Beeld: Canva
Iedere week delen we op Kek Mama een dilemma van onze lezers. Deze week deelt Yura (34) haar dilemma. Samen met haar partner zit ze middenin de tropenjaren. Mede daardoor speelt hun telefoon een grote rol in hun avondritueel.
Yura: “Ons leven voelt momenteel als één grote estafette. We werken allebei, regelen opvang, doen boodschappen tussendoor en proberen het huis enigszins leefbaar te houden. Maar het grootste deel van onze energie gaat naar de kinderen. We hebben er twee, Zev (bijna 3) en Soi (1), en dat is waanzinnig, maar ook intens. Alles draait natuurlijk om hen. Eten, slapen, verschonen, troosten, entertainen. En dat elke dag opnieuw. We doen het met liefde, maar soms slokt het ons ook op. Tegen de tijd dat de avond valt, zijn we namelijk allebei gesloopt.
Laatst was het weer zo’n avond. Om 19:12 uur deed ik zachtjes de deur van de kinderkamers dicht. Beneden zag het huis er nog uit als een soort oorlogsgebied van Duplo en etensresten, maar ik had geen puf om daar iets aan te doen. Ik plofte op de bank en pakte mijn telefoon. Hij zat al aan de eettafel. Ook met zijn telefoon. We wisselden een paar woorden. ‘Ze slapen.’ ‘Ja, gelukkig.’ En dat was het.
En zo zitten we vaker. Samen, maar eigenlijk niet. Ieder op z’n eigen eiland. Dit is hoe onze avonden er tegenwoordig uitzien. Hij aan tafel, ik op de bank. Allebei scrollend door TikTok-filmpjes, nieuwsberichten, onbeantwoorde appjes. Af en toe laat een van ons iets aan de ander zien. We lachen kort. En kijken dan weer op ons scherm. Het is onze manier van ontladen. Even niks moeten, geen vragen, geen gehuil en geen verantwoordelijkheid. Maar ik vind het ook een beetje triest.
Maar het erge is: ik vind het heerlijk, maar laatst keek ik naar hem en dacht ik: dit is toch een beetje gek? We hebben een relatie en delen een leven. En toch zitten we elke avond in stilte te scrollen op onze telefoon. Ik mis hem, maar pak toch mijn telefoon. Omdat ik moe ben en omdat ik gewoon geen energie meer heb in een gesprek ofzo. En hij doet hetzelfde. En dat vind ik dus verwarrend. Want blijkbaar wil ik twee dingen tegelijk: meer verbinding én rust. Samen zijn, maar ook even helemaal niemand om me heen.
Ik vraag me af of dit gewoon een fase is. Iets wat hoort bij deze periode met jonge kinderen. Dat je allebei zo moe bent dat je niet meer toekomt aan elkaar. Of dat we langzaam uit elkaar groeien zonder dat we het doorhebben. Herkennen jullie dit? Dat je verlangt naar meer samen, maar ook zo geniet van je eigen momentje op de bank? Is dit raar of hoort het er nou eenmaal bij?”
Telefoons zijn vaker het dilemma binnen een gezin. Manouk (30) vraagt zich namelijk af hoe zij haar partner bewust maakt van zijn telefoongebruik in het bijzijn van hun kind. Hier lees je haar verhaal.
Meepraten? Dat kan via onze Facebookpagina!
Jaimie Vaes richt haar aandacht volledig op zoon Lío, die volgens haar momenteel een prachtige fase doormaakt. Toch blijft er één onderwerp spelen waar regelmatig vragen over komen: het contact tussen Lío en zijn vader, rapper Lil Kleine.
De documentaire Suzan & Freek: We vieren het leven laat een kant van Suzan Stortelder en Freek Rikkerink zien die het publiek de afgelopen maanden vooral van een afstand heeft meegemaakt.
Jordi’s vrouw ging een weekend weg met haar vriendinnen, dus hij dacht: dan ga ik een weekend naar de camping met de kids. Helemaal in zijn nopjes, hij voelde zich een superpapa, tot hij besefte waar hij terecht was gekomen.
Terwijl miljoenen voetbalfans reikhalzend kijken naar de prestaties van Oranje, beleeft één moeder het toernooi net iets anders. Voor Marjon de Bruijn draait het niet alleen om winst of verlies, maar vooral om haar zoon Frenkie de Jong, die opnieuw deel uitmaakt van de Nederlandse selectie.
Waar sommige kinderen liever op de achtergrond blijven, lijkt Fender de Mol zich juist helemaal thuis te voelen in de schijnwerpers. Volgens vader Johnny de Mol was al vroeg duidelijk dat zijn jongste zoon geen moeite heeft met aandacht en misschien zelfs wel in de voetsporen van zijn beroemde familie treedt.
Met drie jonge kinderen in huis is tijd met z’n tweeën soms een zeldzaam goed. Dus een onverwacht momentje samen is meer dan gewenst. Alleen reken je dan niet op publiek.
