Soms kom je er niet uit in je eentje en kun je wel wat advies gebruiken. Elke dinsdag vertelt een lezeres daarom over haar dilemma.
Lees verder onder de advertentie
Sanja (31) woont samen met Nico (32) en is moeder van Noah (5) en David (3).
“Toen ik voor het eerst zwanger raakte, hadden mijn twee beste vriendinnen al kinderen. Heerlijk vond ik dat, want daardoor kon ik met al mijn vragen en onzekerheden bij ze terecht. Ik kon het zo gek niet bedenken, of ze hadden het weleens meegemaakt met hun baby’s. De gebroken nachten. Tepelkloven. Spuitluiers en huildagen.
Lees verder onder de advertentie
Voor onze babyuitzet hoefde ik alleen het hoognodige aan te schaffen; vanaf mijn zwangerschapsaankondiging sleepten mijn vriendinnen alles aan wat ze over hadden. Vooral mijn langste vriendin, Roos, kon er wat van. Mijn eerste bezoek aan de verloskundige was amper achter de rug, toen ze de toekomstige babykamer al had vol gezet met haar oude babybadje, wipstoel en bakken kleertjes. Fijn, want Nico en ik hebben het niet heel breed.
Inmiddels zijn we twee kinderen rijker en ziet ons huis eruit zoals dat van een gemiddeld gezin met jonge kinderen. De woonkamer is overgenomen door speelgoed in primaire kleuren, de schuur staat bomvol fietsen en steppen en de wasmand puilt structureel uit. Er kan geen Playmobil of rolschaats meer bij.
Lees verder onder de advertentie
Toch houdt de vrijgevigheid van Roos niet op. Elke keer wanneer we elkaar zien – minstens twee keer per maand – stopt ze de jongens wel wat toe. Een oude trui. Een buitenspeelbroek. Haar jongens zijn er toch te groot voor, zegt ze dan. Alleen, de meeste van die kledingstukken trek ik mijn kinderen nooit aan. Omdat ze al te afgedragen zijn. Of simpelweg mijn smaak niet. Én omdat ze al zo ongelooflijk veel kleren hebben.
Overtollige kleding
Ik heb al een paar keer geprobeerd aan te geven dat ze echt niet elke keer met spullen voor de jongens hoeft aan te komen. Dat ons huis uit zijn voegen barst. ‘Weet je dat de kledingbank mensen met weinig middelen heel graag helpt met dit soort spullen?’, opperde ik al eens. Maar het is gericht aan dovemansoren. Ze vraagt het zelfs na: ‘Heeft Noah dat ene vest eigenlijk weleens aan?’ Ik kan het niet over mijn hart verkrijgen te zeggen dat het al die tijd in een prop achterin de kast ligt, verdrukt door de overige stapels overtollige kleding. Roos moet écht een andere bestemming vinden voor haar spullen, maar hoe zeg ik dat zonder haar te kwetsen?”
Je kiest de naam voor je kind heel zorgvuldig. De mooiste naam, dat moet hem worden. Heel irritant, als iemand dan continu de naam verkeerd uitspreekt.
Sommige zinnen uit je jeugd blijven niet alleen hangen, maar duiken later in je leven ineens weer op, precies op de momenten dat je ze nodig hebt. Vaak kwamen ze van grootouders: geen lange verhalen, maar korte uitspraken die net iets te vaak werden herhaald om te vergeten. Toen misschien ouderwets of streng, maar achteraf […]
Wanneer Myrna (37) na weken appen eindelijk afspreekt met een man die haar hart sneller laat kloppen, lijkt alles op zijn plek te vallen. Maar nog voor het hoofdgerecht op tafel staat, rent haar date het restaurant uit. Toch maakt juist dat onverwachte moment hem alleen maar aantrekkelijker.
Conflicten aangaan en kwetsbaarheid tonen zijn belangrijke vaardigheden in elke relatie. Maar wat gebeurt er als jij jouw deel doet, maar het niet terug krijgt?
Maxime Meiland heeft haar volgers via een video op Instagram een uitgebreid kijkje gegeven in haar nieuwe huis. In de zogenoemde house tour laat ze bijna elke ruimte zien, iets wat online meteen flink wat reacties oproept.
Tussen slapeloze nachten, kinderen die altijd iets van je nodig hebben, een overvolle agenda en een wasmand die zichzelf blijkbaar nooit leegmaakt, staat seks niet altijd bovenaan de prioriteitenlijst.