Beeld: Kek Mama
Er zijn momenten in het leven waarop je wenst dat er een luik in de vloer zit waar je even doorheen kunt verdwijnen. Dit was voor Kaylee zo’n moment, toen iemand begon over gezinsuitbreiding en zij iets heel gênants zei.
Kaylee, samen met haar vriend, moeder van twee dochters: “Ik stond op het schoolplein te praten met wat moeders van school. Over niks. Koetjes en kalfjes, smalltalk, hoe je het noemen wilt. Gewoon, een praatje maken. Dat doe ik graag, ik vind het heel gezellig dat allebei mijn dochters tegenwoordig naar school gaan.
Er kwam nog een moeder bij staan, mij relatief onbekend. Haar dochter zat sinds kort bij mijn dochter in de klas, we hadden elkaar nog niet echt gesproken. Het gesprek kabbelde voort en plots zei ze: ‘Wij krijgen trouwens binnenkort gezinsuitbreiding!’ Mijn reactie? ‘Nou, wat leuk, ik dacht het al te zien!’ Haar gezicht betrok direct. ‘We krijgen binnenkort een puppy…’
Ik. Kon. Wel. Door. De. Grond. Zakken. Echt, ik wenste dat de grond onder me ter plekke zou opensplijten en mij voor altijd zou doen verdwijnen. Die blik in haar ogen. Wáárom zei ik dat?! Ik werd knalrood en het zweet brak me uit. In plaats van dat ik gewoon mijn excuses aanbood en toegaf dat dat heel dom was om te zeggen, begon ik allerlei domme dingen te blaten, wat het alleen maar erger maakte.
Ik begon hard te lachen, op het hysterische af en riep hard: ‘Oh, ja, natuurlijk, dat is ook gezinsuitbreiding!’ Dat je tegenwoordig alles gezinsuitbreiding noemt. Dat honden ook net kinderen zijn. Dat ik zelf ook ooit een hond had. Dat honden ook buikjes hebben. Geen idee. Ik zei allemaal dingen die ik niet had moeten zeggen. De andere moeders stonden erbij en keken ernaar.
Zij bleef aardig. Veel te aardig. Wat het ook alleen maar erger maakte. Ik maak me er nog altijd druk om en het is weken geleden. Ik voel nog altijd schaamte als ik eraan denk en ik heb haar niet meer aan durven spreken. Waarom zei ik dat?! Terwijl ik juist helemaal team ‘nooit iemand vragen of ze zwanger is’ ben. Nóóit. Maar ik kan je verzekeren dat ik ook nooit – NOOIT – meer meer zeg dat ik het “al zag” of iets anders in die trant, als het gaat over wat voor gezinsuitbreiding dan ook.”
Over gênante momenten gesproken, Annelies kan er ook wat van. Het moment dat Annelies wenste dat haar telefoon gewoon zichzelf zou verbranden van plaatsvervangende schaamte? Je leest het hier.
Met een sleutelbos in de hand en een hoofd vol plannen begint voor de familie Blom een nieuw hoofdstuk. In Een huis vol zien we hoe het gezin zich opmaakt voor een verhuizing die allesbehalve rustig verloopt.
Droom jij stiekem al van zon, zee en quality time met je gezin, maar voelt het plannen van een familievakantie vooral als veel geregel en keuzestress? Voor Marlot (36) was dat lange tijd herkenbaar, tot ze Eliza was here ontdekte en met haar gezin vakantie vierde op het Griekse Zakynthos. Wij spraken Marlot over haar […]
Laurie (38) is orthopedagoog, opvoeddeskundige en moeder van zoons Dex (7) en Otis (3). Sinds vorig jaar woont ze met haar gezin in Kaapstad. In haar column schrijft Laurie over haar ervaringen van het emigreren met twee jonge kinderen, het leven in Zuid-Afrika en de hoogtepunten en worstelingen van het ouderschap.
Patricia van Liemt is stewardess, schrijver en moeder van Maria (15) en Phaedra (12). Ze schrijft rake, eerlijke, grappige en vooral herkenbare columns over haar leven.
Huiselijk geweld komt in allerlei vormen. Audrey Zetta kreeg er ook mee te maken, toen haar ex-man duidelijk maakte dat ze bij een zwangerschap voor abortus moest kiezen.
Eén dertiger, twee landen, drietalige baby en nog veel meer ambities. Anne-Mieke schrijft in haar columns over haar dilemma’s en ontdekkingen, nu ze net moeder is geworden van haar eerste kindje en tegelijkertijd naar een nieuw land vertrekt.
