Beeld: Kek Mama
Wat een gezellige middag met haar twee jonge kinderen (1 en 2) in een indoor speelparadijs had moeten zijn, eindigde voor Christine in een nachtmerrie.
Christine, getrouwd, moeder van twee (1 en 2 jaar): “Het was hartje winter toen ik op mijn vrije dag besloot om met haar twee kinderen naar een indoor speelparadijs te gaan. Ik pakte onze boel in en na een kort ritje parkeerde ik de auto in de buurt van de ingang van de speeltuin. We liepen naar binnen en ik herhaalde voor de duizendste keer dat mijn kinderen echt naar me moesten luisteren. Na een paar minuten werd Christine begroet door een medewerker. ‘Ze verontschuldigde zich voor het lange wachten: ze was die dag de enige dus had het nogal druk. Vervolgens konden mijn kinderen, zonder regels doorgenomen te hebben, doorlopen.
Na een tijdje werd er omgeroepen dat iedereen zich naar het andere gedeelte van de zaal moest verplaatsen (de speelhal bestond uit twee delen.) Mijn transitiehatende peuter was lichtelijk geïrriteerd en op het moment dat ik me omdraaide om de baby te pakken, was de oudste verdwenen. Ik kreeg zowat rolberoerte, rende al schreeuwend, in totale paniek het pand door. Ik zag voor me hoe hij ergens opgesloten zat en stikte. En hoe langer het duurde om hem te vinden, hoe angstiger ik werd.
Het hele gebouw stond op z’n kop, maar plots zag ik mijn zoon in de deuropening staan. Met een vrouw. Ze had hem tussen gebouwen verderop gevonden, aan een drukke straat. Hij dacht dat ik wegging toen ik zijn broertje optilde en was buiten op zoek gegaan naar mij. Ik ben nog nooit zo opgelucht geweest.
Hoewel ik weet dat dit elke moeder kan overkomen, ben ik echt enorm geschrokken van deze gebeurtenis. Als ik nu naar een speelparadijs ga, check ik eerst de locatie, leest ik de beoordelingen, zorgt ik ervoor dat ze een streng beleid hebben en met meer dan één medewerker staan. Het belangrijkste is dat er iemand bij de deur staat. En bedrijven die polsbandjes met telefoonnummers en namen uitdelen, krijgen helemaal een pluspunt. Ik wil dit nooit meer meemaken.”
De nachtmerrie van elke moeder: je raakt je kind kwijt. Het ene moment is ‘ie er nog, je knippert, en poef. Weg. Het overkwam ook Janna. Zij dacht dat haar dochter was ontvoerd. Je leest het hier.
Een week weg zonder je baby als kersverse moeder: voor Suzan Rikkerink was het even slikken. Toch stapte ze samen met haar beste vriendinnen het vliegtuig in voor een bijzondere trip door Portugal.
Als je kind af en toe slaapwandelt, kijk je er op een gegeven moment niet meer van op als hij midden in de nacht ineens op de gang staat. Ook Marjo en haar man zijn wel wat gewend van hun zoon Luuk. Maar wat hij op een nacht in hun slaapkamer deed, zagen ze absoluut […]
Louisa is verloskundige in de Randstad en moeder van Khai (3). In haar werk komt ze dagelijks de ontroerende en krachtige kanten tegen van het zwanger zijn, de bevalling en alles wat daarna komt. In haar columns deelt ze openhartige verhalen en inzichten.
Sophia moest er ook maar eens aan geloven, vond ze. Pilates. Drie maanden na haar bevalling was een goed moment. Althans, dat dacht ze van tevoren.
Een babynaam kiezen is al lastig genoeg, dus als je dé naam eenmaal hebt gevonden, wil je natuurlijk dat iedereen hem goed gebruikt. Bibi’s oma denkt daar alleen nét even anders over en noemt haar dochter al bijna drie jaar consequent bij een andere naam.
Een drukke agenda, veel reizen en een gezin dat alle kanten op moet. Kelly Piquet (37), de vriendin van Max Verstappen (29), weet precies wat ze momenteel het liefst zou willen veranderen.
