Soms denk je alles perfect te hebben geregeld, totdat je een gigantische fout ontdekt als het al te laat is. Het overkwam Ilma met haar zorgvuldig voorbereide geboortekaartjes.
Lees verder onder de advertentie
Ilma: “Ik had het zó goed geregeld. Echt, tot in de puntjes. Want als control freak en zwangere vrouw met nesteldrang level 100, laat je niks aan het toeval over. Het geboortekaartje? Weken van tevoren uitgezocht. De lay-out? Perfect. De tekst? Check. De adressen? Keurig ingevuld bij de webwinkel, zodat ik het niet zelf hoefde te versturen. Ik hoefde na de geboorte alleen nog maar de naam en het gewicht van mijn dochter toe te voegen en met één druk op de knop zou alles geregeld worden. Efficiëntie ten top.
Lees verder onder de advertentie
Verzonden, check!
Toen Uma werd geboren – mijn prachtige, kleine meisje – zat ik op een roze wolk vol adrenaline. Ik kon niet wachten om de prachtige geboortekaartjes te versturen, dus dat deed ik bij thuiskomst gelijk. Nog vol met hormonen drukte ik op ‘verzenden’. Klaar, geregeld. Hoe heerlijk dat ik daar geen omkijken meer naar had! Alleen… had ik iets over het hoofd gezien. Iets best wel belangrijks.
Een dag later lag ik in bed, baby aan de borst, terwijl ik half scrollend door m’n telefoon ging. Tot mijn blik viel op de bestelbevestiging van de kaartjes. Mijn hart sloeg over, mijn maag draaide om. Mijn perfecte planning had één gigantische fout: ik had helemaal niks meer aangepast. De naam die op het kaartje stond, was nog steeds de voorbeeldnaam uit de ontwerptool. En die voorbeeldnaam was Macy Lou.
Lees verder onder de advertentie
Mijn kindje heette geen Macy Lou. Mijn kindje heette Uma. Maar in de brievenbussen van al mijn familieleden en vrienden viel inmiddels een prachtig kaartje met daarop: Welkom lieve Macy Lou!
Tranen met tuiten
Oh, wat heb ik me geschaamd. Ik heb gehuild alsof mijn hele wereld instortte. Hoe had ik dit kunnen laten gebeuren? Hoe kon ik in de chaos van de kraamweek dit zó over het hoofd zien? En het allerergste: hoe ging ik dit nou weer aan ruim honderd man uitleggen?
Lees verder onder de advertentie
Nou, dat bleek gelukkig vrij simpel: ik hoefde niks uit te leggen. Mensen gingen er massaal vanuit dat onze dochter Macy Lou heette. Hoe vaak ik wel niet heb gehoord dat het ‘typisch iets voor ons’ was. Ik heb heel wat appjes gekregen met ‘Gefeliciteerd met Macy Lou!’ De eerste dagen kon ik er niet om lachen en antwoordde ik chagrijnig dat ze Uma heette. Nu, drie maanden later, is het een verhaal waar ik keihard om kan lachen. Tja, wat moet je anders? Want laten we eerlijk zijn: in de categorie ‘eerste blunders als moeder’ is dit best een spectaculaire binnenkomer.”
Op zoek naar leuke manieren om een feestelijk geboortekaartje te bewaren? Hier vind je 7 ideeën.
Milou heeft een drukke baan, twee pubers en een agenda die eigenlijk altijd overvol is. Toch verwacht haar broer Thijs dat ze wel even op zijn hond past als hij op vakantie gaat. Wanneer ze voor het eerst nee zegt, reageert hij woedend.
Iedere moeder heeft haar momentjes. Maar sommige blunders zijn té erg – of te hilarisch – om voor jezelf te houden. In de rubriek ‘Opgebiecht’ delen vrouwen hun grootste geheimen en gênantste momenten. Deze week Aukje, die per ongeluk haar twee kinderen heel bruut uit hun Sinterklaasmagie haalde.
Als Angela midden in de nacht wakker schrikt van vreemde geluiden beneden, denkt ze meteen aan een inbreker. Ze maakt haar man Guido wakker en samen besluiten ze voorzichtig te gaan kijken. Maar vlak voordat ze de trap aflopen, gebeurt er iets wat ze totaal niet zien aankomen.
Een gezin met één kind kan helemaal compleet voelen, maar soms blijft er voor Monique Hansler (65) toch een verlangen naar meer. Samen met haar partner Peter kreeg ze zoon Mike (33), maar ze had graag nog een tweede kind gekregen.
Je denkt dat je als moeder inmiddels wel zo’n beetje alles hebt meegemaakt. Van nachtelijke paniekaanvallen tot de meest bizarre situaties waar je kinderen je in weten te slepen. Maar soms gebeurt er iets waardoor je hele gezin compleet op z’n kop staat. En waarbij je achteraf niet weet of je keihard moet lachen, huilen […]