Beeld: Canva
Kinderen zijn eerlijk. Niet een beetje eerlijk, maar pijnlijk, ongefilterd en altijd op het moment dat je dat het allerminst kunt gebruiken.
Janine: “Ik zat met mijn dochter in de trein, tegenover elkaar, zij met bungelende benen en ik met een koffie to go. We speelden fluisterend het spelletje “wie ziet de meeste gele jassen”. Tot er een oudere dame instapte.
Het was een deftige dame. Haar hakjes tikten op de vloer, ze droeg een lange wollen jas en op haar hoofd… ja. Op haar hoofd droeg ze iets wat officieel waarschijnlijk een muts was, maar emotioneel veel meer weghad van een opgezet dier met een zwaar verleden. Geen hip faux fur gevalletje uit een boetiek in de Jordaan, maar iets dat verdacht veel leek op een stinkdier die jaren geleden met pensioen was gegaan op een stoffige zolder. Ik dacht het. Mijn dochter zei het. En hoe.
‘Kijk mama!’ riep ze luidkeels en wijzend, met de oprechte verbazing die alleen kinderen hebben. ‘Ze heeft een egel op haar hoofd!’ De grond zakte onder mijn voeten vandaan. De hele coupé keek op. Alle ogen gingen eerst naar mijn dochter en daarna, in slow motion, naar de dame met de egel. Ik voelde mijn ziel mijn lichaam verlaten.
De dame keek op. Recht mijn kant op. Ik zocht wanhopig naar een verklaring die zowel opvoedkundig verantwoord als sociaal reddend was. ‘Ze bedoelt dat uw muts heel… eh… levendig is’, was het enige dat ik kon opbrengen. Mijn dochter knikte enthousiast: ‘Ja, alsof hij zo weg kan lopen!’
Om mee heen hoorde ik wat gegrinnik, maar de dame kon er niet om lachen. Geen glimlach, geen snuifje relativering. Ze trok haar neus op, draaide haar hoofd weg, waardoor de egel een beetje meedraaide, en keek demonstratief uit het raam.
Ik probeerde mijn dochter nog uit te leggen dat we sommige dingen wel mogen denken, maar niet hardop hoeven te zeggen. Ze keek me oprecht verbaasd aan. ‘Maar mama’, fluisterde ze, ‘het ís toch zo?’ Terechte opmerking. Slecht moment.
Mijn dochter zwaaide nog lief naar de dame toen we uitstapten. En naar de egel. Ze zwaaiden niet terug.”
Ook Inge kon wel door de grond zakken toen haar dochter in de supermarkt riep: ‘Kijk mama, twee Minions!’ Je leest het hier.
Tikkie ontvangen voor een halve wortel uit iemand anders’ maaltijdsalade? In deze rubriek verzamelen we de meest onterechte, ongemakkelijke en gewoon ronduit gênante betaalverzoeken. Deze week Eileen, die een Tikkie stuurde naar een vriendin die haar als gratis opvang beschouwde.
Iedere relatie heeft wel eens een moment waarop je denkt: oké, en nu? Of het nou je partner is, je moeder, je vriendin of die ene collega die je normaal prima trekt behalve tijdens Teams-meetings, relaties kunnen ingewikkeld zijn.
Veel mensen vragen zich weleens af of hun partner hen over jaren nog steeds aantrekkelijk zal vinden. Zeker na kinderen, stress, ouder worden of lichamelijke veranderingen kan die onzekerheid behoorlijk groot worden.
Wanneer de liefde tussen ouders langzaam wegzakt of zichtbaar onder druk komt te staan, merken kinderen dat vaak eerder dan je denkt. Niet alleen door ruzies of stilte in huis, maar ook door de veranderende sfeer.
Even je moeder vragen om op te passen? Oma Moniek doet het met alle liefde, maar haar dochter maakt wel héél vaak gebruik van de gratis oppasoma.
De zesjarige Lío, zoon van Lil Kleine en Jaimie Vaes, laat de laatste tijd mooie ontwikkelingen zien in zijn spraak. Waar hij door een vorm van non-verbaal autisme jarenlang nauwelijks verbaal communiceerde, lijkt daar nu voorzichtig verandering in te komen.
