Beeld: Canva
Iedere week delen we op Kek Mama een dilemma van onze lezers. Deze week het dilemma van Dayna (30). Zij en haar vriendin geven kinderkleding aan elkaar door, maar Dayna wordt keer op keer teleurgesteld.
Dayna is moeder van een dochter (4) en een zoon (2,5): “Het is een luxe-probleem, ik weet, maar met twee jonge kinderen begon ons huis steeds meer te lijken op een mini-warenhuis voor kinderkleding. Op een gegeven moment kwam ik overal stapeltjes, tassen en dozen met kleding tegen van mijn zoon en dochter die ondertussen uit de setjes waren gegroeid.
Een vriendin van mij zit in precies dezelfde situatie: twee kids, een jongen en een meisje. Ook zij komt om van de kinderkleding, dus het idee van een kledingruil kwam al snel ter sprake. Mijn dochter zit namelijk net een maatje boven die van haar dochter. Alles wat hier te klein wordt, schuift vanzelf door. Van schattige jurkjes tot die ene spijkerbroek waar ik stiekem verliefd op was. Haar zoon geeft zijn iets te grote shirts door, die mijn zoontje weer kan gebruiken.
Ik vind het oprecht leuk om kleding door te geven, Het is zonde om kleding weg te gooien en het idee dat een kledingstuk een tweede leven krijgt en je er een ander kind blij mee kan maken is gewoon heel fijn. Misschien juist daarom maak ik er elke keer een klein momentje van als mijn dochter uit een maat groeit. Ik sorteer alles zorgvuldig: wat is nog mooi? Wat zou ik zelf nog aantrekken bij mijn kind? Ik check op vlekken, gaten, haal er een pluisroller overheen en was alles nog een keer fris. Daarna vouw ik het netjes op en stop het in een tas om het daarna door te geven aan mijn vriendin.
En dan komt het moment dat ík een tas terugkrijg. Laatst nog. Ze kwam op bezoek met een volle zak en zei verontschuldigend: “Ik heb het snel van zolder gepakt, kijk maar of er iets bij zit.” Ik lachte het weg en dacht nog: zo erg is het vast niet. Maar toen ik even later de tas opende, sprongen de tranen in mijn ogen. Het was letterlijk in de zak gekwakt, alles zat binnenstebuiten, sommige shirts waren zo verwassen dat ik me afvroeg of ze ooit kleur hadden gehad en het merendeel was versleten. Het voelde een beetje liefdeloos.
Het raakt me meer dan ik wil toegeven. En nee, ik verwacht echt niet dat zij er net zoveel tijd in steekt als ik. Maar ik vind het wel echt jammer, dat kleine verschil in aandacht. Het idee dat iets met zorg wordt doorgegeven, dat het nog leuk is voor iemand anders.. dat gevoel verdwijnt.
Sindsdien gebeurt het steeds vaker en voel ik me meer een kledingcontainer. Ik neem het aan, want héél soms zit er iets tussen waarvan ik denk: oké, dit kan nog wel. Maar als ik heel eerlijk ben, breng ik het grootste gedeelte meteen naar de kringloop. Dus vraag ik me af: moet ik hier iets van zeggen? Of maak ik het daarmee ongemakkelijk? Ik weet het niet zo goed. Wat zouden jullie doen?
Niet alleen Dayna steekt veel tijd en liefde in andere kinderen. Liva geeft zelfs honderden euro’s uit aan andermans kinderen. Tot grote frustratie bij haar man. Hoe dat zit? Hier lees je er meer over.
Meepraten? Dat kan via onze Facebookpagina!
Haar man werkt hard en kreeg eindelijk die promotie, voor de droombaan waar hij het allemaal voor deed. Maar ja. Lotte zag het niet zitten.
Floor is al 25 jaar juf op een basisschool en moeder van Lotje (16) en Abel (19). Ze heeft een relatie met Roderik en is bonusmoeder van Kiki (9) en Feline (12). Op haar werk heeft ze te maken met 28 kleuters en 56 ouders. Maar wie is ze nou eigenlijk wat aan het leren? […]
Het moederschap is prachtig, vervullend… en soms gewoon keihard overleven. En toch fluisteren veel ouders hun uitputting liever weg dan dat ze hem hardop uitspreken. Want toegeven dat je eraan onderdoor gaat? Dat voelt al snel als falen.
Je kent het wel. Je gaat “even langs” bij je ouders en voor je het weet zit je weer in een soort auditie van je leven: “Werk je nog steeds daar?” “Is dat wel handig met de kinderen?” “Je ziet er moe uit…”
Rianne Arendsen (35) is onderwijskundige, docent kinderyoga, schrijver en o ja: moeder. Vooral moeder. In haar columns deelt ze haar observaties en bespiegelingen rondom het ouderschap – aanmodderen met de beste intenties. Volg Rianne ook op Substack.
Anouk is trotse echtgenote van Erwin en mama van vier meiden: Aurélie (11), Emeline (10), Vieve (8) en Lilou (5). In hun levendige huishouden is het soms één en al chaos, maar liefde, gelach en spontane dansfeestjes voeren steevast de boventoon. Anouk deelt vol enthousiasme haar avonturen in het ouderschap.
