Een dresscode op je bruiloft, helemaal niet ongebruikelijk, dacht Stella. Het leek haar zo mooi, alle gasten in pastel. Maar haar beste vriendin Marit weigerde zich aan de dresscode te houden.
Stella (30), getrouwd met Axel (35): “Toen mijn man me vorig jaar ten huwelijk vroeg, wist ik meteen hoe ik onze bruiloft eruit moest zien. Een romantische locatie, overal witte bloemen en een zachte, zomerse sfeer. Ook de dresscode had ik al snel bedacht: pastel. Niet bepaald ingewikkeld, leek me. Lichtroze, lila, mintgroen, babyblauw, perzik… Als het maar een pasteltint was. Ik vond het een leuk idee als alle gasten een beetje bij elkaar zouden passen. Ook heel mooi op de foto’s. En vaak vinden mensen een richtlijn qua dresscode juist ook fijn.
Mijn beste vriendin Marit, die ik al sinds de middelbare school ken, dacht daar anders over. Ze heeft een heel uitgesproken kledingstijl. Veel zwart, kant, leer en opvallende accessoires. Het neigt een beetje naar gothic. Hartstikke leuk, en ik vind dat ook helemaal prima, maar niet op mijn bruiloft.
Toen ik haar over de dresscode vertelde, trok ze meteen een gezicht. ‘Dat trek ik niet aan, hoor. Je weet toch dat ik nooit pastel draag?’ Pardon? Ik geloofde mijn oren niet, maar ik wilde niet meteen full bridezilla modus gaan natuurlijk. ‘Maar je hoeft het maar één keer aan. Alleen op mijn bruiloft.’
‘Ik ga echt geen bak geld uitgeven aan een jurk die ik daarna nooit meer aantrek’, was de botte reactie. Ik snap dat zij niet zo uitkeek naar mijn bruiloft als ikzelf, maar ik had wel wat begrip verwacht. Het is voor mij nogal een ding, die bruiloft. Dat wist Marit ook dondersgoed. En dat van die kosten, dat begreep ik ergens nog wel. Dus stelde ik voor om haar jurk dan te betalen. Ze hoefde van mij echt geen honderden euro’s uit te geven aan iets wat ze niet mooi vond. Maar ook dat wilde ze niet. ‘Het gaat niet om het geld. Ik wil gewoon mezelf kunnen zijn.’
We hebben er meerdere keren over gesproken, maar kwamen er niet uit. Uiteindelijk kwam de datum steeds dichterbij en had ik andere dingen aan mijn hoofd. Ik ging er eigenlijk ook een beetje vanuit dat ze inmiddels zou snappen hoe belangrijk ik dit vond en dat ze het misschien met haar eigen accessoires meer eigen kon maken? Als een soort compromis. Ik ging er in ieder geval vanuit dat ze zich toch aan de dresscode zou houden, op de dag zelf. Net als ieder ander.
Maar nee. Op onze trouwdag verscheen ze in iets heel anders. Verder van de dresscode had het niet gekund. Ze droeg een lange, zwarte jurk met kanten details. Alsof ze naar een compleet ander feest ging. Ik wist niet wat ik zag. Ik wilde geen scène schoppen op mijn eigen bruiloft, maar ik was woest en kon het niet laten om er wat van te zeggen. ‘Even serieus?! Je trekt dít aan?!’ Ze haalde onverschillig haar schouders op.
Het klinkt misschien oppervlakkig, maar ik had zo uitgekeken naar de foto’s. En op bijna iedere groepsfoto springt zij er meteen uit. Tussen alle zachte kleuren staat één vrouw in een lange, zwarte jurk. Het lijkt wel of Magere Hein ineens tussen alle vrolijke gasten staat. Het trekt ontzettend de aandacht en verpest de hele sfeer die ik zo zorgvuldig had bedacht.
Na de bruiloft heb ik haar verteld hoe teleurgesteld ik was. Dat ik me totaal niet serieus genomen voelde. Ik had haar zelfs aangeboden om de jurk te betalen, maar ze had gewoon besloten dat mijn wensen haar niets konden schelen. Haar reactie maakte het alleen maar erger. Volgens haar was ík degene die fout zat. ‘Als je me echt zou accepteren zoals ik ben, zou ik helemaal mezelf mogen zijn op jouw bruiloft.’
Sindsdien hebben we nauwelijks contact. Zij vindt dat ik haar kledingstijl belangrijker maak dan onze vriendschap. Ik vind juist dat zij haar kledingstijl belangrijker heeft gemaakt dan mijn trouwdag. Ik kan het werkelijk niet begrijpen dat je weigert om één dag in je leven een keer iets anders aantrekt, omdat je je beste vriendin daar blij mee maakt.
En het stomme is: ik mis haar. Ontzettend zelfs. Ze is al jarenlang mijn beste vriendin. Maar iedere keer als ik de trouwfoto’s bekijk of er zelfs maar aan denk, voel ik die boosheid weer opkomen. Mijn man zegt dat ik het moet laten rusten. Dat niemand zich over tien jaar nog druk maakt om die ene zwarte jurk. Dat denkt hij misschien. Ik maak me er dan waarschijnlijk nog steeds druk over.
En voor mij gaat het allang niet meer om die jurk. Het gaat erom dat mijn beste vriendin op één van de belangrijkste dagen van mijn leven niet bereid was om ook maar een klein beetje rekening met mij te houden. Dat doet me echt pijn en ik weet oprecht niet of ik haar dat kan vergeven.”
Livia’s zoon maakte een bruiloft werkelijk onvergetelijk, maar niet per se om de juiste redenen. Hier lees je wat hij besloot te doen op het podium van de band.
Video
Een spontaan bezoekje aan oma klinkt als een prima plan. Zeker als er ook nog een koekje te scoren valt. Maar soms loopt zo’n gezellig onderonsje nét even anders dan verwacht.
Video
Een nieuw nestje puppy’s is natuurlijk reden voor beschuit met muisjes. Ook bij de familie Jelies is er gezinsuitbreiding, al kwam die voor het gezin behoorlijk onverwacht. Hun hond Bella is in Spanje bevallen van maar liefst zes puppy’s.
Kun je intens van je kind houden en toch soms verlangen naar een leven waarin even niemand iets van je nodig heeft? Faryel is al zeven jaar moeder, en toch merkt ze dat ze nog steeds aan het ontdekken is hoe ze goed voor zichzelf kan zorgen zonder zich daar schuldig over te voelen. En […]
Jill en haar man Roel droomden van een groot gezin. Hun zoon Loet (6) bleek een ernstige verstandelijke beperking en ontwikkelingsachterstand te hebben, maar artsen konden niet achterhalen waardoor. De kans dat een tweede kindje dezelfde problematiek zou hebben, werd op 0,01 procent geschat. Toch gebeurde precies dat bij hun dochter Marie (3). Op haar […]
Een groot huis, mooie vakanties en een succesvolle carrière als influencer: het lijkt Monique Westenberg (48) financieel voor de wind te gaan. Toch is de werkelijkheid anders. Sinds haar breuk met André Hazes jr. moet de moeder van Dré (10) een stuk bewuster met haar geld omgaan.
In het gezin Jelies wordt aan tafel niet alleen gegeten, maar ook regelmatig gesproken over opvoeding en school.
