Beeld: Canva
Iedere week delen we op Kek Mama een dilemma van onze lezers. Deze week deelt Sam (28) haar euvel. Ze weet namelijk niet of ze er wel achter staat om haar dochter huilend op de basisschool achter te laten.
Sinds een week is mijn dochter een basisschoolkind. Op school geldt een duidelijke regel: ouders nemen afscheid bij de deur van het lokaal. Geen ouders in de klas en niemand blijft hangen bij het raam. Jas en tas aan de kapstok, kus, zwaai en door.
Ik snap het ook wel. Ze willen rust, structuur en duidelijkheid. Maar oef… voor kindjes die net met knikkende knieën die grote school binnenstappen, is dat ook best heftig.
Mijn dochter vond het doodeng. Ze klampte zich aan me vast alsof ik nooit meer terug zou komen. Alleen naar binnen lopen? Echt niet. Aan de hand van de juf? Ook een nee. Ze huilde, snikte, verstopte haar gezicht in mijn jas en zei steeds harder dat ze niet wilde. Alles in mij schreeuwde: dit voelt niet goed.
Ik vroeg voorzichtig of ik haar misschien even naar haar plekje mocht brengen. Maar dat kon echt niet. Regels zijn regels, zei de juf. Dan moest ik haar maar weer meenemen naar huis, kreeg ik te horen. Was dat misschien beter? Haar gewoon weer meenemen? Of leerde ik haar dan juist dat huilen loont? Ik kon niet meer helder nadenken.
Toen alle andere kinderen binnen waren en alle ouders weg, veranderde de sfeer. De juf werd zichtbaar ongeduldig. Ineens ging het snel. Ze pakte mijn dochter, trok haar los van mij, tilde haar spartelend de klas in en gooide de deur dicht. Terwijl mijn dochter gillend ‘mama!’ riep, riep de juf juist over haar schouder: ‘Het komt echt wel goed hoor.’
Iets in mij wilde die deur weer openrukken, de klas binnenstormen, mijn kind pakken en haar mee naar huis nemen. Maar ik deed het niet. Ik durfde niet. Ik bleef staan, compleet verlamd, en begon pas te huilen toen ik buiten was.
De hele weg naar huis bleef die ene vraag door mijn hoofd malen: Had ik dit moeten laten gebeuren? Misschien had de juf gelijk en moest mijn dochter gewoon even door die zure appel heen bijten. Maar waarom voelde het dan zo fout?
’s Middags haalde ik haar op. Haar ogen waren dik, rood en gezwollen. Ze had nog zeker een uur gehuild, vertelde de juf luchtig. ‘Maar daarna ging het prima.’ Mijn hart brak opnieuw.
Later die week hoorde ik van een vriendin dat zij tussen 8.15 en 8.30 gewoon mee de klas in mag. Ze lezen samen een boekje lezen, even landen, en dan pas afscheid nemen. Dat klinkt zó veel fijner. Ineens voelde ik boosheid. Waarom kan het daar wel en hier niet? Waarom is er geen ruimte voor maatwerk?
Nu zit ik met een dilemma dat me wakker houdt. Ga ik dit aankaarten bij de juf? Of bij de school? Houd ik mijn dochter nog wat langer thuis om haar te beschermen? Of is dat juist niet helpend? En het extreme stemmetje in mijn hoofd fluistert soms: gewoon lekker een andere school zoeken. Maar is dat niet overdreven na één week?”
Ook Hazel staat voor een dilemma. Haar man staat er namelijk op dat zijn moeder bij de bevalling aanwezig is. Je leest het hier.
Meepraten? Dat kan via onze Facebookpagina!
Waar de meeste kinderen kiezen voor een spreekbeurt over hun huisdier, favoriete sport of hobby, koos de zoon van Micky (38) voor een iets minder voor de hand liggend onderwerp. De juf moest er zelfs even van bijkomen.
Dat het ouderschap uitdagend is hoeven we je niet te vertellen. Er is geen handboek en er is geen one size fits all. Logisch dus dat je soms met vragen en dilemma’s zit. Deze week: Gwendolyn twijfelt of ze haar dochter naar een poolparty moet laten gaan.
Eigenlijk best blij met hun partner, over het algemeen, maar op vakantie vragen zij zich af: waarom ga ik nog met jou op vakantie?
Wietze de Jager sprak in KINDEREN!!!! de podcast met Frank van der Lende en Leonie ter Veld over zijn kinderen, zijn leven op Bonaire en zijn grootste angst in het ouderschap.
Bonnie Blue is moeder geworden. De 27-jarige Britse pornoactrice, die vorig jaar wereldwijd het nieuws haalde met een nogal spraakmakende recordpoging, is bevallen van haar eerste kind. En wie dacht dat het moederschap haar gevoel voor provocatie zou temperen: nope.
Het lievelingsgerecht waar de kinderen wél hun bord voor leegeten tot het kinderboek dat je inmiddels kan dromen: iedere mama heeft zo haar favorieten. Deze week deelt Valerie Gumster, beter bekend als Closet van Val, haar 15 favorieten.
