Kinderen zijn heerlijk eerlijk. Soms te eerlijk. Hilarisch. Tenzij jij de ouder bent die op dat moment rood aanloopt en het liefst onder een stoel kruipt.
Nina: “Daar zat ik dan. Met mijn driejarige peuter Mats op schoot in de wachtkamer van onze huisarts. Een vrouw van middelbare leeftijd die zó duidelijk geen zin meer heeft in haar werk, dat je er spontaan zelf ziek van wordt. Bot, chagrijnig, en zonder enig greintje geduld. Je zou bijna denken dat lachen verboden is in haar behandelkamer. Al járen neem ik me voor om over te stappen naar een andere huisarts, maar ja, wachtlijsten hè… Dus ploeteren we gewoon door.
Twee weken geleden waren we nog bij haar vanwege een vreemde huiduitslag bij Mats. Hij vond het allemaal nogal spannend, dus toen hij zijn shirt uit moest trekken en dat wat langzaam ging, zei ze bits: ‘Nou, hup, trek uit, niet miepen.’ En toen hij een beetje op zijn stoel zat te wiebelen, siste ze: ‘Kun je daarmee ophouden? Ik kan me zo niet concentreren.’ Na de zoveelste nare opmerking barstte Mats in tranen uit, waarop zij diep zuchtte, boos opstond en de kamer uitliep. Serieus, wát een houding.
Terwijl ik mijn kind probeerde te troosten, hoorde ik mezelf zachtjes mompelen: ‘Lelijke heks dat je bent…’ Niet wetende dat mijn zoon die opmerking keurig in zijn peutergeheugen zou opslaan.
Fast forward naar twee weken later. De uitslag was nog steeds niet weg, dus daar zaten we weer. Ik probeerde Mats af te leiden met een koekje, terwijl ik hoopte dat het dit keer iets soepeler zou verlopen.
Onze humeurige huisarts stak haar hoofd de wachtkamer in en mompelde chagrijnig als altijd: ‘Mats?’
Mats sprong van zijn stoel, wees met zijn vingertje naar haar en riep uit volle borst: ‘Mama zegt dat je een lelijke heks bent!!’
De stilte die volgde was oorverdovend. Alle ogen in de wachtkamer waren op mij en mijn vuurrode wangen gericht. Mats straalde van trots en de dokter keek me aan alsof ze me ter plekke wilde inenten tegen brutaliteit.
Ik stamelde nog iets van: ‘Hij heeft wel een rijke fantasie, hè’ en probeerde mijn zoon te sussen, maar de schade was natuurlijk al lang gedaan. Terwijl we achter haar aan de spreekkamer in liepen, voelde ik me tegelijkertijd vreselijk opgelaten als een beetje opgelucht. Want eerlijk is eerlijk: hij zei gewoon hardop wat ik al die tijd dacht.”
Karen maakte een soortgelijke situatie mee. ”Oma, ben je weer dronken?’, vroeg mijn dochter tijdens het ontbijt aan mijn schoonmoeder.’ Je leest het hele verhaal hier.
Veel mensen vragen zich weleens af of hun partner hen over jaren nog steeds aantrekkelijk zal vinden. Zeker na kinderen, stress, ouder worden of lichamelijke veranderingen kan die onzekerheid behoorlijk groot worden.
Tikkie ontvangen voor een halve wortel uit iemand anders’ maaltijdsalade? In deze rubriek verzamelen we de meest onterechte, ongemakkelijke en gewoon ronduit gênante betaalverzoeken. Deze week Eileen, die een Tikkie stuurde naar een vriendin die haar als gratis opvang beschouwde.
De zesjarige Lío, zoon van Lil Kleine en Jaimie Vaes, laat de laatste tijd mooie ontwikkelingen zien in zijn spraak. Waar hij door een vorm van non-verbaal autisme jarenlang nauwelijks verbaal communiceerde, lijkt daar nu voorzichtig verandering in te komen.
Iedere relatie heeft wel eens een moment waarop je denkt: oké, en nu? Of het nou je partner is, je moeder, je vriendin of die ene collega die je normaal prima trekt behalve tijdens Teams-meetings, relaties kunnen ingewikkeld zijn.
Beschuit met blauwe muisjes in huize Gorgels, want Kaj en Jessie Jazz Vuijk zijn voor de tweede keer ouders geworden van een zoon. Dat deelt het stel op Instagram met intieme beelden van de kraamweek.
Simone de Bruijn verwondert zich vaak over kleine dingen in het leven, die ze koppelt aan grotere dingen. Het leven reikt in die zin elke keer weer iets aan. Soms zijn het alledaagse dingen, zoals de vakantieliefdes van haar kinderen. Soms dingen die spelen in de maatschappij, zoals kinderen die het land uit worden gezet. […]
