Beeld: Canva
Kinderen en een outfit kiezen: het is een combinatie die in veel gezinnen zorgt voor dagelijkse discussies, dramatische modeshows en onverwachte stijlkeuzes. Wat doe je als ouder: blijf je strijden, of laat je ze een keer zelf ervaren wat werkt en niet? Maartje koos voor dat laatste.
Maartje, moeder van Fae (5): “Elke ochtend is het bij ons thuis een modeshow meets drama-aflevering. Mijn dochter Fae heeft een sterke wil en een nog sterkere mening over kleding. Ze verandert dagelijks onze gang in een catwalk én slagveld.
Dan kriebelt die broek. Dan zit dat shirt niet lekker. Dan moet die glitterlegging nú gewassen zijn, ook al ligt ‘ie nog nat in de wasmachine. En als het niet aan de stof ligt, dan wel aan de kleur, de print of het model. Regelmatig eindigt het in een driftbui. Of het duurt zo lang dat ik er knettergek van word.
Tot ik op een koude januaridag besloot: laat maar. Ze wil het zelf bepalen? Prima. Dus Fae ging die ochtend naar school in een T-shirt, rokje, en sandalen. Jep. Sandalen. En nee, niet met sokken. En ja, het was -3 graden buiten.
Ik heb nog voorzichtig gezegd dat het misschien… héél misschien… een tikje fris zou zijn. Maar ze was zeker van haar zak. En wie niet horen wil, moet voelen, toch? Dus ik stopte een maillot en haar winterjas in haar rugzak en liet haar gaan zoals ze dat zelf wilde.
Toen we het klaslokaal in liepen, keek de juf naar Fae alsof ze een ijsje in de Sahara zag. Daarna keek ze naar mij met zo’n blik van: ‘Uhhh… gaat het wel goed thuis?’ Ik haalde mijn schouders op en wees op de rugzak. ‘“Ze wilde dit zelf. ‘Jas en maillot zitten erin. Ze komt er vanzelf achter.’
En inderdaad. Toen ik haar ’s middags ophaalde, kwam er een keurig aangeklede Fae naar buiten: maillot aan en jas dichtgeritst tot aan haar kin. Sindsdien geen zomerse outfits meer gezien in januari. Soms moet je kinderen gewoon even laten voelen hoe koud de realiteit is. Missie geslaagd.”
Ilse werd door de juf op het matje geroepen: ‘Of ik mijn zoon dit nóóit meer op zijn brood wilde meegeven.’ Je leest het hier.
Deborah (30) is samen met haar man en moeder van twee zoons Jake (4) en Cody (2). Ze schrijft over het moederschap, verlies en herstel na haar postnatale depressie. Je kunt haar ook volgen op Instagram.
Waarom gaan sommige kinderen moeiteloos hun eigen weg, terwijl anderen zich snel laten meeslepen door de mening van de groep? Vaak heeft dat minder te maken met karakter dan met lessen die iemand al vroeg in het leven heeft meegekregen.
Wanneer er wordt gesproken over ouders en videogames, gaat het meestal over schermtijdregels, leeftijdsgrenzen of ouders die meekijken terwijl hun kinderen spelen. Maar een grote groep gamers blijft vaak buiten beeld: ouders die zelf gamen.
Bernike (29) is getrouwd met Ruben (31) en moeder van een dochter (1). In haar columns schrijft ze scherp, geestig en met zelfspot over de realiteit van het jonge ouderschap – waarbij ze oog heeft voor het absurde in het alledaagse.
De term ‘narcist’ wordt tegenwoordig te pas en te onpas gebruikt. Op sociale media krijgt vrijwel iedereen die egoïstisch, arrogant of manipulatief overkomt al snel dat label opgeplakt.
Bij ADHD denken veel mensen direct aan druk gedrag, impulsiviteit en moeite met concentreren.
