Kinderfeestjes zijn vaak een bron van plezier, maar soms nemen die verrassingen wel heel bizarre vormen aan. Je stuurt je kind vrolijk naar een feestje, en wat krijg je terug? Een huisdier. Het overkwam Saïda.
Lees verder onder de advertentie
Saïda: “Natuurlijk gun ik mijn kind een leuke middag vol spelletjes, taart en confetti. Maar ik ben er nu ook achter dat je nooit weet wat je terugkrijgt aan het einde van de dag. Een gescheurde broek, een hoofd vol glitters of, zoals ik laatst mocht ervaren, een goudvis.
Welkom, goudvis
Daar stond Sev, mijn 6-jarige zoontje, in de deuropening. Triomfantelijk glimlachend, met in zijn hand een plastic zakje gevuld met water en een spartelende vis. Hij was net door mijn vriend opgehaald, die wijselijk in de gang bleef staan. Bang voor mijn reactie. ‘Kijk, mama! Gewonnen op de verjaardag van Bram!’ riep hij enthousiast, alsof hij net een Olympische medaille had binnengesleept. Ik geloof dat ik een halve minuut sprakeloos was. Een goudvis? Gewonnen? Op een kinderfeestje!?
Blijkbaar hadden de ouders van Bram bedacht dat het een geweldig idee was om tijdens de feestelijkheden dierenbingo te spelen. Het klinkt onschuldig – een beetje dieren plaatjes afkruisen, wat snoep als beloning, klaar. Maar nee, bij deze bingo stond er een flinke hoofdprijs op het spel: een goudvis. Levend en wel.
Lees verder onder de advertentie
‘Ik was de eerste die alles goed had!’ riep Sev nog, terwijl ik wanhopig naar het diertje keek. Ik kon alleen maar denken: wíe bedenkt dit? Wie haalt het in zijn hoofd om een huisdier als prijs weg te geven op een verjaardagsfeestje?
Brammetje
Nu moet je weten: Sev had al eerder om een goudvis gevraagd. En ik had altijd vriendelijk doch resoluut ‘nee’ gezegd. Niet omdat ik iets tegen vissen heb, maar omdat ik precies wist hoe dit zou eindigen. Een goudvis betekent een kom die wekelijks verschoond moet worden. En laten we eerlijk zijn: wie gaat dat doen? Juist, ik.
Lees verder onder de advertentie
Maar daar stond ik dan. Mijn zoon straalde van oor tot oor, vol trots over zijn nieuwe huisgenoot. Hoe kon ik die vis nu nog afpakken? Voor ik het wist, hadden we hem een naam gegeven: Brammetje. Want tja, gewonnen op de verjaardag van Bram, dus wat anders?
Mis niks van Kek
Volg ons kanaal en lees als eerste nieuwe verhalen en columns
Onverwachte huisgenoot
En zo werd ik de onvrijwillige eigenaar van een goudvis. Dezelfde avond nog zaten we met z’n drieën – ik, Sev en Brammetje – in de woonkamer. Sev druk pratend over hoe hij Brammetje kunstjes ging leren (want blijkbaar kunnen goudvissen dat), terwijl ik me afvroeg of het niet te laat was om de ouders van Bram te bellen met de vraag of zij die vis terug wilden nemen.
Lees verder onder de advertentie
Nu, een paar weken later, moet ik toegeven dat Brammetje best een leuk huisgenootje is. Oké, de kom verschonen is inderdaad niet mijn favoriete klusje, maar Sev kijkt elke dag met zoveel plezier naar zijn vis, dat het ergens ook wel weer schattig is.
Les geleerd
Sev een nieuwe beste vriend, ik een verhaal dat ik nooit meer vergeet. En die het altijd goed doet op verjaardagen. En de ouders van Bram? Die hebben inmiddels een appje van me gehad. Voor het geval ze voor een volgende verjaardag over een puppy of een cavia nadenken.”
Relaties lijken soms vanzelf te lopen, totdat dat ineens niet meer zo voelt. Want hoe leuk de eerste verliefde fase ook is, een langdurige relatie vraagt onderhoud. Zonder aandacht, liefde en inzet kan zelfs een sterke band langzaam afbrokkelen.
Van hitlijsten en volle zalen naar knuffels, eerste woordjes en tranen bij de kleinste struikelpartij: het leven van Mart Hoogkamer ziet er tegenwoordig net even anders uit, en hij geniet daar zichtbaar van.
Het moederschap is een achtbaan van emoties, laat staan als je moeder bent van een drieling. Dat weet Fanishta, bekend van Meer dan Verwacht, als geen ander.
Eindelijk is het zover voor Aida Jelies: haar allereerste rijles. Net achttien, mag ze voor het eerst zelf de weg op, iets waar ze zowel naar uitkijkt als tegenop ziet.
Opgroeien met een beroemde broer klinkt misschien als een groot backstagefeest, maar de realiteit is vaak net even anders. Monique Smit (36) vertelt daar openhartig over in de podcast De Bevers geven zich bloot.