Walkman
Beeld: Getty

Mariëtte denkt tijdens het maken van vakantiepaklijstjes aan de vakanties van vroeger. En haar walkman.

We waren lijstjes aan het maken. Want we gingen over anderhalve week op vakantie met de kinderen en of we er überhaupt in slaagden om met twee kinderen en bagage voor een voetbalelftal te vertrekken, hing allemaal af van lijstjes. Ik schreef op 'iPad prepareren met offline YouTube-app', (op het lijstjes 'to do', sectie ‘de reis’ want als er geen structuur in de lijstjes zit, word ik bloednerveus). Sowieso word ik bloednerveus van het idee dat we twaalfhonderd lange kilometers moeten afleggen met een peuter die bij een ritje naar de plaatselijke ijssalon al aan zijn taks zit en dus besloot ik: entertainment is alles. Zoet houden moet ik hem, en dan komt alles goed.

 

482 keer van YouTube-filmpje switchen

Ik moest dus een of andere app downloaden die ervoor gaat zorgen dat Casper ook na het passeren van de grens – en het opmaken van mijn databundel – niet tot aan onze Zuid-Franse vakantiebestemming op volle kracht schreeuwend zijn ongenoegen laat blijken over het feit dat hij niet non-stop zijn favoriete bezigheid kan uitvoeren: binnen drie minuten 482 keer van YouTube-filmpje switchen, met een minimum van achttien verschillende varianten van ‘The Wheels on The Bus’. Hij houdt ook heus wel van boekjes lezen en spelen met plastic vrachtwagens, en we hebben zijn favoriete Duplo-graafmachine al verstopt zodat die onderweg weer een beetje nieuwig zal zijn (we hopen op minstens vijftien minuten lol), maar ik ken hem langer dan vandaag. Dus installeerde ik niet alleen die app, maar shopte ook het internet leeg want hoe meer nieuw speelgoed – bij voorkeur voorzien van veel licht- en geluidseffecten – hoe groter de kans van slagen.

 

Bandjes van Bert en Ernie

Ergens tijdens mijn regel- en shopwoede dacht ik aan vroeger. Ik stelde mezelf de vraag die ik tegenwoordig wel vaker stel: hoe dééd mijn moeder dat? Want als de jaarlijkse zomervakantie aanbrak overbrugden ook de Middelbeekjes in een oude CX de lange kilometers naar Frankrijk. We hadden geen iPad en ook geen schreeuwerig speelgoed, maar toch herinner ik mij niet dat mijn zus en ik dagenlang zaten te huilen op de achterbank dan wel elkaar tot moes sloegen. Ik herinner mij wel de cassetterecorder die tussen ons in stond en waarop wij urenlang bandjes van Bert en Ernie luisterden. Later verdween de recorder en kwam de walkman en toen werd de reis zo leuk dat ik het altijd bijna jammer vond als we er waren. Meestal had ik tegen die tijd al 61 keer hetzelfde – zelf samengestelde – cassettebandje geluisterd, maar dat deerde niet. Mochten we ons al eens vervelen, dan deden we iets kneuterigs als ‘ik zie ik zie wat jij niet ziet’ of rode auto’s tellen en de rondweg van Parijs was ook immer goed voor minimaal twee uur vermaak, want het was altijd weer spannend of we de juiste afslag namen (wat nooit gebeurde). Bovendien moesten we daar onze gordels om.

 

Walkman

Nu wil ik niet beweren dat vroeger alles beter was of zoiets, maar toch dacht ik: misschien overdrijf ik een beetje. Met mijn speciale filmpjes-app. En al dat speelgoed. Misschien is naar buiten kijken en Bert en Ernie luisteren iets wat je gewoon moet leren en misschien doe ik mijn kind wel helemaal geen plezier met het invullen van elke seconde van de reis. Misschien moet ik het wat meer loslaten en erop vertrouwen dat Casper het wel zal overleven als hij een tijdje gewoon uit het raam moet kijken. 

Ik denk dat ik mijn oude walkman ga zoeken. Ik heb vast nog wel ergens een Bert en Ernie bandje. En als het hele plan niet werkt, hoop ik dat hij lekker hard kan, zodat ik het geschreeuw op de achterbank in elk geval zelf niet hoef te horen.

Mariëtte Middelbeek (34) is schrijver, chef redactie van Kek Mama en moeder van zoon Casper (3) en dochter Nora (1). Geregeld schrijft ze over wat haar bezighoudt. Deze column verscheen vorig jaar.

 

 

12 redenen huilen kinderen

Het verkeerde boekje voorlezen, mensen die niet terugzwaaien of het moment dat ze erachter komen dat de snacks op zijn. Er zijn veel redenen voor kinderen om een potje te gaan grienen, maar soms kun je er als ouder geen touw aan vast knopen. Zo ook niet bij deze foto's.

Papa en ik


 

Toekomstige acteur

Tja...


 

Dat gaan we dus écht niet delen


 

Privacy wordt niet gewaardeerd


 

Soms weet je het ook gewoon niet


 

'Maar, waarom niet?'


 

Het gemiddelde ochtendritueel


Lees ook
Fotoserie: 8x creatieve wraakacties van kinderen >

 

En dit ook


 

Beetje besluiteloos


 

Is ook best eng


 

Het leven is ook zwaar

Bron: BoredPanda.

 

 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >

positief opvoeden
Beeld: Pexels

Uit onderzoek blijkt dat kinderen die positief worden opgevoed, een grote kans hebben om zich te ontwikkelen tot zelfstandige volwassenen met veel zelfvertrouwen. Makkelijk gezegd, maar hoe pak je zoiets aan?

Wij hebben als handvat de vijf basisprincipes op een rij gezet.
 

1. Een veilige en stimulerende omgeving bieden

Een hele logische. Als je kind zich vrij kan bewegen en zich veilig voelt, zal het veel gaan ontdekken en uitproberen. En dit helpt om z'n vaardigheden te ontwikkelen. Wat hierbij heel belangrijk is? Een veilig huis. Berg medicijnen goed op, leg gevaarlijk spul buiten bereik van je kind en zet hekjes voor de trappen. Zo kun jij ook wat meer ontspannen en hoef je geen politieagent te spelen.
 

2. Laten leren door positieve ondersteuning

Je hoeft echt niet elke minuut van de dag met je kinderen te spelen, maar het is wel belangrijk dat je er voor ze bent wanneer ze naar je toe komen voor hulp of om te praten. Daarnaast vinden kinderen het prettig om te horen wat ze goed doen en om aangemoedigd te worden om nieuwe dingen te leren: een schouderklopje op z'n tijd is altijd fijn.
 

Lees ook
Jan legt het nog een keer uit: complimenten >

 

3. Een aansprekende discipline hanteren

Stel duidelijke regels op en leg op een heldere manier uit wat je kind fout doet wanneer hij of zij zich niet aan deze regels houdt. Belangrijk hierbij is: reageer snel en doortastend. Dit zorgt ervoor dat je kind weet wat-ie kan verwachten en zich zeker en veilig voelt. Extra tip: je hoeft niet altijd meteen op elk klein probleem in te gaan. Negeer het gedrag waarvan je denkt dat het eigenlijk aandacht vragen is. Geef het niet te veel aandacht, dan stopt het vanzelf.
 

4. Realistische verwachtingen hebben

Kinderen ontwikkelen zich allemaal op hun eigen manier, én in hun eigen tempo. Je koter moet er dan ook aan toe zijn om iets nieuws te leren. Als je te veel van je kind vraagt, is de kans groot dat hij ongewenst gedrag gaat vertonen. Blijf realistisch en onthoud dat niemand perfect is. Oh, en wees ook niet te streng voor jezelf.
 

5. Goed voor jezelf zorgen

Dit is een hele belangrijke: als je goed voor jezelf zorgt, wordt de opvoeding van je kind daar ook makkelijker en leuker van. Doe eens iets wat je leuk vindt, zonder dat je kinderen erbij zijn en je zult zien dat je rustiger en geduldiger bent wanneer je kind je nodig heeft.

Bron: Positiefopvoeden.nl

 

Dit artikel is al een keer eerder gepubliceerd.

 

 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >