Mariëtte Middelbeek is chef redactie van Kek Mama en auteur. Samen met haar man Erik heeft ze twee kinderen: zoon Casper (4) en dochter Nora (3).
Als de Middelbeekjes vroeger op vakantie gingen, betekende dat twee weken van totale afzondering. Dat bestond destijds nog. ’s Ochtends aan de ontbijtcampingtafel luisteren naar de oproepen op Radio Nederland Wereldomroep (“Familie Middelbeek, reizend met een grijze Citroën BX, in de buurt van Bordeaux” – nu al bijna niet meer voor te stellen), eens per week vanuit de telefooncel bellen naar oma en de wegenkaart die in de auto standaard op mijn moeders schoot lag (en toch reden we altijd wel een keer of dertig verkeerd). En urenlang op de achterbank met een walkman op met vooraf geprepareerde cassettebandjes.
We spraken die twee weken amper iemand. We waren de saaisten van de camping; mijn zus en ik speelden of met elkaar of we waren aan het lezen. Hoe anders zijn onze eigen vakanties nu. Op het gebied van landkaarten zeg ik: leve de vooruitgang. Google Maps aan en geen zorgen over de route, ellenlange onverwachte fles en echtelijk gebrom in verband met gemiste afslagen. Gestreamde video’s op de achterbank, ook zo’n nieuwerwets iets wat ik van harte toejuich.
Maar soms heb ik moeite het vakantiegevoel te pakken te krijgen omdat alles gewoon doorgaat. Dat doe ik ook zelf. Ik laat mijn mail aanstaan omdat ik dan relaxter ben dan wanneer ik hem uitzet. Ik werk altijd op vakantie. Misschien dat dat het vakantiegevoel ook niet ten goede komt, maar boeken laten zich nu eenmaal veel makkelijker schrijven in de zon, met een prettig bergen-uitzicht en een mojito om vier uur ’s middags. En geen moetjes als strijkgoed, de administratie of iets anders wat zeeën van tijd kost en niets dan frustratie oplevert. Ook een vorm van afzondering.
Lees ook
‘Op autovakantie met kinderen: hoe dééd mijn moeder dat?!’ >
Hoe nostalgisch ik ook kan doen over die vroegere vakanties, ik zou na een dag al overspannen zijn. Mijn kinderen zijn niet de rustige spelers die mijn zus en ik vroeger waren, die willen actie en entertainment. Mede daarom gaan wij met vrienden of familie op vakantie. Dan zijn we allemaal verzekerd van leuke speelvriendjes en het is nog gezellig ook. En dan naar zo’n camping waar de Middelbeekjes vroeger met een grote boog omheen reden. Zo eentje met duizend plekken en een heuse mascotte. Maar ja, alles voor de kinderen, dus doen we elke avond bij de minidisco braaf mee met diezelfde mascotte. Hoe leuk de kinderen het ook vinden, dit is dan wel weer iets waarvoor ik me op vakantie graag zou willen afzonderen. En als dat niet lukt, zijn er gelukkig mojito’s.
Deze column staat in het Kek Mama Zomerboek 2019.
Meer Kek Mama? Neem nu een abonnement en profiteer van leuke aanbiedingen!
Een buur helpen als ze een keer omhoogzit met de opvang? Natuurlijk. Maar bij Babette lijkt haar behulpzaamheid inmiddels iets te vanzelfsprekend te zijn geworden. Ze heeft zelf een dochter van zes, maar krijgt op maandag regelmatig twee extra kinderen over de vloer. Zonder dat haar buurvrouw eerst vraagt of dat eigenlijk wel uitkomt.
Een zwangerschap terwijl je huwelijk net is stukgelopen, zet alles op zijn kop. Als vervolgens blijkt dat je niet één, maar drie baby’s verwacht, wordt die nieuwe werkelijkheid nog veel groter. Kim maakte het mee en werd midden in haar scheiding moeder van een eeneiige meisjesdrieling.
Tikkie ontvangen voor een halve wortel uit iemand anders’ maaltijdsalade? In deze rubriek verzamelen we de meest onterechte, ongemakkelijke en gewoon ronduit gênante betaalverzoeken. Deze week Mirna (31), die een Tikkie van nog geen euro ontving.
De zoon van Janine doet wel vaker gekke dingen. Ze dacht dat dat gewoon jongenseigen was. Maar nu heeft hij iets gedaan, waardoor ze zich zorgen maakt of er niet meer aan de hand is.
Grenzen stellen aan je kind is niet altijd gezellig. Zeker niet als je na een lange dag geen zin hebt in een discussie over nóg een filmpje, een snoepje voor het eten of die kamer die echt opgeruimd moet worden. Toch kan consequent zijn belangrijker zijn dan je denkt.
Wie kinderen heeft, weet hoe snel het kan gaan. Voor Monique Westenberg lijkt het moment waarop haar zoon Dré langzaam richting de tienerjaren gaat ineens wel héél dichtbij te komen.