Soms kom je er niet uit in je eentje en kun je wel wat advies gebruiken. Een lezeres vertelt over haar dilemma.
Lees verder onder de advertentie
Dorothee (35) is single moeder van Bram (7) en Sjef (3).
“Vanaf de eerste dag op zijn nieuwe school, dit schooljaar, was het dikke mik: mijn oudste zoon en Sem, het meest besproken kind uit de klas. Ik was net gescheiden, mijn kinderen moesten noodgedwongen naar een nieuwe school en kinderopvang. Ik was al lang blij dat Bram meteen een vriendje had. Dus stimuleerde ik het contact. Initieerde speelafspraakjes, en nam Sem zelfs een weekendje mee uit kamperen.
Lees verder onder de advertentie
Geld weg
Inmiddels ontdek ik dat Sems op het schoolplein veelbesproken gedrag niet alleen maar is gebaseerd op roddels, zoals ik aanvankelijk dacht. Het begon met kleine dingetjes. Ik miste soms geld uit mijn portemonnee, als Sem was geweest. Niet veel, maar twee-euromunten, een enkele keer een briefje van vijf. Ik had me zeker vergist en het uitgegeven, dacht ik. Net zoals het feit dat Bram bijna dagelijks thuiskwam met kapotte broeken of schoenen, vast gewoon bij de leeftijd hoorde.
Lees verder onder de advertentie
Verstopt snoep
Tot ik in Brams dekbedhoes een grote zak snoep vond. Toen ik hem vroeg hoe hij daaraan kwam, zei hij, met een schuldbewuste blik: ‘Gekregen. Van Sem.’ Waarom hij hem dan verstopt had wist hij ook niet, hij dacht dat ik boos zou worden.
Dat was gek. Ik had Bram nooit eerder betrapt op jokken. Sterker nog: hij was altijd de eerste om te komen melden dat hij ‘stiekem’ het laatste koekje uit de trommel had gepakt toen ik op de wc zat. Hij deed ook nooit onbezonnen dingen. Nu ontdekte ik dat de gaten in zijn broeken en schoenen niet kwamen doordat hij ‘gevallen was’, maar doordat hij – angsthaas pur sang – met Sem op schuurtjes klom, en zelfs een keer tot op het dak van school was geklauterd.
Steeds vaker vind ik snoeppapiertjes die niet van thuis komen, slaat hij agressieve taal uit en krijg ik mailtjes van de meester omdat hij weer eens met Sem betrokken was bij een vechtpartijtje op school. Ik herken mijn eigen kind niet meer.
Na vaak en lang praten gaf Bram onlangs toe dat Sem en hij soms samen geld uit mijn portemonnee pakken om snoep te kopen. Dat doet Sem thuis ook, zei hij. Ik heb uitgelegd dat als hij snoep wil, hij daar gewoon om moet vragen. En dat hij niet voor niets zakgeld krijgt. Dat pikken niet mag, en dat niemand meelopers stoer vindt. Ik heb hem gevraagd wat hij zelf van zijn gedrag vindt. Bram weet het heus wel, dat dat niet door de beugel kan. Hij laat zich gewoon teveel beïnvloeden door Sem. Zijn meester beaamt dat.
Lees verder onder de advertentie
Reactie op de scheiding
Ik wil mijn kind eigenlijk niet verbieden om met bepaalde kinderen om te gaan. Hij moet zelf leren wie bij hem past, en wat goed en slecht is. Bovendien is het misschien wel een reactie op de scheiding. Zijn vader is al weggelopen uit zijn leven, het kan best dat hij bang is dat zijn beste vriend ook wegloopt als hij kritisch is. En: hij is pas zeven. Ik wil hem ook niet teveel verantwoordelijkheid geven.
Lees verder onder de advertentie
Ondertussen gaan de incidenten in het bijzijn van Sem van kwaad tot erger. De ouders van Sem noemen het kwajongensstreken en staan niet open voor een gesprek met mij óf onze kinderen. Ik twijfel: moet ik de vriendschap tussen Bram en zijn horrorvriendje dan maar verbieden?
Sommige herinneringen krijgen pas jaren later een heel andere betekenis. Dat geldt ook voor Roxeanne Hazes en haar broer André Hazes Jr., die in hun podcast ADHAZES terugblikken op de laatste maanden die ze met hun vader doorbrachten. Wat toen aanvoelde als spontane momenten, roept achteraf nieuwe vragen op.
Waarom gaan sommige kinderen moeiteloos hun eigen weg, terwijl anderen zich snel laten meeslepen door de mening van de groep? Vaak heeft dat minder te maken met karakter dan met lessen die iemand al vroeg in het leven heeft meegekregen.
Josine (43) is opvoedcoach en woont met haar man en twee dochters (9 en 11) in New York. Met haar oudertrainingen begeleidt ze ouders die met hun gezin in het buitenland wonen of van plan zijn die stap te maken. In haar columns schrijft ze eerlijk over de uitdagingen waar zijzelf en andere expatgezinnen tegenaan […]
De term ‘narcist’ wordt tegenwoordig te pas en te onpas gebruikt. Op sociale media krijgt vrijwel iedereen die egoïstisch, arrogant of manipulatief overkomt al snel dat label opgeplakt.
Het nieuwe seizoen van Een huis vol krijgt er een gezin bij dat meteen voor extra dynamiek zorgt. Familie De Lange schuift aan naast de vertrouwde families Bal, Blom en López. Sil en Melissa nemen de kijkers mee in hun dagelijks leven met acht kinderen, variërend in leeftijd van nul tot vijftien jaar.