Beeld: Canva
Huisdieren, ze zijn onderdeel van je gezin. Vaak zelfs eerder deel van jullie gezin dan je kinderen. Je houdt zielsveel van ze, maar soms drijven ze je zo tot waanzin dat je ze eigenlijk gewoon per direct bij het asiel wilt afzetten. Deze week Erna en de hond Zoran.
Erna (45), getrouwd met Berend (48), moeder van Joost (12) en Ine (10): “Iedereen in mijn gezin wilde een hond, behalve ik. Ik vind honden best leuk, maar nog sneller irritant. Ik kan me groen en geel ergeren aan gedrag van honden. Daarom vond ik het niet eerlijk tegenover zo’n beest om er dan een in huis te halen. Toch heb ik me laten overhalen, op een voorwaarde: deze hond wordt met militaire precisie opgevoed.
En heel eerlijk: dat was gelukt. Zoran is een heerlijk beest. We hebben puppycursus gedaan en daarna nog meerdere trainingen. Thuis zijn we enorm consequent met hem, zelfs de kinderen. Die weten namelijk van de voorwaarde. Als ik me ga ergeren aan de hond, gaan we een ander thuis voor hem zoeken. Dat maakt wel indruk. En ik meen het ook. Ondanks dat ik inmiddels zelf ook dol op hem ben.
Ik heb een hekel aan honden die blaffen, of in ieder geval als ze niet direct stoppen wanneer ze dat gevraagd wordt. Van bedelende en schooiende honden word ik ook naar. Mensen die de hond hun bord of de vaatwasser laten uitlikken, vind ik werkelijk walgelijk. Trekken aan de riem, niet luisteren, dingen slopen in huis, noem het maar op, ik vind het allemaal irritant. Maar het scheelt dat dit soort dingen dus wel te trainen zijn.
En toen gingen we op vakantie, met het vliegtuig. En moest Zoran elders ondergebracht worden. Vrienden van ons, nou ja, kennissen, die we hebben ontmoet bij een van de hondentrainingen, konden wel op hem passen die twee weken. Wij waren blij en ik gerustgesteld, want deze mensen hadden vast hun hond ook goed opgevoed, gezien ze bij dezelfde training waren geweest. We waren nog nooit bij hen thuis geweest, maar toen we ter kennismaking langs gingen, zag het er allemaal heel normaal uit. Niks om me zorgen over te maken.
Behalve dat we de meest irritante schijthond terugkregen, bij thuiskomst van vakantie. We hadden duidelijk gezegd wat hij allemaal wel en niet mocht bij ons en dat we daar heel strikt mee zijn, maar daar hadden deze mensen duidelijk lak aan gehad. Bij het ophalen hoorden we beide honden al blaffen en ook thuis ging hij vrolijk verder met zijn ergerlijke, nieuw aangeleerde gewoontes. Ik heb er echt om gehuild. Ik was nu natuurlijk ook al gehecht aan dat beest, maar hij hing me enorm de keel uit. Zo ging het niet.
Toen ik wanhopig de leidster van een van de trainingen die we gevolgd hadden belde om te vragen of we een nieuwe training konden volgen, stelde zij me gerust. Al dat werk wat wij erin hadden gestopt, was echt niet verdwenen binnen twee weken. We hebben twee privélessen gedaan bij haar en zijn weer even consequent onze regels gaan handhaven als voor de vakantie. Langzaam maar zeker kwam Zoran weer in het gareel. Volgend jaar gaan we naar een diervriendelijke camping, dan gaat hij mee. Dit nooit meer.”
Alice was op een verjaardag, waar haar dochtertje Lola bijna een chihuahua om zeep hielp. Per ongeluk. Je leest het hier.
In verband met privacy zijn de namen gefingeerd. De echte namen zijn bij de redactie bekend. Ook je verhaal (anoniem) doen? Stuur een mailtje naar redactie@kekmama.nl
Eén dertiger, twee landen, drietalige baby en nog veel meer ambities. Anne-Mieke schrijft in haar columns over haar dilemma’s en ontdekkingen, nu ze net moeder is geworden van haar eerste kindje en tegelijkertijd in een nieuw land woont.
Soms loopt een simpele Marktplaats-aankoop nét even anders dan gepland. Wat begon als een droomvondst voor een prikkie, veranderde in een verhaal dat Mila een jaar later nog steeds bezighoudt.
Jorinde is al jaren gelukkig getrouwd met Kevin, maar sinds haar oudste zoon op school zit, ziet ze haar ex weer dagelijks. En dat levert toch wat verwarrende gevoelens op.
Het lijkt allemaal één grote droom: zon, ruimte en een nieuw leven in Spanje. Maar volgens Janneke Jelies zit de werkelijkheid nét even anders in elkaar. In de Radio 10-ochtendshow vertelt ze eerlijk hoe pittig dat eerste jaar in Spanje eigenlijk was.
Soms is één simpele zin van een andere moeder genoeg om te breken. Fré (31), kersverse moeder van een baby, maakte het onlangs mee in de supermarkt.
Kirsten Schilder is getrouwd met zanger Nick Schilder en moeder van Nikki, Julian en Jackie. Daarnaast is ze oprichter van Making Memories.
