Bron: Canva
Er zijn van die geboortekaartjes die je op de koelkast plakt omdat ze zó schattig zijn. Mooie naam, lief fotootje, zacht gedichtje erbij — je kent het wel. En soms ook niet.
Elise: “Ik kreeg post van mijn neef Daan. Nu moet je weten: Daan is een enorme lolbroek. Het type dat je nooit helemaal serieus kunt nemen. Hij is de enige man die ik ken die op een babyshower opkwam dagen in een romper ‘voor de sfeer’. Echt waar. Dus toen ik de envelop opende en zijn naam op het kaartje zag staan, wist ik al: dit wordt geen doorsnee ‘Welkom lief meisje’.
En inderdaad. Daar stond het in sierlijk roze lettertype, met hartjes eromheen:
Een glaasje te veel, een gescheurde condoom,
negen maanden later: hier is onze dochter Joan.
Ik heb het drie keer gelezen. Niet omdat ik het niet snapte, integendeel. Maar om te verwerken dat dit daadwerkelijk op een geboortekaartje stond. Ik bedoel, ze hadden het ook gewoon bij Welkom lieve Joan kunnen laten, toch?
Was ik verrast? Nee, dit is typisch Daan. Dit is de man die ooit een kerstkaart stuurde met zijn hoofd op het lichaam van een rendier. Kijk, ieder z’n ding. Ik geloof heilig in: doe wat bij je past. En ergens vind ik het ook verfrissend eerlijk, maar om het dan zo te verwoorden op een kaartje dat waarschijnlijk ook naar onze oma is gegaan? Ik weet het niet, hoor. Misschien nog wel het meest interessante: dat zijn vriendin toestemming heeft gegeven om dit te laten versturen.
Toch kon ik er ook wel weer om lachen. Want één ding is zeker: dit kaartje belandt niet op de stapel ‘vergeten en weggestopt’. Deze krijgt een ereplek. En ik voorspel nu al: als Joan straks oud genoeg is om te lezen, heeft ze in elk geval een uniek verhaal over haar komst in de wereld. Of ze daar blij mee is, is een tweede. Maar ach, met zo’n vader is dat sowieso haar lot.”
Ilma maakte een grote fout op het geboortekaartje van haar baby, waar ze pas ná verzending achter kwam. Je leest het hier.
Iedere ouder doet het wel eens: toegeven. Nog een snoepje, dat ene speelgoedje toch kopen, geen zin in gedoe dus laat maar. Heel normaal. Maar wat als dat geen uitzondering is, maar de standaard?
Carice van Houten speelt voor het eerst in zeven jaar weer in een speelfilm: A Family. In de film staat de impact van een scheiding op kinderen centraal, een thema dat haar persoonlijk raakt.
Iedere week delen we op Kek Mama een dilemma van onze lezers. Deze week deelt Hanne (31) haar vraagstuk. Kan ze haar twee kinderen in de bakfiets laten zitten als ze de supermarkt in glipt voor een snelle boodschap?
Is er zoiets als de perfecte timing voor broers en zussen? Of is het gewoon: je doet maar wat en hoopt dat het goed uitpakt?
In de nieuwste beelden van zijn docuserie laat Jorik Scholten, beter bekend als Lil Kleine, een kwetsbare kant zien. En die draait niet om muziek, maar om vaderschap.
Gentle parenting – je komt het overal tegen. Van TikTok tot het schoolplein, iedereen lijkt er een mening over te hebben. Het klinkt mooi: opvoeden met geduld, empathie en zonder straf. Maar is het ook goed voor je kind? Of leren we onze kinderen juist niet om met teleurstellingen om te gaan? Twee opvoedexperts leggen […]
