Eigen beeld
Rianne Arendsen (35) is onderwijskundige, docent kinderyoga, schrijver en o ja: moeder. Vooral moeder. In haar columns deelt ze haar observaties en bespiegelingen rondom het ouderschap – aanmodderen met de beste intenties. Volg Rianne ook op Substack.
In de kleuterklas staat deze weken het thema ‘museum’ centraal. Zo’n project beperkt zich nooit tot het klaslokaal, maar dringt vroeg of laat je huishouden binnen. Zo ook deze keer.
Ongeveer een dag van tevoren ontvangen we via de ouderapp het dringende verzoek een schoenendoos mee naar school te nemen. Eén per kind. Die we natuurlijk net niet hebben liggen. De hulptroepen worden gemobiliseerd. Diezelfde dag nog kunnen we bij de buren terecht, die meerdere voeten in de groei hebben. Een grote of een kleine doos? De grote natuurlijk.
De juffen hebben een heuse museumhoek ingericht, waar de kleuters tegen betaling naar hun vrijwel identieke, donkerbruin geschilderde schoenendozen kunnen kijken. De inhoud van de schatkisten is uiteenlopend. Stenen. Blaadjes. Een haarknip met glitters. Stenen. Plastic robijnen. Knopen. Stenen. Veel stenen.
Tijdens het buitenspelen wordt er fanatiek gegraven in de zandbak, op zoek naar eventuele schatten om aan de collectie toe te voegen. Wanneer ik op een middag de zwarte vingers van onze Kleuter te lijf ga met een nagelborstel, vertelt ze vol trots over haar vondst van die dag: na lang graven had ze iets donkerbruins gevonden. Zand uit het midden van de aarde. Al had de juf gezegd dat het ook kattenpoep zou kunnen zijn.
Het thema is tot in de puntjes doorgevoerd. Zelfs de moederdagcadeaus kunnen rechtstreeks in een museum. Op een schatkistkleurplaat staat gestempeld ‘mama is een schat’. Lief. En dan is er nog het kunstig gevouwen doosje met daarin een tweezijdig beschilderde gelukssteen. De veelbetekenende instructie is een cadeautje op zich: ‘De juf zei dat je in de steen moet geloven… Of in jezelf, dat ben ik even vergeten. Dan doet ‘ie het.’ Juffen zijn goud waard.
Het museumproject, de Echtgenoot komt er helaas minder goed van af. Vanuit de keuken vang ik het volgende gesprek op. De Peuter: ‘Waar is papa?’ Onze vijfjarige curator: ‘Weg. Uitgestorven.’
Meer columns lezen van Rianne? Je vindt ze hier!
Een buur helpen als ze een keer omhoogzit met de opvang? Natuurlijk. Maar bij Babette lijkt haar behulpzaamheid inmiddels iets te vanzelfsprekend te zijn geworden. Ze heeft zelf een dochter van zes, maar krijgt op maandag regelmatig twee extra kinderen over de vloer. Zonder dat haar buurvrouw eerst vraagt of dat eigenlijk wel uitkomt.
Een zwangerschap terwijl je huwelijk net is stukgelopen, zet alles op zijn kop. Als vervolgens blijkt dat je niet één, maar drie baby’s verwacht, wordt die nieuwe werkelijkheid nog veel groter. Kim maakte het mee en werd midden in haar scheiding moeder van een eeneiige meisjesdrieling.
Kim wist onlangs niet wat ze meemaakte. Haar schoonzus bleek al langer te weten van het geheim van Kim’s dochter. “Het ging óók over mijn kind.”
Tikkie ontvangen voor een halve wortel uit iemand anders’ maaltijdsalade? In deze rubriek verzamelen we de meest onterechte, ongemakkelijke en gewoon ronduit gênante betaalverzoeken. Deze week Mirna (31), die een Tikkie van nog geen euro ontving.
Je vraagt je kind om zijn kamer op te ruimen en een halfuur later is er… precies niets gebeurd. Behalve dat er inmiddels nóg meer Lego op de vloer ligt. Herkenbaar? Misschien kun je de sterren de schuld geven.
De zoon van Janine doet wel vaker gekke dingen. Ze dacht dat dat gewoon jongenseigen was. Maar nu heeft hij iets gedaan, waardoor ze zich zorgen maakt of er niet meer aan de hand is.
