Lindsey: “Rond de 24 weken zwangerschap bereikten we een mijlpaal waar we al die tijd naartoe hadden geleefd. Het was het moment waarop de artsen begonnen te spreken over ‘levensvatbaarheid’. Als onze kindjes vanaf dat moment geboren zouden worden, was er een kans op overleving. Een bijzonder, maar tegelijkertijd ontzettend confronterend moment.
Terwijl mijn buik groeide, groeide ook het besef dat we ons langzaam mochten gaan voorbereiden op hun komst. En dus besloten we dat het tijd was voor iets heel bijzonders: het geboortekaartje.
In Nederland zijn we natuurlijk gewend om na een geboorte een geboortekaartje te sturen. Maar bij een spannende zwangerschap, zoals een drielingzwangerschap, komt daar ineens veel meer bij kijken dan alleen het kiezen van een mooi ontwerp.
Een geboortekaartje ontwerpen voor een drieling bleek nog best een uitdaging. Hoe maak je iets dat niet uitgroeit tot een soort verkiezingsstembiljet, maar waar wél drie namen mooi op passen? En omdat we tijdens de zwangerschap nog niet wisten of we drie jongens, drie meisjes of een combinatie zouden krijgen, moest het kaartje natuurlijk ook neutraal zijn. Maar bovenal wilden we dat het warm en persoonlijk zou voelen.
Samen ontwierpen we een kaartje dat helemaal bij ons paste: één geheel, maar met voor ieder kindje een eigen plekje. Drie losse kaartjes in één ontwerp, met elkaar verbonden door de woorden:
‘Door God gegeven, in liefde ontvangen.’
Eigenlijk precies zoals wij onze drie kindjes al tijdens de zwangerschap zagen. Drie unieke kindjes, ieder met een eigen plekje, maar voor altijd met elkaar verbonden.
Maar achter het ontwerpen van het kaartje zat ook een veel moeilijker verhaal. Wat veel mensen misschien niet beseffen bij een drielingzwangerschap, is dat je soms gesprekken moet voeren waar je eigenlijk helemaal niet over wilt nadenken. Bij ons kwam al vroeg de vraag naar voren: wanneer stuur je een geboortekaartje bij een zwangerschap die allesbehalve vanzelfsprekend voelt?
Stuur je het direct na de geboorte? Of wacht je tot je wat verder in de zwangerschap bent en je misschien iets meer in de ‘veilige zone’ zit?
Het waren moeilijke gesprekken. Want wat als de kindjes veel te vroeg geboren zouden worden? Wat als het niet goed met ze zou gaan? Wat als we eerst een geboortekaartje zouden versturen en daarna misschien een rouwkaart? Of misschien zelfs meerdere rouwkaarten, wanneer het ene kindje het wel zou redden en het andere niet?
Alleen al het uitspreken van die scenario’s voelde zwaar en oneerlijk. Maar tegelijkertijd wilden we ze niet wegdrukken. We wisten immers al vanaf het begin dat onze kindjes waarschijnlijk niet met 40 weken geboren zouden worden. En tussen 24 en 34 weken zwangerschap zit een wereld van verschil. Zeker omdat we ons om Olivia soms extra zorgen maakten; zij had het in mijn buik duidelijk wat moeilijker.
Toch kwamen we samen steeds weer bij dezelfde conclusie uit: hoe hun verhaal ook zou lopen, wij wilden hun komst vieren. Omdat we nu al zó ontzettend trots waren op onze drie kindjes.
Daarom besloten we dat we, zodra ze geboren zouden worden, hun geboortekaartje meteen zouden versturen. Niet omdat we zeker wisten hoe alles zou aflopen, maar juist omdat hun leven, hoe pril ook, vanaf het allereerste begin al zo ontzettend geliefd was.
En uiteindelijk werden ze geboren. Veel te vroeg, met 33 weken en 4 dagen, maar alle drie levend en samen. En dus konden we doen waarvoor we dat kaartje al die maanden geleden hadden ontworpen: hun geboorte vieren en aan de wereld vertellen dat onze drie kindjes er waren.
Juda, Olivia en Fedde.
Door God gegeven, in liefde ontvangen.“
Dit artikel verscheen oorspronkelijk op Mamaplaats.nl en is geschreven door mamaplaats creator Lindsey. Nog niet uitgelezen? Op Mamaplaats vind je nog veel meer herkenbare, persoonlijke en eerlijke verhalen over het moederschap en gezinsleven.
Verloskundige Loïs Witmond was onlangs te zien in de serie De verloskundigen. Daarin kregen kijkers een inkijkje in haar werk, dat ze nét even anders aanpakt. Geen afstandelijke spreekkamer en een strikte scheiding tussen werk en privé, maar persoonlijke begeleiding waarbij ze negen maanden lang naast een zwangere vrouw staat: “Ze noemen me weleens hun […]
Suzes oudste zoon mag sinds kort zelfstandig van school naar huis, maar komt de laatste tijd steeds laat uit school. Als ze op een middag besluit te kijken waar hij blijft, ontdekt ze de reden voor zijn dagelijkse vertraging.
Op sociale media lijkt het leven soms een stuk vrolijker dan het achter de schermen werkelijk is. Een filmpje met een glimlach zegt tenslotte weinig over wat iemand op datzelfde moment meemaakt.
Ilse maakt zich zorgen om het milieu en de toekomst van haar kinderen en probeert op haar eigen manier bij te dragen om milieuvervuiling tegen te gaan. Zo eten zij en haar gezin uitsluitend veganistisch, gaan ze niet op vliegvakanties en koopt ze het liefst tweedehands. En daar vindt haar omgeving nogal wat van.
Even snel de vriezer opentrekken voor iets lekkers bij het avondeten? Dan is het misschien verstandig om eerst te kijken wat er precies in je vriesvak ligt.
Een avond die Melissa De Lange waarschijnlijk liever snel vergeet. De moeder van acht kinderen belandde onlangs met twee van haar zoons op de spoedeisende hulp.
