Eigen beeld
Rianne Arendsen (35) is onderwijskundige, docent kinderyoga, schrijver en o ja: moeder. Vooral moeder. In haar columns deelt ze haar observaties en bespiegelingen rondom het ouderschap – aanmodderen met de beste intenties. Volg Rianne ook op Substack.
In de kleuterklas staat deze weken het thema ‘museum’ centraal. Zo’n project beperkt zich nooit tot het klaslokaal, maar dringt vroeg of laat je huishouden binnen. Zo ook deze keer.
Ongeveer een dag van tevoren ontvangen we via de ouderapp het dringende verzoek een schoenendoos mee naar school te nemen. Eén per kind. Die we natuurlijk net niet hebben liggen. De hulptroepen worden gemobiliseerd. Diezelfde dag nog kunnen we bij de buren terecht, die meerdere voeten in de groei hebben. Een grote of een kleine doos? De grote natuurlijk.
De juffen hebben een heuse museumhoek ingericht, waar de kleuters tegen betaling naar hun vrijwel identieke, donkerbruin geschilderde schoenendozen kunnen kijken. De inhoud van de schatkisten is uiteenlopend. Stenen. Blaadjes. Een haarknip met glitters. Stenen. Plastic robijnen. Knopen. Stenen. Veel stenen.
Tijdens het buitenspelen wordt er fanatiek gegraven in de zandbak, op zoek naar eventuele schatten om aan de collectie toe te voegen. Wanneer ik op een middag de zwarte vingers van onze Kleuter te lijf ga met een nagelborstel, vertelt ze vol trots over haar vondst van die dag: na lang graven had ze iets donkerbruins gevonden. Zand uit het midden van de aarde. Al had de juf gezegd dat het ook kattenpoep zou kunnen zijn.
Het thema is tot in de puntjes doorgevoerd. Zelfs de moederdagcadeaus kunnen rechtstreeks in een museum. Op een schatkistkleurplaat staat gestempeld ‘mama is een schat’. Lief. En dan is er nog het kunstig gevouwen doosje met daarin een tweezijdig beschilderde gelukssteen. De veelbetekenende instructie is een cadeautje op zich: ‘De juf zei dat je in de steen moet geloven… Of in jezelf, dat ben ik even vergeten. Dan doet ‘ie het.’ Juffen zijn goud waard.
Het museumproject, de Echtgenoot komt er helaas minder goed van af. Vanuit de keuken vang ik het volgende gesprek op. De Peuter: ‘Waar is papa?’ Onze vijfjarige curator: ‘Weg. Uitgestorven.’
Meer columns lezen van Rianne? Je vindt ze hier!
Een bakfiets aanschaffen is één ding. Er vervolgens ook nog mee op vakantie gaan met twee jonge kinderen vraagt om een flinke dosis vertrouwen. Frederique deed het. En kwam verrassend enthousiast terug.
Zo zit het met de centen bij andere gezinnen. Wat komt erin? Wat gaat eruit? En blijft er nog iets over? In Banksaldo delen ouders hun maandelijkse inkomsten en uitgaven. Want laten we eerlijk zijn: zijn we niet allemaal een beetje benieuwd hoe anderen het doen? Deze week het banksaldo van Naomi.
Een mobiele telefoon, die heeft een kind toch niet nodig, vindt de een. Buitenspelen zal ie, en boeken lezen. Juist wel, vindt de ander. Een mobiel is namelijk hartstikke educatief, en nog veilig ook.
Nena Kreber woont met haar vrouw Shary-An, hun dochters Billie (4) en Claes (2) en hond Freek in Scheveningen. Nena werkt als managers van Shary-An en geeft met haar columns een kijkje in het ouderschap.
Ellen (37) is getrouwd met Arend (39) en moeder van Sanne (9) en Keesje (7). Haar man heeft zich een paar jaar geleden laten verleiden om in de crypto’s te stappen, maar dat heeft nog niet het gewenste resultaat opgeleverd.
Anouk is trotse echtgenote van Erwin en mama van vier meiden: Aurélie (12), Emeline (10), Vieve (8) en Lilou (5). In hun levendige huishouden is het soms één en al chaos, maar liefde, gelach en spontane dansfeestjes voeren steevast de boventoon. Anouk deelt vol enthousiasme haar avonturen in het ouderschap.
