Rianne Arendsen (35) is onderwijskundige, docent kinderyoga, schrijver en o ja: moeder. Vooral moeder. In haar columns deelt ze haar observaties en bespiegelingen rondom het ouderschap – aanmodderen met de beste intenties. Volg Rianne ook op Substack.
Lees verder onder de advertentie
In de kleuterklas staat deze weken het thema ‘museum’ centraal. Zo’n project beperkt zich nooit tot het klaslokaal, maar dringt vroeg of laat je huishouden binnen. Zo ook deze keer.
Ongeveer een dag van tevoren ontvangen we via de ouderapp het dringende verzoek een schoenendoos mee naar school te nemen. Eén per kind. Die we natuurlijk net niet hebben liggen. De hulptroepen worden gemobiliseerd. Diezelfde dag nog kunnen we bij de buren terecht, die meerdere voeten in de groei hebben. Een grote of een kleine doos? De grote natuurlijk.
Lees verder onder de advertentie
Museumhoek
De juffen hebben een heuse museumhoek ingericht, waar de kleuters tegen betaling naar hun vrijwel identieke, donkerbruin geschilderde schoenendozen kunnen kijken. De inhoud van de schatkisten is uiteenlopend. Stenen. Blaadjes. Een haarknip met glitters. Stenen. Plastic robijnen. Knopen. Stenen. Veel stenen.
Tijdens het buitenspelen wordt er fanatiek gegraven in de zandbak, op zoek naar eventuele schatten om aan de collectie toe te voegen. Wanneer ik op een middag de zwarte vingers van onze Kleuter te lijf ga met een nagelborstel, vertelt ze vol trots over haar vondst van die dag: na lang graven had ze iets donkerbruins gevonden. Zand uit het midden van de aarde. Al had de juf gezegd dat het ook kattenpoep zou kunnen zijn.
Uitgestorven
Het thema is tot in de puntjes doorgevoerd. Zelfs de moederdagcadeaus kunnen rechtstreeks in een museum. Op een schatkistkleurplaat staat gestempeld ‘mama is een schat’. Lief. En dan is er nog het kunstig gevouwen doosje met daarin een tweezijdig beschilderde gelukssteen. De veelbetekenende instructie is een cadeautje op zich: ‘De juf zei dat je in de steen moet geloven… Of in jezelf, dat ben ik even vergeten. Dan doet ‘ie het.’ Juffen zijn goud waard.
Lees verder onder de advertentie
Het museumproject, de Echtgenoot komt er helaas minder goed van af. Vanuit de keuken vang ik het volgende gesprek op. De Peuter: ‘Waar is papa?’ Onze vijfjarige curator: ‘Weg. Uitgestorven.’
Iedere moeder heeft haar momentjes. Maar sommige blunders zijn té erg – of te hilarisch – om voor jezelf te houden. In de rubriek ‘Opgebiecht’ delen vrouwen hun grootste geheimen en gênantste momenten. Deze week Angela, die door haar buren haar droomhuis heeft moeten verlaten.
Gezinsnieuws bij je ex kan best even schakelen zijn, maar bij Sylvie Meis klinkt vooral blijdschap. Nadat Rafael van der Vaart en Estavana Polman bekendmaakten dat ze opnieuw een kind verwachten, laat ook Sylvie van zich horen.
Een baby brengt liefde, maar ook een flinke dosis slaaptekort krijg je er soms gratis bij. Anna Nooshin en haar vriend Thijs ontdekten dat tijdens de eerste jaren met dochter Nala maar al te goed.
Iedere moeder heeft haar momentjes. Maar sommige blunders zijn té erg – of te hilarisch – om voor jezelf te houden. In de rubriek ‘Opgebiecht’ delen vrouwen hun grootste geheimen en gênantste momenten. Deze week Denise, wiens affaire na een ongeluk in het ziekenhuis ligt, wat ze natuurlijk met niemand kan delen.
Het moment waar elke moeder stiekem een beetje tegenop ziet (en tegelijkertijd naartoe werkt): je kind dat uitvliegt. Bij Sylvie Meis is dat moment inmiddels realiteit.
Iedere moeder heeft haar momentjes. Maar sommige blunders zijn té erg – of te hilarisch – om voor jezelf te houden. In de rubriek ‘Opgebiecht’ delen vrouwen hun grootste geheimen en gênantste momenten. Deze week Lotte, wiens schoonmoeder haar hele leven verpest.