Beeld: Canva
Senna stopte met faken. Ze had het jaren gedaan, maar nu was ze er klaar me. En toen was haar man er ineens ook klaar mee.
Senna, gescheiden, samen met nieuwe vriend, moeder van een zoon en dochter: “Ik ben er jaren heel goed in geweest. In timing. In geluid. In het overtuigend genoeg laten lijken. Faken ontstond bij mijn eerste vriendje, toen ik dacht dat het aan mij lag dat ik niet binnen vijf minuten gillend klaarkwam, zoals in de ‘filmpjes’. Het voelde makkelijker dan uitleggen. Makkelijker dan teleurstellen. Makkelijker dan toegeven dat wat wij deden… voor mij niet werkte. Dus deed ik wat zóveel vrouwen doen: ik ging orgasmes faken.
In het begin van onze relatie ging ons seksleven vanzelf. Alles was nieuw, spannend, rommelig. Maar ergens onderweg, tussen kinderen, werk, vermoeidheid en mentale load, verdween mijn plezier langzaam naar de achtergrond. Hij was tevreden. Dus ik schoof mezelf aan de kant. Ik zei niks. Ik kreunde op de juiste momenten.
Op een avond lag ik naast hem en dacht: ik wil dit niet nog tien jaar zo doen.
Niet omdat hij per se zo slecht was. Maar omdat ik mezelf kwijtraakte. Dus ik zei het. Voorzichtig. Met duizend disclaimers. “Ik denk dat ik niet altijd helemaal geniet.” Hij hoorde iets heel anders.
Wat ik bedoelde als een opening, voelde voor hem als afwijzing. Wat ik zei over ons seksleven, hoorde hij als kritiek op hem. Hij werd boos. Was gekwetst. Reageerde defensief. Waarom had ik dan al die tijd niks gezegd? Waarom deed ik alsof? Was alles dan een leugen? En hoe meer ik probeerde uit te leggen dat dit ging over mij, mijn lijf, mijn behoeften, hoe meer hij zich terugtrok. We kregen ruzie.
Hij kon het gewoon niet verkroppen. We hadden continu ruzie en helemaal geen seks meer. Ik nam een besluit: ik zou mezelf niet meer kleiner maken om iemand anders comfortabel te houden. Niet in bed. En niet daarbuiten. Maar eerlijk zijn bleek iets wat we samen niet aankonden. We gingen uit elkaar. Niet alleen om de seks, maar het was wel het moment waarop alles zichtbaar werd wat al scheef zat.
Ik ontmoette iemand anders en ik besloot meteen: ik ga niet meer faken. Nooit meer. Maar het hoefde ook niet. Voor het eerst voelde ik me veilig genoeg om te zeggen wat ik fijn vond. En wat niet. Zonder schaamte. Zonder excuses. En het bizarre? Mijn lichaam deed ineens vanzelf mee. Niet omdat hij per se “beter” was.
Maar omdat ik niet meer deed alsof. Dat veranderde alles.”
Angela besloot het heft in eigen handen te nemen toen de seks met haar man Bert was opgedroogd. Sinds twee jaar heeft ze ook Joost in haar leven, een tegenpool van Bert. Je leest het hier.
Wie kinderen heeft, weet hoe snel het kan gaan. Voor Monique Westenberg lijkt het moment waarop haar zoon Dré langzaam richting de tienerjaren gaat ineens wel héél dichtbij te komen.
Een zwangerschap terwijl je huwelijk net is stukgelopen, zet alles op zijn kop. Als vervolgens blijkt dat je niet één, maar drie baby’s verwacht, wordt die nieuwe werkelijkheid nog veel groter. Kim maakte het mee en werd midden in haar scheiding moeder van een eeneiige meisjesdrieling.
Tikkie ontvangen voor een halve wortel uit iemand anders’ maaltijdsalade? In deze rubriek verzamelen we de meest onterechte, ongemakkelijke en gewoon ronduit gênante betaalverzoeken. Deze week Mirna (31), die een Tikkie van nog geen euro ontving.
Een buur helpen als ze een keer omhoogzit met de opvang? Natuurlijk. Maar bij Babette lijkt haar behulpzaamheid inmiddels iets te vanzelfsprekend te zijn geworden. Ze heeft zelf een dochter van zes, maar krijgt op maandag regelmatig twee extra kinderen over de vloer. Zonder dat haar buurvrouw eerst vraagt of dat eigenlijk wel uitkomt.
Patricia van Liemt is schrijver en moeder van Maria (16) en Phaedra (13). Ze schrijft rake, eerlijke, grappige en vooral herkenbare columns over haar leven.
Wil je nog een kind, krijg je er twee. Of drie. “En dan was mijn man ook nog veel in het buitenland.”
