Blogger Cassandra Kostuch is gek op chocoladerepen en een blokje kaas, maar omdat haar zoon allergisch is voor tarwe, eieren, pinda’s en zuivel, eet ze dit alles stiekem. Zonder dat hij het ziet.
Lees verder onder de advertentie
‘Ik voel me zo schuldig als hij merkt dat ik het eet’, schrijft ze op Scary Mommy.
Fiasco
Lange tijd kocht Cassandra vervangers voor alles wat haar zoon niet mocht eten, maar helaas zonder succes. ‘Op het pak stond dat het ‘net zo lekker’ smaakte, maar dat was onzin. De pasta viel uit elkaar tijdens het koken, de pannenkoekenmix werd aan de buitenkant pikzwart, maar bleef rauw in het midden en ik heb honderden euro’s uitgegeven aan nep-eieren die onmogelijk waren om te bakken.’ Na het zoveelste fiasco in de keuken, gooide ze het roer om.
‘Ik stopte met die stomme vervangers en kocht voor mezelf weer ‘normaal’ eten’, vertelt Cassandra. Voor haar zoon kookte ze apart. Maar hoewel hem dit in het begin niet zoveel uitmaakte, zag hij naarmate hij ouder werd wel degelijk dat hij anders at dan de rest. ‘Toen ik hem op een dag ophaalde van een verjaardagsfeestje – waar ik van te voren glutenvrije veganistische chocoladecupcakes meegaf – was hij verdrietig. Hij wilde geen speciale traktatie, hij wilde gewoon wat de rest at.’
Lees verder onder de advertentie
‘Beschermen’
Ze vervolgt: ‘Hij wist natuurlijk niet dat zijn ‘speciale’ cupcakes tien keer zo duur waren en dat ik de hele stad door moest om ze op te halen. Hij begreep alleen dat de andere kinderen allemaal dezelfde witte cupcake met regenboogsnoepjes aten, en hij zijn donkerbruine cupcake met gebroken glazuur uit zijn rugzak moest halen.’ Cassandra’s zoon voelde dat hij anders was. En daarom probeert ze hem zo min mogelijk te confronteren met eten dat hij niet mag. ‘Ik wil hem beschermen.’
Een zwangerschap terwijl je huwelijk net is stukgelopen, zet alles op zijn kop. Als vervolgens blijkt dat je niet één, maar drie baby’s verwacht, wordt die nieuwe werkelijkheid nog veel groter. Kim maakte het mee en werd midden in haar scheiding moeder van een eeneiige meisjesdrieling.
Wendy is trotse mama van een dochter (16) en een zoon (9). Hun gezinsleven is een heerlijke, soms chaotische mix van liefde en mooie momenten. Die deelt ze graag, ook de uitdagingen die op ons pad komen. Je volgt ons op Instagram.
Je vraagt je kind om zijn kamer op te ruimen en een halfuur later is er… precies niets gebeurd. Behalve dat er inmiddels nóg meer Lego op de vloer ligt. Herkenbaar? Misschien kun je de sterren de schuld geven.
Een buur helpen als ze een keer omhoogzit met de opvang? Natuurlijk. Maar bij Babette lijkt haar behulpzaamheid inmiddels iets te vanzelfsprekend te zijn geworden. Ze heeft zelf een dochter van zes, maar krijgt op maandag regelmatig twee extra kinderen over de vloer. Zonder dat haar buurvrouw eerst vraagt of dat eigenlijk wel uitkomt.
“Waar zijn de kinderen eigenlijk?” Een vraag waarbij veel ouders tegenwoordig acuut hun telefoon zouden pakken. In de jaren zeventig en tachtig was het antwoord regelmatig: ergens buiten. Geen gps-horloge, geen WhatsApp en al helemaal geen ouder die iedere twintig minuten informeerde of alles nog goed ging. Als je maar thuis was voor het eten.