Beeld: Canva Pro
Hugo is dol op dieren en komt op een dag thuis met een paar kikkervisjes. Hij heeft het idee om ze in een oud aquarium in de tuin te laten opgroeien. Maar een tijdje later ontdekt Amber dat haar zoon heel andere plannen heeft met zijn nieuwe huisdieren.
Amber (41) is samen met Max (45) en moeder van Liv (11) en Hugo (8): “Hugo is zo’n jongen die buiten altijd wel iets interessants vindt. Een bijzondere steen, een kever of een regenworm die volgens hem gered moet worden. Zijn jaszakken zitten regelmatig vol spullen waarvan ik liever niet weet waar ze vandaan komen.
Toen hij op een middag enthousiast vertelde dat hij kikkervisjes had gevangen, verbaasde me dat dan ook niet. Hij had ze voorzichtig in een emmertje gedaan en wilde ze dolgraag houden om te zien hoe ze in kikkers veranderden. We hadden nog een oud aquarium staan. Dat gebruikten we al jaren niet meer, dus Max zette het in de tuin. Zo kon Hugo zijn kikkervisjes bekijken zonder dat ik bang hoefde te zijn dat er binnen iets om zou vallen. Dat leek ons op dat moment een prima plan.
Hugo was niet bij het aquarium weg te slaan. Iedere ochtend ging hij kijken of zijn kikkervisjes al veranderd waren. Hij hield nauwkeurig in de gaten of ze groter werden en riep ons erbij zodra hij dacht iets bijzonders te zien. ‘Mam, deze heeft volgens mij al pootjes!’ Liv kwam af en toe ook kijken, al vond zij vooral haar broertjes enthousiasme grappig. Hugo kon gerust tien minuten vertellen over één kikkervisje dat volgens hem sneller zwom dan de rest. Ik vond het eigenlijk heel gezellig. Zo leerden de kinderen iets over de natuur en Hugo had eindelijk een project waar hij helemaal in opging. Alleen had ik één ding niet helemaal goed ingeschat: kikkervisjes blijven natuurlijk niet eeuwig kikkervisjes.
Na een tijdje verschenen de eerste pootjes. Daarna werden de staartjes steeds kleiner en veranderden de kleine zwemmers langzaam in piepkleine kikkertjes. Hugo was dolenthousiast. Maar toen ik op een ochtend naar buiten liep, zag ik dat het niet meer alleen om een paar diertjes in een aquarium ging. Er zaten kleine kikkertjes op de rand, tussen de planten en zelfs op het terras. Ik keek nog eens goed. Overal zag ik kleine groene en bruine springertjes. ‘Hugo!’ riep ik. ‘Volgens mij hebben we een hele kikkerfamilie in de tuin!’ Hij kwam meteen naar buiten en begon te stralen. Voor hem was dit natuurlijk fantastisch. Zijn kikkervisjes waren groot geworden en hadden blijkbaar besloten dat onze tuin een prima plek was om verder te wonen. Ik vond het iets minder fantastisch toen er eentje vlak voor mijn voeten wegsprong.
Alsof een tuin vol kleine kikkers nog niet genoeg verrassing was, vertelde Hugo dat hij inmiddels een plan had bedacht. Hij wilde de kikkertjes verkopen. Onder andere aan zijn nichtje. Ik keek hem verbaasd aan. ‘Verkopen? Hoe bedoel je?’ ‘Nou, zij wil er ook eentje. Dus dan kan ze er eentje van mij kopen.’
Blijkbaar had Hugo al met zijn nichtje over de kikkertjes gesproken. Hij had haar verteld hoe klein en schattig ze waren en dat hij er genoeg had. Zij was zo nieuwsgierig geworden dat ze zelfs langskwam om ze te bekijken. Ik wist niet wat ik hoorde. Mijn zoon van acht had dus niet alleen een kikkerkwekerij in onze tuin, maar zag er ook meteen een handeltje in. Max moest er hard om lachen toen hij het hoorde. ‘Hij heeft in ieder geval ondernemersgeest’, zei hij.
Tekst gaat verder onder de podcast
Hugo begreep eerst niet waarom ik zijn plan geen goed idee vond. Hij had de kikkervisjes tenslotte zelf gevangen en zo goed mogelijk verzorgd. Waarom mocht hij dan niet bepalen wat ermee gebeurde? Ik legde uit dat kikkers wilde dieren zijn en dat we ze niet zomaar als huisdier kunnen verkopen. Sterker nog: we hadden de kikkervisjes eigenlijk helemaal niet uit de natuur moeten meenemen. Daar hadden Max en ik vooraf beter over moeten nadenken. Hugo vond het jammer, maar begreep uiteindelijk wel dat de kikkertjes geen speelgoed waren. Zijn nichtje mocht natuurlijk gewoon blijven kijken. Dat vond ze gelukkig ook leuk.
Inmiddels hebben we de kikkertjes met rust gelaten en zorgen we dat ze zelf hun weg kunnen vinden in de tuin. Hugo kijkt nog regelmatig tussen de planten of hij er eentje ziet. Zijn plannen voor een eigen kikkerwinkel heeft hij voorlopig opgeborgen. Al hoorde ik hem laatst tegen Liv zeggen dat hij misschien wel iets anders kon verkopen. ‘Wat dan?’ vroeg ze. ‘Stenen. Daar hebben we er ook heel veel van.’ Ik moest lachen. Laat hem voorlopig maar stenen verzamelen. Die springen tenminste niet ineens door de tuin.”
Ook Sandra kreeg te maken met een bijzondere huisdierenwens van haar zoon. Toen hij eenmaal zijn zin had gekregen, bleek de verantwoordelijkheid toch iets anders te liggen dan verwacht. Lees hier hoe dat afliep.
Video
Een spontaan bezoekje aan oma klinkt als een prima plan. Zeker als er ook nog een koekje te scoren valt. Maar soms loopt zo’n gezellig onderonsje nét even anders dan verwacht.
Video
Een nieuw nestje puppy’s is natuurlijk reden voor beschuit met muisjes. Ook bij de familie Jelies is er gezinsuitbreiding, al kwam die voor het gezin behoorlijk onverwacht. Hun hond Bella is in Spanje bevallen van maar liefst zes puppy’s.
Kun je intens van je kind houden en toch soms verlangen naar een leven waarin even niemand iets van je nodig heeft? Faryel is al zeven jaar moeder, en toch merkt ze dat ze nog steeds aan het ontdekken is hoe ze goed voor zichzelf kan zorgen zonder zich daar schuldig over te voelen. En […]
Jill en haar man Roel droomden van een groot gezin. Hun zoon Loet (6) bleek een ernstige verstandelijke beperking en ontwikkelingsachterstand te hebben, maar artsen konden niet achterhalen waardoor. De kans dat een tweede kindje dezelfde problematiek zou hebben, werd op 0,01 procent geschat. Toch gebeurde precies dat bij hun dochter Marie (3). Op haar […]
Een groot huis, mooie vakanties en een succesvolle carrière als influencer: het lijkt Monique Westenberg (48) financieel voor de wind te gaan. Toch is de werkelijkheid anders. Sinds haar breuk met André Hazes jr. moet de moeder van Dré (10) een stuk bewuster met haar geld omgaan.
In het gezin Jelies wordt aan tafel niet alleen gegeten, maar ook regelmatig gesproken over opvoeding en school.
