mama is weduwe Veronique

Als je man sterft, wil je het liefst voor eeuwig in bed kruipen maar moet je door voor de kinderen. “Soms zitten we met zijn allen een potje te huilen.”

VERONIQUE VORAGEN (39) IS MOEDER VAN JELLE (11) EN DE TWEELING LIEKE EN LARS (8).

“‘Je bent net papa als je zo lacht.’ Ik zeg het vaak tegen mijn kinderen. Ik probeer de herinneringen aan mijn man liefdevol en positief te houden, zoals hij zelf ook in het leven stond. Niet dat er voor verdriet geen ruimte is, integendeel. Soms willen de kinderen ineens elk detail van het ongeluk weten: welke kleren Harold aanhad, hoeveel bloed er was. Dan zitten we met z’n allen een potje te huilen.
 

Rond etenstijd niet thuis

Het was een dinsdag. Harold riep ’s ochtends dat hij na zijn werk meteen doorging naar de voetbalclub. Ik vond het dus niet gek dat hij rond etenstijd niet thuis was. Pas toen de club belde met de vraag waar Harold bleef, voelde ik: dit klopt niet. Een halfuur later stond de politie voor de deur. ‘Hij is toch niet dood he’, zei ik. De agenten knikten: Harold was aangereden door een vrachtwagen.

De kinderen, dacht ik meteen. Jelle was twee en ik was 32 weken zwanger van de tweeling. Toen ik het aan Jelle vertelde moest hij huilen, maar twee minuten later vroeg hij of we al gingen eten. Ik vond het zo erg voor hem, voor de tweeling, voor Harold zelf.
 

Afscheid

Na de crematieplechtigheid kreeg ik een enorme nesteldrang. Bizar: is je man net overleden, wil je acuut naar de winkel om tien pakken luiers te kopen. Gelukkig hadden we al veel geregeld: Harold had de kinderen erkend en we hadden al namen voor de tweeling.

Zes weken na het ongeluk kreeg ik een keizersnee. Harolds zus was erbij en hield de tweeling voor het eerst vast. Een paar dagen ervoor had ik de urn met Harolds as gekregen. Die stond op de vensterbank in de ziekenhuiskamer.

De eerste zes weken bleef een vriendin bij me slapen. Zaten we ’s nachts samen te voeden. Toen zij wegging, voelde het bijna weer als een afscheid, heel heftig.

Natuurlijk mis ik mijn man nog iedere dag, ook na acht jaar. Maar ik kan ook zeggen: ik ben gelukkig, met mijn kinderen, familie en vrienden, mijn huis. Het leven is te mooi om alleen maar verdrietig te zijn.
 

De hele portrettenserie staat in Kek Mama 06-2018.

 

 

 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >

geheimen perfecte moeders
Beeld: Unsplash

Je kent ze wel: de moeders die er altijd uitzien om door een ringetje te halen, met een smetteloos schoon huis, brave kinderen en bloeiende carrière. Dit zijn de geheimen van deze ‘perfecte’ moeders.

Scary Mommy columniste Brandi Jeter Riley kijkt altijd met verwondering naar deze vlekkeloze moeders, die alles schijnbaar zo moeiteloos doen en bij wie het nooit in het honderd loopt: ‘Ik wil van deze vrouwen leren. Ik wil hun trucs en tips weten. Hoe dóen zij het? Ik wil inspiratie om beter te worden, niet alleen voor mijn kinderen maar ook voor mezelf. Dus ik vroeg wat rond om antwoorden te krijgen.’

Brandi ontfutselde de perfecte moeders onderstaande tips:

 

1. Ze krijgen hulp

‘Het eerste wat ik leerde over deze georganiseerde moeders is dat het onmogelijk is om alles alleen te doen,’ schrijft Brandi. Of het nu een schoonmaakster is, een gastmoeder of gewoon hulp van de ‘huisgenoten’ zelf, ‘perfecte’ moeders krijgen hulp van anderen, concludeert de columniste: ‘Ik krijg wel steun van mijn man en dochter, maar ze zouden zeker meer kunnen helpen. Dat moet ik ze dan wél vragen.’

 

Lees ook
Waarom deze moeder de keuken bewust rommelig achterlaat >

 

2. Ze werken met een systeem

De columniste kwam er ook al gauw achter dat deze vrouwen werken met een naadloos, waterdicht systeem. Alles is tot in de puntjes georganiseerd. De was wordt elke week op dezelfde dag gedaan, kinderen hebben vaste taken in huis en elke dag wordt er op dezelfde tijd gegeten. ‘Gezinsagenda’s, takenkaarten en planningen voor de maaltijden: deze vrouwen laten niets aan het toeval over. Ik haat het om toe te geven, maar het maken van lijstjes maakt de dingen wel makkelijker.’

 

3. Ze zijn creatief met hun tijd

Brandi sprak een moeder die elke ochtend een uur eerder opstaat dan de rest, om tijd voor zichzelf te hebben en dingen af te krijgen (nagels lakken, wenkbrauwen epileren, werkmails beantwoorden). ‘Als je het ene ding onder controle hebt, werkt dat weer door in andere aspecten,’ zegt Brandi. ‘In plaats van deze perfecte moeders te veroordelen, moeten we ze waarderen voor hun voorwerk om ons leven ook soepeler te laten verlopen. En dan kunnen we hun voorbeeld volgen.’

 

Dit artikel is al een keer eerder gepubliceerd.


 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >

moeder-heerlijk-telefoon-kwijt

Op het moment dat de telefoon van blogger Emily Hollenbeck in het water viel, kreeg ze zowat een paniekaanval. Maar nu ze al vijf dagen zonder zit, vindt ze het eigenlijk wel lekker.

Op Scary Mommy vertelt ze waarom.

 

1. Ik sta niet meer constant 'aan'

Ik had geen idee hoeveel stress 'aan staan' veroorzaakt. Met mijn telefoon in de buurt was er altijd nog wel een mail die ik kon beantwoorden of iets wat ik kon googelen. Nu ik die opties niet meer hebt, voelt het als een soort pauze van m'n overbelaste brein.

 

2. Ik had het niet druk, ik was gewoon afgeleid

Door onnozele Facebookpagina's, bijvoorbeeld. Waar je maar doorheen kunt blijven scrollen.

 

3. Ik moet mensen bewust opzoeken

Met mijn telefoon appte ik nog weleens last minute naar vrienden: 'Hé, wij zijn nu hier, dus als je in de buurt bent...', maar nu moet ik bewust met iemand afspreken. En eigenlijk is dat heel fijn: ik weet precies waar ik aan toe ben.

 

Lees ook
Melinda Gates waarschuwt: 'Geef kinderen niet te snel een smartphone' >

 

4. Het werk wordt nog steeds gedaan

Want zo erg is het niet als je een collega niet dezelfde minuut nog terugmailt.

 

5. Het spel met mijn kinderen wordt niet onderbroken

Met mijn telefoon in de buurt voelde ik me gedwongen om een oneindige to-do-lijst af te vinken. Kunnen spelen met mijn kinderen zonder zo'n lijst in mijn hoofd, voelt bevrijdend. 

 

6. Het voelt als een vakantie

Want ik móet mijn werk nu wel 'uitschakelen' op bepaalde momenten. 

 

Ogen geopend

Hiermee wil Emily overigens niet zeggen dat ze nooit meer een mobiel aanschaft, die luxe heeft ze door haar werk niet, maar het heeft wél haar ogen geopend. 'Ik hoop dat ik mijn telefoon voortaan vaker links laat liggen en minder geestdodend doorspit.'

 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >