Beeld: Shutterstock
Amy Wruble wist nooit goed hoe ze moest reageren als haar zesjarige dochter boos tegen haar uitviel. Maar inmiddels heeft ze de oplossing gevonden.
‘Het gebeurt vast niet in ieder gezin, maar bij ons komt het regelmatig voor dat onze dochter van zes heel erg boos wordt’, zegt Amy. ‘Als ik haar bijvoorbeeld verbied om nog een aflevering van Paw Patrol te kijken of als ze geen snoep bij haar ontbijt mag, dan kijkt ze me boos aan en roept: ‘Ik haat je!’ Iedere keer breekt dan een beetje mijn hart.’
Amy wist nooit goed hoe ze op die opmerking moest reageren. Haar kind laten afkoelen, of juist zeggen dat ze dat soort dingen niet mag zeggen? ‘Inmiddels weet ik wat ik moet doen, omdat ik een specialist in kinderontwikkeling heb geraadpleegd’, vertelt ze. ‘Die zegt dat je je als ouder moet realiseren dat je kind het niet persoonlijk bedoelt. Natuurlijk haat je kind je niet, hij is gewoon boos.’
Lees ook:
‘Na de zoveelste woede-uitbarsting dacht ik: dit kan zo niet langer’ >
Volgens de deskundige is het belangrijk om je eigen gekwetste gevoelens op zo’n moment opzij te zetten, legt Amy uit. ‘Je moet de uitbarsting van je kind gebruiken om je kind te helpen zich emotioneel te ontwikkelen. Dat doe je door zijn gevoelens te bevestigen. Dus zeg bijvoorbeeld: ‘Wauw, je bent echt boos. Vertel me eens waar je zo boos over bent.’’
Wel is er een uitzondering: je kind mag je niet uitschelden. ‘Volgens de deskundige is het niet oké als je kind je dom noemt. Iemand haten, beschrijft een gevoel. Maar zeggen dat iemand dom is, staat gelijk aan uitschelden’, zegt Amy.
‘Zij raadde me aan om in zo’n geval van mijn dochter weg te lopen en haar geen aandacht meer te schenken. En als ze eenmaal afgekoeld is, uit te leggen dat ze me niet aardig hoeft te vinden en boos op me mag zijn, maar dat we thuis niet naar elkaar schelden.’
Nog meer persoonlijke verhalen lezen?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of neem een abonnement >
Natuurlijk hoop je dat je kind later een beetje aardig is voor de mensen om zich heen. Dat-ie iemand helpt die valt, niet voordringt bij de bakker en ooit uit zichzelf zijn broer of zus een koekje aanbiedt. Dat laatste is misschien wat ambitieus. Maar hoe leer je een kind eigenlijk om vriendelijk en empathisch […]
Toen we de naam van onze zoon bekendmaakten, waren mijn ouders niet bepaald enthousiast. Vooral de buitenlandse uitspraak vonden ze maar overdreven. Ik dacht dat ze er vanzelf aan zouden wennen. Inmiddels is mijn zoon vier en spreken opa en oma zijn naam nog steeds anders uit.
Kinderen hebben niet veel nodig om zich urenlang te vermaken. Geef ze een lege doos en ze bouwen een huis. Een oude deken wordt een tent, een pollepel een microfoon en een wc-rolletje is binnen drie seconden een verrekijker. En soms hebben ze aan een zolder genoeg.
Je ouders konden ontzettend veel van je houden en je tóch niet altijd geven wat je emotioneel nodig had. Volgens psychologen kunnen de gevolgen daarvan zelfs als volwassene nog merkbaar zijn. En soms zit dat in kleine dingen.
Toen Louis (3) zijn ouders ervan probeerde te overtuigen dat hij prima zonder zijwieltjes kon fietsen, namen ze hem niet meteen serieus. Toch besloten Joyce en haar man de proef op de som te nemen. Dat pakte totaal anders uit dan verwacht.
Je vraagt één keer of je kind z’n schoenen wil aantrekken, en vijf minuten later zit-ie nog steeds op de grond met één sok aan en een LEGO-poppetje in z’n hand. Herkenbaar, want jonge kinderen zijn nu eenmaal niet altijd kampioen luisteren. Gelukkig zijn er slimme manieren om ervoor te zorgen dat wat jij zegt […]
