Beeld: Canva
De hoogtepunten van het leven van een kind zijn toch wel de kinderfeestjes. Extra domper als je eigenlijk al was uitgenodigd, en vervolgens niet meer mag komen…
Amira, getrouwd, moeder van een zoon en dochter: “Mijn zoon Zane is intens. Dat weet ik. Hij is druk, luid en direct in zijn communicatie, wat brutaal kan overkomen. Trust me, we zijn er mee bezig. Ik kan me daarom ook echt wel indenken dat ouders niet per se op mijn kind zitten te wachten, al vind ik dat natuurlijk jammer om te zeggen. Ik zie zelf vooral zijn leuke en mooie kanten, want die zijn er ook genoeg.
Laatst liepen we vanaf school terug naar huis, ik samen met een buurvrouw en Zane en zijn vriendje – haar zoon – samen. De buurjongen was bijna jarig en had het over zijn aanstaande kinderfeestje. De buurvrouw maakte een paar opmerkingen die impliceerden dat Zane ook mocht komen op het kinderfeestje. Ze vroeg onder andere of hij het leuk zou vinden om naar een binnenspeeltuin te gaan.
Zane had het het er de hele middag over en was helemaal vrolijk omdat hij weer een kinderfeestje in het verschiet had liggen. Ik had er eerlijk gezegd niet echt meer bij stilgestaan, tot Zane op een middag sip uit school kwam. Wat bleek? Het kinderfeestje van het vriendje was de dag ervoor geweest en hij was dus niet uitgenodigd.
Ik voelde woede – hoe lullig was dit?! – maar vooral ook verwarring. Had ik het nou echt volledig verkeerd geïnterpreteerd? Was het überhaupt nooit de bedoeling geweest dat Zane zou komen? Dan was het toch echt heel gemeen geweest van onze buurvrouw dat ze Zane zo in het gesprek had betrokken? Ik snapte er niks van.
Wat ik me nog kan indenken, is dat de jarige in kwestie mijn zoon ineens toch niet meer wilde uitnodigen. Ik zou zelf in dat geval ook gehoor geven aan mijn zoons wens. Hij is jarig, het is zijn feestje, dus hij mag bepalen wie er komt. Als hij dan iemand niet meer wil uitnodigen, so be it. Maar dan had ik wel even een appje gestuurd naar de moeder van het kind in kwestie. Niet eens per se met excuses, maar wel met een uitleg.
Die uitleg heb ik nu niet gehad. We hebben elkaar zelfs nog gesproken en ze zei er niks over. Ik wist daardoor ook niet zo goed wat ik tegen Zane moest zeggen. Ik wil het nog altijd aan haar voorleggen, maar door de kerstvakantie is het inmiddels alweer een tijd geleden en ik wil ook niet wrokkig overkomen. Zane lijkt het trouwens alweer te zijn vergeten.”
Moederinstinct is een superkracht. Toen haar 9-jarige dochter een uitnodiging voor een kinderfeestje kreeg, had Sophie daar geen goed gevoel bij. En dat had echt niet alleen te maken met de asociale ouders van het meisje. Je leest het hier.
Wat komt erin? Wat gaat eruit? En blijft er nog iets over? In Banksaldo delen ouders hun maandelijkse inkomsten en uitgaven. Want laten we eerlijk zijn: zijn we niet allemaal een beetje benieuwd hoe anderen het doen? Deze week het banksaldo van Lente (35), samen met Dorian (37), moeder van Mila (6) en Bo (3).
Bianca (31) is communicatieadviseur en woont samen met partner Pascal (35) en zoon Floris (3). Met zijn drieën vormen zij een levendig gezin waar zelden iemand stil zit óf zijn mond houdt. In haar eerlijke en herkenbare columns schrijft Bianca over hun gezellige en drukke leven, met alle chaos en liefde die daarbij hoort.
Tijdens Maud (41) haar eerste zwangerschap was ze zó ziek dat ze nauwelijks iets binnenhield. Door HG viel ze veel af, maar toen ze haar moeder vertelde hoeveel gewicht ze was verloren, kwam er een reactie die ze totaal niet zag aankomen.
Drukke agenda, volle dagen en altijd maar doorgaan: veel ouders zullen het herkennen. Ook Chantal Janzen dacht jarenlang dat ze wist wat een burn-out was. Totdat ze van dichtbij meemaakte hoe zo’n situatie er echt uitziet.
Iedere week delen we op Kek Mama een dilemma van onze lezers. Deze week deelt Julia (39) haar ervaring. Haar 9-jarige zoon zat rustig in de auto te gamen terwijl zij de hond uitliet. Tot ze terugkwam en er ineens politie bij de auto stond.
Terugkijkend leidde ze een luxeleventje toen ze maar zestien uur per week werkte. Maar nadat haar huwelijk strandde is Vivian fulltime gaan werken, met een eeuwig schuldgevoel naar haar kinderen toe als gevolg.
