Stap je vol optimisme het consultatiebureau binnen, blijkt je kind te mager, te wild of valt er wel iets anders aan te merken waardoor je met een ingestort moeder-ego het pand weer verlaat. Drie moeders delen hun ervaring.
Lees verder onder de advertentie
1. Dubbel plezier
Sara (29), moeder van een dochter (3): “Ik zat in de wachtkamer van het consultatiebureau, toen de arts de naam van mijn dochter riep: ‘Mila?’ Ik keek naar de arts, stond op, klaar om naar binnen te gaan, maar tot mijn verbazing stond een andere moeder ook op. We keken elkaar lachend aan. ‘Dat is toevallig!’ zei ik. ‘Ze hebben dezelfde voornaam.’ De arts probeerde het nog een keer: ‘Mila Buren.’ Zowel ik als de andere moeder stonden wéér op.
Lees verder onder de advertentie
Blijkbaar hadden onze dochters niet alleen dezelfde voornaam, maar ook dezelfde achternaam, op een ‘u’ na – daar kwamen we later achter. Terwijl de arts probeerde te begrijpen wat er aan de hand was, barstten wij in lachen uit. ‘Ik denk dat we iets gemeen hebben’, zei ik.
Nadat de verwarring was opgehelderd en beide Mila’s hun controles en prikjes hadden gehad, raakten we aan de praat. Het bleek dat we meer gemeen hadden dan alleen de naam van onze dochters. We woonden natuurlijk in dezelfde buurt, hadden vergelijkbare interesses en waren allebei gek op een goede kop koffie.
Sindsdien zijn we vaak samen koffie gaan drinken, hebben onze dochters talloze playdates gehad, zijn Mila en Mila beste vriendinnetjes en staat er een wintersport met beide gezinnen gepland.”
Lieke, moeder van twee zoons (8 en 6): “Met een zucht van spanning liep ik het consultatiebureau binnen met mijn jongste zoontje, Dries. Mijn oudere zoon, Max, had altijd hartverscheurend gehuild bij iedere prik, dus ik was voorbereid op hetzelfde drama.
Toen de kinderarts ons riep, voelde ik mijn hart een beetje sneller kloppen. Maar deze dokter leek anders. Na het standaard riedeltje, was het tijd voor de gevreesde prik. ‘Hallo Dries, klaar voor een klein avontuur?’ vroeg hij speels. Dries keek nieuwsgierig naar hem. Vooral toen hij er een blauw knuffelbeest bij pakte. ‘Kijk, dit is Casper het schaap, en hij krijgt ook een prikje. Casper vindt het helemaal niet eng!’ Hoe klein Dries ook was, hij volgde het spektakel met grote ogen, terwijl de kinderarts ondertussen snel en vaardig de prik in zijn beentje zette.
Lees verder onder de advertentie
Tot mijn verbazing reageerde ons mannetje nauwelijks. In plaats van te huilen, begon hij te lachen en naar de knuffel te reiken. De kinderarts ging direct door met het spel, liet de knuffel dansen en maakte grappige geluidjes. Dries lachte vrolijk, en leek niet eens door te hebben wat er zojuist was gebeurd. Het bleek toch niet zo’n dramatisch scenario waar ik op had gerekend.”
Joyce, moeder van een zoon (2): “Ik zat met mijn zoontje op schoot toen de verpleegkundige vroeg: ‘Dus, je werkt weer vier dagen per week?’ Ik vond het een passief-agressieve opmerking, maar liet me niet op de kast jagen en knikte. Er volgde een lange stilte waarna ze met een opgetrokken wenkbrauw zei: ‘Dat is wel erg… veel, hè? Als moeder.’ Ik voelde me nogal aangevallen. Waarom klonk het alsof ik iets fout deed? Wat me echt verbaasde, was dat er geen enkele vraag of opmerking kwam over de fulltime baan van mijn man. Hij werkt vijf dagen per week en niemand lijkt daar ooit iets over te zeggen. Blijkbaar is het normaal als een vader fulltime werkt, maar als een moeder dat doet, is het ineens een discussiepunt.
Lees verder onder de advertentie
Terwijl ik naar huis reed, dacht ik na over de dubbele standaard. Waarom wordt van moeders vaak verwacht dat ze hun carrière op een lager pitje zetten, terwijl vaders zonder vragen hun fulltime baan kunnen behouden? Het voelde oneerlijk en ouderwets. Toch besloot ik me er niet te druk over te maken. Ik ben trots op mijn werk en de balans die we thuis hebben gevonden. Volgende keer laat ik die opmerking gewoon langs me heen gaan.”
Dit artikel verscheen eerder in het magazine van Kek Mama.
Naomi (31) doet communicatie bij een gemeente en is getrouwd met Youp (34). Samen zijn ze de trotse, soms oververmoeide ouders van tweeling Ties en Evi (4). Verwacht in deze column geen opvoedadviezen, maar wel veel liefde, chaos en herkenbare kleuterperikelen uit het leven van een tweelingmoeder. Je kunt haar ook volgen op Instagram.
Anouk (37) dacht dat ze inmiddels wel wat gewend was van haar dochter Maud. Vragen over poep, piemels en waarom papa wél een baard mocht maar zij geen glitterjurk naar de supermarkt: prima. Daar draaide ze haar hand niet meer voor om. Maar na zwemles, in een kleedkamer vol halfnaakte mensen en zoekgeraakte onderbroeken, besloot […]
Carola de Koning (46) werkte als leerkracht en kindercoach en specialiseerde zich in stress bij kinderen. Nu is ze onderwijsdeskundige bij Wijzer over de Basisschool en ontwikkelt zij samen met haar team nieuwe leermiddelen. Ze is expert in toetsstress rondom toetsen van IEP, Leerling in beeld (Cito) en de Doorstroomtoets. In haar columns neemt ze […]
Gezinsuitbreiding bij Bo Wilkes. De Echte Gooische Moeder heeft er naar eigen zeggen een ‘baby boy’ bij en stelt het nieuwste lid van haar gezin vol trots voor op Instagram.
Opa en oma die iedere woensdag klaarstaan, de kinderen uit school halen en ook nog inspringen als er eentje ziek is: voor veel gezinnen is het goud waard. Maar al dat oppassen heeft ook een keerzijde. Steeds meer grootouders raken uitgeput.