Genoeg mensen vinden dat de driejarige dochter van Colleen Temple afscheid moet nemen van haar speen. Colleen vraagt zich af waar ze zich mee bemoeien: ‘Die speen is heilig voor mijn kind. Wie ben ik dan om ‘m van haar af te nemen?’
Lees verder onder de advertentie
‘Een oude dame in de supermarkt reageerde laatst kritisch, omdat ik het goedkeur dat mijn kind ‘op deze leeftijd’ nog een fopspeen heeft’, vertelt Colleen. ‘Mijn dochter is drie en heeft inderdaad nog steeds een speen. Maar so what?’
Zelf heeft Colleen er geen problemen mee, maar de buitenwereld wel, merkt ze. ‘Het was niet alleen die vrouw in de supermarkt – ik krijg er vaker commentaar op. Er is bijvoorbeeld één familielid dat nooit een kans overslaat om er iets over te zeggen. Om nog maar niet te spreken van de steeds groter wordende groep van ouders die vindt dat een kind überhaupt geen fopspeen zou moeten gebruiken.’
Lees verder onder de advertentie
Veilig gevoel
Colleen legt op haar blog uit dat haar dochter nog veel baat heeft bij haar speen. ‘Dat ding kalmeert en troost haar. Het geeft haar een veilig gevoel. Wie ben ik dan om ‘m van haar af te nemen?’
Haar oudste dochter is nu zeven en is er al lang vanaf, maar heeft ‘m ook lang gehad: ruim vier jaar. ‘En de tandarts is heel tevreden over haar gebit’, zegt Colleen. ‘Zolang de speen geen schade toebrengt aan haar tanden, vind ik het dus prima als onze jongste ‘m blijft gebruiken. Laten we wel wezen: we hebben het hier over een speen. Er zijn grotere issues waar je je als ouder druk om moet maken, toch?’
Lees verder onder de advertentie
‘Het stopt vanzelf’
Ze is niet bang dat haar dochter nog heel lang met de speen zal rondlopen. ‘Ze zal zelf aangeven wanneer ze er klaar mee is. Als ze ‘m niet meer nodig heeft, gebruikt ze ‘m niet meer. En dat moment komt vanzelf, zodra ze begrijpt hoe ze zichzelf kan kalmeren en haar emoties op een andere manier onder controle krijgt.’
Lees verder onder de advertentie
Tot die tijd vraagt Colleen iedereen om z’n commentaar voor zich te houden. ‘Jij weet niet hoe mijn kind in elkaar steekt en wat ze nodig heeft – ik wel.’
Sinds de verhuizing naar Spanje heeft de familie Jelies allesbehalve stilgezeten. Inmiddels wonen ze alweer bijna drie jaar in Pinoso, waar ze hun leven opnieuw hebben opgebouwd. Naast het genieten van het Spaanse leven zijn ze ook druk bezig met een nieuw project: een eigen winkel.
Een bevalling is een ervaring die alles van je vraagt: je lijf, je hoofd en soms ook je gevoel voor realiteit. En toch doen miljoenen vrouwen het, vaak bewuster en sterker dan ze ooit van zichzelf hadden gedacht.
Moeder van een peuter, en nog steeds chronisch reislustig. Nu haar relatie voorbij is, stapt freelance redacteur Lianne Kooistra met haar dochter in een camper om voor lange tijd door Europa te trekken. Onderweg zoeken ze een nieuw ritme, nieuwe plekken en af en toe een speeltuin. In haar columns schrijft ze over hun tijdelijke […]
Toen Eva (31) na een pittige bevalling eindelijk met haar pasgeboren dochter thuiskwam, wachtte haar een hartverwarmende verrassing. Haar beste vriendin had de hele voortuin versierd. Maar een dag later veranderde dat warme gevoel volledig door een Tikkie.
Van zelf veters strikken tot netjes eten met mes en vork: volgens Supernanny Jo Frost zijn het juist die alledaagse vaardigheden waar steeds meer kinderen moeite mee hebben.