Beeld: Canva
Senna stopte met faken. Ze had het jaren gedaan, maar nu was ze er klaar me. En toen was haar man er ineens ook klaar mee.
Senna, gescheiden, samen met nieuwe vriend, moeder van een zoon en dochter: “Ik ben er jaren heel goed in geweest. In timing. In geluid. In het overtuigend genoeg laten lijken. Faken ontstond bij mijn eerste vriendje, toen ik dacht dat het aan mij lag dat ik niet binnen vijf minuten gillend klaarkwam, zoals in de ‘filmpjes’. Het voelde makkelijker dan uitleggen. Makkelijker dan teleurstellen. Makkelijker dan toegeven dat wat wij deden… voor mij niet werkte. Dus deed ik wat zóveel vrouwen doen: ik ging orgasmes faken.
In het begin van onze relatie ging ons seksleven vanzelf. Alles was nieuw, spannend, rommelig. Maar ergens onderweg, tussen kinderen, werk, vermoeidheid en mentale load, verdween mijn plezier langzaam naar de achtergrond. Hij was tevreden. Dus ik schoof mezelf aan de kant. Ik zei niks. Ik kreunde op de juiste momenten.
Op een avond lag ik naast hem en dacht: ik wil dit niet nog tien jaar zo doen.
Niet omdat hij per se zo slecht was. Maar omdat ik mezelf kwijtraakte. Dus ik zei het. Voorzichtig. Met duizend disclaimers. “Ik denk dat ik niet altijd helemaal geniet.” Hij hoorde iets heel anders.
Wat ik bedoelde als een opening, voelde voor hem als afwijzing. Wat ik zei over ons seksleven, hoorde hij als kritiek op hem. Hij werd boos. Was gekwetst. Reageerde defensief. Waarom had ik dan al die tijd niks gezegd? Waarom deed ik alsof? Was alles dan een leugen? En hoe meer ik probeerde uit te leggen dat dit ging over mij, mijn lijf, mijn behoeften, hoe meer hij zich terugtrok. We kregen ruzie.
Hij kon het gewoon niet verkroppen. We hadden continu ruzie en helemaal geen seks meer. Ik nam een besluit: ik zou mezelf niet meer kleiner maken om iemand anders comfortabel te houden. Niet in bed. En niet daarbuiten. Maar eerlijk zijn bleek iets wat we samen niet aankonden. We gingen uit elkaar. Niet alleen om de seks, maar het was wel het moment waarop alles zichtbaar werd wat al scheef zat.
Ik ontmoette iemand anders en ik besloot meteen: ik ga niet meer faken. Nooit meer. Maar het hoefde ook niet. Voor het eerst voelde ik me veilig genoeg om te zeggen wat ik fijn vond. En wat niet. Zonder schaamte. Zonder excuses. En het bizarre? Mijn lichaam deed ineens vanzelf mee. Niet omdat hij per se “beter” was.
Maar omdat ik niet meer deed alsof. Dat veranderde alles.”
Angela besloot het heft in eigen handen te nemen toen de seks met haar man Bert was opgedroogd. Sinds twee jaar heeft ze ook Joost in haar leven, een tegenpool van Bert. Je leest het hier.
Sinds de verhuizing naar Spanje heeft de familie Jelies allesbehalve stilgezeten. Inmiddels wonen ze alweer bijna drie jaar in Pinoso, waar ze hun leven opnieuw hebben opgebouwd. Naast het genieten van het Spaanse leven zijn ze ook druk bezig met een nieuw project: een eigen winkel.
Een bevalling is een ervaring die alles van je vraagt: je lijf, je hoofd en soms ook je gevoel voor realiteit. En toch doen miljoenen vrouwen het, vaak bewuster en sterker dan ze ooit van zichzelf hadden gedacht.
Moeder van een peuter, en nog steeds chronisch reislustig. Nu haar relatie voorbij is, stapt freelance redacteur Lianne Kooistra met haar dochter in een camper om voor lange tijd door Europa te trekken. Onderweg zoeken ze een nieuw ritme, nieuwe plekken en af en toe een speeltuin. In haar columns schrijft ze over hun tijdelijke […]
Toen Eva (31) na een pittige bevalling eindelijk met haar pasgeboren dochter thuiskwam, wachtte haar een hartverwarmende verrassing. Haar beste vriendin had de hele voortuin versierd. Maar een dag later veranderde dat warme gevoel volledig door een Tikkie.
Van zelf veters strikken tot netjes eten met mes en vork: volgens Supernanny Jo Frost zijn het juist die alledaagse vaardigheden waar steeds meer kinderen moeite mee hebben.
Veel ouders geven eraan toe: nog één verhaaltje, nog even spelen of een schermpje dat nét iets te lang aanblijft. Bedtijd schuift zo ongemerkt op.
