Als werkende moeder kreeg Jorrie Varney de kritiek dat ze haar kinderen zou laten opvoeden door vreemden: de opvang. Grote onzin, vindt ze. ‘Ik maak gebruik van de opvang omdat ik wil werken en mijn kinderen vinden het er heerlijk.’
Lees verder onder de advertentie
‘Werk is voor mij een uitlaatklep voor de stress van het moederschap en andersom’, schrijft ze op haar blog.
Schuldgevoel
Voordat ze kinderen kreeg, ging Jorrie er vanuit dat ze als moeder zou blijven werken. Maar toen haar dochter werd geboren, voelde dat zo overweldigend, dat ze zich schuldig voelde om weer aan het werk te gaan. ‘Maar ik werk graag, dus ik ben wel weer begonnen. Mijn omgeving trok die beslissing in twijfel. ‘Ik zou mijn baby nooit bij een vreemde kunnen achterlaten’, hoorde ik vaak. Daardoor werd mijn schuldgevoel nog groter.’
Jorrie heeft haar werk nodig. ‘Ik vind heel veel plezier en geluk in het moederschap, maar het brengt ook stress met zich mee. Werk is een perfecte uitlaatklep daarvoor – andersom ook. Gelukkig kan ik me kinderopvang veroorloven en vinden mijn kinderen het heerlijk om daarheen te gaan. Maar ik merk dat werkende moeders vaak scheef worden aangekeken. Zo van: ze laten hun kind liever opvoeden door een vreemde, dan dat ze het zelf doen.’
Lees verder onder de advertentie
‘Het kan allebei’
Jorrie vindt dat onzin. ‘Ik heb totaal niet het gevoel dat vreemden mijn kinderen opvoeden. De mensen bij de opvang maken deel uit van mijn familie – zo voelt het. Vaak wordt gedaan alsof de opvang niet goed is voor een kind. Maar ik zal je vertellen: er is niets mis met mijn kinderen of die van andere werkende moeders. Ze leren meer dan ik ze ooit thuis zou kunnen leren en ze zijn mateloos geliefd. Ik hou ervan om moeder te zijn en ben dol op een carrière. Daarom blijf ik werken en leer ik mijn kinderen dat je de ene droom niet hoeft op te offeren om de andere te hebben.’
Relaties lijken soms vanzelf te lopen, totdat dat ineens niet meer zo voelt. Want hoe leuk de eerste verliefde fase ook is, een langdurige relatie vraagt onderhoud. Zonder aandacht, liefde en inzet kan zelfs een sterke band langzaam afbrokkelen.
Van hitlijsten en volle zalen naar knuffels, eerste woordjes en tranen bij de kleinste struikelpartij: het leven van Mart Hoogkamer ziet er tegenwoordig net even anders uit, en hij geniet daar zichtbaar van.
Het moederschap is een achtbaan van emoties, laat staan als je moeder bent van een drieling. Dat weet Fanishta, bekend van Meer dan Verwacht, als geen ander.
Eindelijk is het zover voor Aida Jelies: haar allereerste rijles. Net achttien, mag ze voor het eerst zelf de weg op, iets waar ze zowel naar uitkijkt als tegenop ziet.
Opgroeien met een beroemde broer klinkt misschien als een groot backstagefeest, maar de realiteit is vaak net even anders. Monique Smit (36) vertelt daar openhartig over in de podcast De Bevers geven zich bloot.