geen-kinderen-oordeel-ouders

Blogger en moeder Jennifer Burby heeft één belangrijke boodschap: als je zelf geen kinderen hebt, oordeel dan ook niet over ouders. Ze doelt hiermee op een man die had gereageerd onder een van haar Facebookberichten.

Hij schreef: 'Als kinderen zich misdragen, is dat vaak de schuld van de ouders.'

 

Zwaar

Dit schoot bij Jennifer in het verkeerde keelgat, helemaal toen ze erachter kwam dat hij zelf geen kinderen heeft. 'Mensen zonder kinderen snappen niet hoe zwaar het ouderschap kan zijn. Ze zien bijvoorbeeld in een winkel dat een kind zich vijf minuten misdraagt, maar zijn niet bij die andere 23 uur en 55 minuten: tijdens het opstaan, het ontbijt, het maken van de lunches, de rit naar school, het maken van het avondeten en het bedritueel.'

 

Lees ook
Moeder krijgt kritiek na troosten huilende zoon (8): 'Behandel 'm niet als een baby' >

 

'So be it'

Mensen zonder kinderen zien niet hoe hard ouders hun best doen om hun kroost goed op te voeden, vindt ze. 'Ze zien niet de ouder die huilt onder de douche, die er alles aan doet om kinderen op de juiste manier te begeleiden. De ouder die altijd de juiste keuze voor zijn of haar kind probeert te maken. Natuurlijk leren wij onze kinderen dat ze stil horen te zijn in een bibliotheek of kerk, maar soms vergeten ze dit en maken ze geluid uit enthousiasme. So be it.'

Bron: Scary Mommy

 

Tijdelijke aanbieding: Neem nu een abonnement op Kek Mama en krijg een gratis tas naar keuze >


Beeld: Shutterstock
Beeld: Shutterstock

Je sterk houden als je verdrietig bent: veel moeders doen het om hun kinderen te beschermen. Maar Karen Johnson, een Amerikaanse blogger en moeder van drie, verbergt haar emoties niet langer.

'Ik leer mijn kinderen dat zelfs de sterkste mensen huilen', schrijft ze op Scary Mommy.

 

Leugen

‘Ik las een interview met Angelina Jolie, waarin ze zei dat ze na de scheiding met Brad onder de douche huilde. Niet voor het oog van haar kinderen, want die moesten denken dat alles goed zou komen’, vertelt Karen. ‘Dat raakte me. Als moeder begreep ik haar – het is toch onze taak om onze kinderen te troosten? Te zeggen dat ze niet bang moeten zijn en dat alles goed komt, zelfs als dat niet zo is?’
Karen herinnert zich dat ze een paar jaar geleden met haar drie kinderen – toen 6, 4 en 2 – in de kelder ging schuilen voor een tornado. ‘Mijn man was niet thuis en ik fluisterde tegen de kinderen: ‘Het komt allemaal wel goed.’ Wat een leugen was, want ik had geen idee. Maar ik dacht: als moeder moet je soms tegen je kinderen liegen om je werk als mama goed te doen.’

 

Lees ook:
Moeders huilen niet: 'Ik vind het moeilijk om mijn kinderen mijn tranen te laten zien' >


 

De waarheid van het moederschap

Inmiddels ziet Karen het anders. ‘Op een dag zagen mijn kinderen me breken. Ze zagen dat ik bang was en dat ik huilde. Ik zei niet dat alles goedkwam. En dat was goed – want weet je wat ik de afgelopen jaren van het moederschap en het huwelijk heb geleerd? Dat het oké is – zelfs noodzakelijk – dat mijn kinderen andere gevoelens bij mij zien dan geluk, vreugde en geduld.’
Karen vindt nog steeds dat moeders sterk, betrouwbaar en geruststellend moeten zijn voor hun kinderen. ‘Maar het is net zo belangrijk dat mijn kinderen weten dat hun moeder menselijk is. Iemand die gevoelens heeft, die soms even breekt, maar ook weer opkrabbelt. Hoe kan ik ze leren dat het goed is om emoties te hebben, als ik die zelf niet uit? Laatst huilde ik, maar daarna waste ik mijn gezicht en stond ik er weer. Dát is de moeder die ik wil zijn. Iemand die haar kinderen soms de waarheid laat zien van het moederschap. Ik wil dat ze weten dat zelfs op hun ergste dagen de wolken zullen verdwijnen en de zon zal doorbreken. Dat ze oké zullen zijn en dat zelfs de sterkste mensen huilen.’

 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >

 

moeders-altijd-boos

Er zijn van die dagen dat je kind maar één sok hoeft te laten slingeren voordat de stoom uit je oren vliegt. En zo vreemd is dat helemaal niet: blogger Karen Jonson legt op Scary Mommy uit waarom.

‘Boosheid komt altijd voort uit een andere emotie’, schrijft ze.

 

Onderzoek

Karen vervolgt: ‘In dit onderzoek wordt uitgelegd dat boos worden vaak een onderliggende oorzaak heeft: je voelt je onbegrepen, onbelangrijk, onzichtbaar of machteloos tegenover anderen. En vervolgens moeten de mensen van wie je houdt het ontgelden.’ Volgens de blogger is praten de beste manier om hier als moeder mee om te gaan. ‘Vertel waar je behoefte aan hebt, zodat je niet hoeft te exploderen om één klein ding.’

 

Lees ook
'Ik vertel mijn kind liever wat er in míj omgaat dan boos te worden' >

 

'Rondje lopen'

Of, schrijft Karen verder, ‘Loop een rondje buiten, haal een frisse neus en bedenk wat het probleem is: ben je oververmoeid? Heb je te veel aan je hoofd? Houden je kinderen zich niet aan hun afspraken? Zet voor jezelf op een rij wat jou boos heeft gemaakt en kijk wat je hiertegen kunt doen. Niemand verdient het om te leven in een huis vol boosheid - je gezin niet en jij niet. Máár: accepteer ook dat je af en toe je dag niet hebt.’

 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >