Beeld: Canva
Wanneer je de eerste bent in je vriendengroep die moeder wordt, vergt dat wat aanpassingsvermogen van de rest. Een vaardigheid die niet iedereen even goed onder de knie heeft. Dat bleek wel, toen een vriendin van Noëlle met dit kraamcadeau op de proppen kwam.
Noëlle (25), samen met Tom (26), moeder van Zoey (2 maanden): “Tom en ik zijn al tien jaar samen, we zijn elkaars eerste liefde en echt samen opgegroeid. Waar mijn vriendinnen allemaal nog studeren, daten, op kamers dan wel thuis wonen, leefden Tom en ik al tijden een heel ander leven. We gingen samenwonen toen we twintig waren, werken allebei al jaren en wisten van elkaar ook dat we allebei een kinderwens hadden. Vorig jaar waren we er klaar voor en gingen we ervoor.
Onze vrienden vinden het superleuk voor ons, maar kunnen zich weinig voorstellen van het leven met een baby. Dat blijkt wel. Zo kwamen een paar van hen bijvoorbeeld ruim een half uur te laat op kraamvisite. Een ander vroeg of de baby wel wakker zou zijn als ze ’s avonds op visite zouden komen. En we werden een week na de geboorte meegevraagd naar een festival. Maar een vriendin spande de kroon, en wel met haar kraamcadeau.
Ze kwam heel geheimzinnig met een enorme doos, bedekt met een doek de kamer in. ‘Ik heb een vriendje voor Zoey meegenomen!’ riep ze dolenthousiast. Met een theatraal gebaar trok ze de doek eraf. Het bleek een hamsterkooi. Inclusief hamster. Tom en ik konden even alleen maar verbijsterd naar de kooi staren. Ik verwachtte half dat ze zou roepen, ‘Grapje!’ en met het echte cadeau aan zou komen, maar ik ken haar langer dan vandaag en wist eigenlijk ook wel dat dat niet ging gebeuren.
Een hamster? Als kraamcadeau?! Ze snapte werkelijk niet dat wij niet blij waren met dit cadeau. Het was toch leuk voor Zoey om een huisdier te hebben? Blijkbaar kwam het totaal niet in haar op dat een baby echt niks met een hamster kan en tegen de tijd dat ze het misschien leuk gaat vinden, zou ze nog veel te lomp zijn. Voordat ze er echt goed mee zou kunnen omgaan, zou het beestje al overleden zijn. Daarbij zadelde ze ons op met een huisdier, die zorg en aandacht nodig had en wiens kooi verschoond moest worden. Daar zit niemand op te wachten in de kraamweek.
Stom genoeg vond ik het wel ondankbaar overkomen dus hebben we de hamster aangenomen. Om haar vervolgens na drie dagen huilend op te bellen omdat ik de kraamweek zo ontzettend zwaar vond en de zorg over die hamster er echt niet bij kon hebben. Ze heeft hem weer meegenomen. Hij woont nu op haar studentenkamer.”
Yara daarentegen heeft een wonderhamster, die inmiddels al wel zeven jaar oud is. Nou ja, dat denken haar kinderen, in ieder geval. Hoe deze leugen tot stand is gekomen lees je hier.
Opa’s en oma’ kunnen een heerlijke extra laag liefde en koekjes toevoegen aan het leven van je kind. Of… net dat beetje chaos, bemoeienis of verwarring brengen waar je als ouder niet altijd op zit te wachten.
Sommige mannen maken op Moederdag een uitgebreid ontbijt op bed met croissantjes, cadeautjes en zelfgemaakte knutsels van de kinderen. Andere mannen realiseren zich pas op zondagochtend rond half elf dat het überhaupt Moederdag is en proberen daarna in pure paniek hun relatie te redden.
Fantastisch babynieuws! Jennifer Hoffman is bevallen van een dochtertje. Op Instagram deelt de 45-jarige actrice de eerste foto van het meisje en laat ze weten dat hun gezin nu compleet voelt.
Hoe duurzaam zijn we nou eigenlijk écht? Wij gingen op onderzoek uit met Kek Mama’s Grote Duurzaamheid Enquete. En de antwoorden blijken niet zo zwart-wit.
Martijn was al tien jaar samen met zijn ex, maar trouwen, dat bleef een dingetje. Uiteindelijk, onder druk gezet door zijn schoonmoeder, ging hij op een knie. Zes maanden na de verloving, strandde de relatie.
Bianca (31) is communicatieadviseur en woont samen met partner Pascal (35) en zoon Floris (2). Met zijn drieën vormen zij een levendig gezin waar zelden iemand stil zit óf zijn mond houdt. In haar eerlijke en herkenbare columns schrijft Bianca over hun gezellige en drukke leven, met alle chaos en liefde die daarbij hoort.
