Beeld: Canva
Senna stopte met faken. Ze had het jaren gedaan, maar nu was ze er klaar me. En toen was haar man er ineens ook klaar mee.
Senna, gescheiden, samen met nieuwe vriend, moeder van een zoon en dochter: “Ik ben er jaren heel goed in geweest. In timing. In geluid. In het overtuigend genoeg laten lijken. Faken ontstond bij mijn eerste vriendje, toen ik dacht dat het aan mij lag dat ik niet binnen vijf minuten gillend klaarkwam, zoals in de ‘filmpjes’. Het voelde makkelijker dan uitleggen. Makkelijker dan teleurstellen. Makkelijker dan toegeven dat wat wij deden… voor mij niet werkte. Dus deed ik wat zóveel vrouwen doen: ik ging orgasmes faken.
In het begin van onze relatie ging ons seksleven vanzelf. Alles was nieuw, spannend, rommelig. Maar ergens onderweg, tussen kinderen, werk, vermoeidheid en mentale load, verdween mijn plezier langzaam naar de achtergrond. Hij was tevreden. Dus ik schoof mezelf aan de kant. Ik zei niks. Ik kreunde op de juiste momenten.
Op een avond lag ik naast hem en dacht: ik wil dit niet nog tien jaar zo doen.
Niet omdat hij per se zo slecht was. Maar omdat ik mezelf kwijtraakte. Dus ik zei het. Voorzichtig. Met duizend disclaimers. “Ik denk dat ik niet altijd helemaal geniet.” Hij hoorde iets heel anders.
Wat ik bedoelde als een opening, voelde voor hem als afwijzing. Wat ik zei over ons seksleven, hoorde hij als kritiek op hem. Hij werd boos. Was gekwetst. Reageerde defensief. Waarom had ik dan al die tijd niks gezegd? Waarom deed ik alsof? Was alles dan een leugen? En hoe meer ik probeerde uit te leggen dat dit ging over mij, mijn lijf, mijn behoeften, hoe meer hij zich terugtrok. We kregen ruzie.
Hij kon het gewoon niet verkroppen. We hadden continu ruzie en helemaal geen seks meer. Ik nam een besluit: ik zou mezelf niet meer kleiner maken om iemand anders comfortabel te houden. Niet in bed. En niet daarbuiten. Maar eerlijk zijn bleek iets wat we samen niet aankonden. We gingen uit elkaar. Niet alleen om de seks, maar het was wel het moment waarop alles zichtbaar werd wat al scheef zat.
Ik ontmoette iemand anders en ik besloot meteen: ik ga niet meer faken. Nooit meer. Maar het hoefde ook niet. Voor het eerst voelde ik me veilig genoeg om te zeggen wat ik fijn vond. En wat niet. Zonder schaamte. Zonder excuses. En het bizarre? Mijn lichaam deed ineens vanzelf mee. Niet omdat hij per se “beter” was.
Maar omdat ik niet meer deed alsof. Dat veranderde alles.”
Angela besloot het heft in eigen handen te nemen toen de seks met haar man Bert was opgedroogd. Sinds twee jaar heeft ze ook Joost in haar leven, een tegenpool van Bert. Je leest het hier.
In het Vlaamse programma Maison Verhulst doet Gert Verhulst (58) een opvallende uitspraak. De tv-maker vertelt dat hij best nog kinderen had willen krijgen met zijn vrouw Ellen Callebout (48).
In het kader dingen die je níét op je netvlies hebt willen staan: de blote kont van een collega, achter de blote kont van een andere collega. In de schoonmaakruimte.
Wie ooit met zijn gezin op tv verschijnt, kan erop wachten: meningen komen vanzelf. Zeker op social media. Familie Bal uit Een huis vol kreeg na hun deelname dan ook een vraag die veel verder ging dan die leek: “Doen jullie mee aan Een huis vol voor het geld of voor de aandacht van mensen […]
Veel kinderen die snel boos worden, makkelijk gefrustreerd raken of heftig reageren op stress, krijgen al snel het label ‘moeilijk’. Vaak wordt gedacht dat zo’n temperament aangeboren en onveranderlijk is. Maar nieuw onderzoek van pedagoog Marijke Huijzer-Engbrenghof laat zien dat dat beeld te simpel is.
Als de juf van haar zoon haar op het matje roept met een flink oordeel, schiet dat bij Vanessa behoorlijk in het verkeerde keelgat.
De oppas blijkt ziek, precies op de dag dat Lenneke een sollicitatiegesprek had. Alle back-ups waren niet beschikbaar. Zo laat nog afzeggen, was geen optie. Toen zat er nog maar een ding op…
