Voor veel ouders is het een strijd om hun kind voldoende groenten en fruit laten eten. Zeker als je het allebei heel anders aanpakt, zoals Nikkya en haar vrouw. ‘Hoe zij het doet, gaat nooit werken.’
Lees verder onder de advertentie
Nikkya worstelt zelf al jaren met haar gewicht. Het is één van de redenen waarom ze het belangrijk vindt dat haar kinderen gezond eten, met name fruit en groenten eten. ‘Ik dwing ze elke avond om groenten te eten en fruit als tussendoortje’, geeft ze toe. ‘Ik zorg er ook voor dat dat voornamelijk in de koelkast ligt. Maar toch ben ík degene in huis die verreweg de meeste groenten eet. Voor de kinderen blijft het een opgave.’
Lees verder onder de advertentie
Kleine oorlog
Als er rijst of pasta bij zit, eten haar kinderen alles. Maar losse groenten? ‘Die gaan er niet in’, zegt Nikkya. Samen met haar vrouw heeft ze er regelmatig discussies over. ‘Die kun je gerust kleine oorlogen noemen, want we zijn het er gewoon niet over eens hoe we onze dochter ertoe aan moeten zetten om groenten en fruit te eten.’
Nikkya is van de benadering: niet zeuren, maar eten. ‘Als onze dochter van vijf gaat jammeren aan de keukentafel, vind ik dat niet erg. Ik blijf haar eraan herinneren dat ze haar groenten of fruit moet eten. Doet ze dat niet, dan vraag ik of ze een hap neemt van de aardbei op haar bord. Of om één van de drie bosbessen te eten.’
De boel wegspoelen
De vrouw van Nikkya doet het anders. ‘Zij vindt dat onze dochter zelf moet leren beseffen dat fruit en groenten goed voor haar zijn. Zij legt dus aan tafel uit waarom het gezond is: omdat je er groot en sterk van wordt en de dokter zegt dat het goed is. Ze biedt onze dochter zelfs een glas melk aan tussen iedere hap, om de boel weg te spoelen.’
Lees verder onder de advertentie
Volgens Nikkya gaat die aanpak nooit werken. ‘Het is niet alleen een strijd tussen ons en onze dochter, maar ook tussen ons samen.’ De kans dat er een winnaar uit de bus komt, is klein. Toch ziet ze er ook het positieve van in: ‘Ik leer bij elke maaltijd dat onze beide methodes niet verkeerd zijn, maar anders. En ja, wellicht heeft onze dochter ze wel allebei nodig.’
Estavana Polman en Rafael van der Vaart zijn inmiddels ruim tien jaar samen. Dat betekent niet dat het er thuis altijd even gezellig aan toegaat. Estavana vertelt openhartig dat ze soms flink discussiëren, maar één ding staat voor haar buiten kijf: de liefde overheerst.
Toen we de naam van onze zoon bekendmaakten, waren mijn ouders niet bepaald enthousiast. Vooral de buitenlandse uitspraak vonden ze maar overdreven. Ik dacht dat ze er vanzelf aan zouden wennen. Inmiddels is mijn zoon vier en spreken opa en oma zijn naam nog steeds anders uit.
Je ouders konden ontzettend veel van je houden en je tóch niet altijd geven wat je emotioneel nodig had. Volgens psychologen kunnen de gevolgen daarvan zelfs als volwassene nog merkbaar zijn. En soms zit dat in kleine dingen.
Toen Louis (3) zijn ouders ervan probeerde te overtuigen dat hij prima zonder zijwieltjes kon fietsen, namen ze hem niet meteen serieus. Toch besloten Joyce en haar man de proef op de som te nemen. Dat pakte totaal anders uit dan verwacht.
Patricia van Liemt is schrijver en moeder van Maria (16) en Phaedra (13). Ze schrijft rake, eerlijke, grappige en vooral herkenbare columns over haar leven.