Ze zou niets liever willen dan haar zoon (4) een broertje of zusje geven. Maar Kaci Curtis ziet een hoop beren op de weg voor een tweede kind. ‘Ik wou dat ik het lef had om er gewoon voor te gaan.’
Lees verder onder de advertentie
Kaci is de enige in haar vriendenkring die niet minstens twee kinderen heeft. ‘Mijn zoon is net vier geworden en ik krijg regelmatig de vraag of hij ‘de enige’ is. Dan zeg ik trots ja, maar ik realiseer me ook dat ik op de één of andere manier een deadline gemist heb, waarvan ik me niet eens bewust was.’
Lees verder onder de advertentie
Alle vrienden van haar zoon hebben jongere broers of zussen. ‘Mijn zoon vraagt al maanden wanneer we een nieuwe baby krijgen. Ik weet zeker dat hij een geweldige, behulpzame broer zal zijn. Hij verdient een broertje of zusje en die geef ik hem graag.’
Zorgen om de toekomst
Toch wacht Kaci nog een tijdje met een nieuwe poging om zwanger te worden. ‘Het gaat niet alleen om mijn zoon’, verduidelijkt ze, ‘maar ik moet ook aan mezelf denken. Ten eerste heb ik geen helpende hand in de buurt, want mijn familie woont ver weg. Bovendien is mijn man voor zijn werk weken, soms zelfs maanden, van huis. Ik sta er in de zorg voor onze zoon dus grotendeels alleen voor.’
Daarbij komt ook nog dat Kaci een angststoornis heeft. ‘Daardoor maak ik me nu al zorgen’, zegt ze. ‘Bijvoorbeeld over hoe mijn tweede zwangerschap zal verlopen en vooral hoe het daarna gaat.’
Ondertussen ziet Kaci om zich heen allerlei moeders met twee of meer kinderen, die de ballen in de lucht weten te houden. ‘Dat vind ik knap. En ik herinner mezelf eraan: als zij het kunnen, kan ik het ook. Tegelijkertijd weet ik ook dat ik niet meerdere kinderen groot hoef te brengen om een compleet, gelukkig gezin te hebben.’
De juiste keuze
Het liefst zou Kaci de sprong in het diepe wagen. ‘In plaats van al die onzekerheden te voelen, zou ik het lef willen hebben om er gewoon voor te gaan. Maar toch wacht ik nog even en uiteindelijk hoop ik dat dat straks de juiste keuze blijkt te zijn. En zo niet? Dan ben ik in elk geval niet het slachtoffer geworden van de druk van buitenaf.’
Terwijl miljoenen voetbalfans reikhalzend kijken naar de prestaties van Oranje, beleeft één moeder het toernooi net iets anders. Voor Marjon de Bruijn draait het niet alleen om winst of verlies, maar vooral om haar zoon Frenkie de Jong, die opnieuw deel uitmaakt van de Nederlandse selectie.
Waar sommige kinderen liever op de achtergrond blijven, lijkt Fender de Mol zich juist helemaal thuis te voelen in de schijnwerpers. Volgens vader Johnny de Mol was al vroeg duidelijk dat zijn jongste zoon geen moeite heeft met aandacht en misschien zelfs wel in de voetsporen van zijn beroemde familie treedt.
Met drie jonge kinderen in huis is tijd met z’n tweeën soms een zeldzaam goed. Dus een onverwacht momentje samen is meer dan gewenst. Alleen reken je dan niet op publiek.
Sommige zinnen uit je jeugd blijven niet alleen hangen, maar duiken later in je leven ineens weer op, precies op de momenten dat je ze nodig hebt. Vaak kwamen ze van grootouders: geen lange verhalen, maar korte uitspraken die net iets te vaak werden herhaald om te vergeten. Toen misschien ouderwets of streng, maar achteraf […]
Rianne Arendsen (35) is onderwijskundige, docent kinderyoga, schrijver en o ja: moeder. Vooral moeder. In haar columns deelt ze haar observaties en bespiegelingen rondom het ouderschap – aanmodderen met de beste intenties. Volg Rianne ook op Substack.