Sara van Gorp is moeder van zoons Ko (9) en Toon (4) en hoofdredacteur van Kek Mama.
De eerste schoolweken veranderde Ko soms ineens van het opgewekt jochie dat hij altijd was in een furieus ventje dat niks meer wilde en gewoon op de grond bleef gillen. Het is maar een keer of twee gebeurd maar indruk maakte het. Zo’n eerste schooltijd, het hakt erin. In elk geval bij mij, amai.
Dus bij Toon was alles meteen in stelling: de eerste twee maanden sowieso geen opvang. En af en toe een dag thuishouden danwel eerder ophalen. Geen overbodige luxe. Toon lag dan wel niet op de grond te gillen: hij viel geregeld in de klas in slaap. Gelukkig heeft hij een dijk van een lieve juf (duizend jaar ervaring, ogen in haar achterhoofd en een uitstekend gevoel voor humor) die precies kon vertellen wanneer de junior beter even thuis kon blijven. En die ook liet weten toen dat niet meer nodig was. Want: Toon was geland. Met zijn handen in z’n zakken banjert hij relaxed het klaslokaal in. Meld zichzelf aan op het digibord en pakt z’n stoeltje voor de kring.
Lees ook
Editorial Sara: ‘Nu moet ik ook twee jongetjesagenda’s bijhouden’ >
Ik moest intussen net zo hard wennen. Want het hele voor-het-eerst-naar-school hadden we met Ko dan al wel gehad, maar met de verhuizing was er ook een nieuwe school. Dus toog ik in de eerste weken naar een jubileumfeest voor ouders. In m’n eentje want ik kende nog geen kip. En nou ben ik op m’n achttiende in Berlijn gaan wonen, ging ik in m’n uppie naar salsa-tenten en heb ik sowieso geen aanleg voor muurbloem zijn maar het was toch, tja, spannend.
Gelukkig was daar die ene heel leuke moeder (die ook nog een grandioos kleding-annex-koffie-zaakje blijkt te hebben) die me meteen welkom liet voelen. En was het uiteindelijk jammer dat ik al vroeg de oppas moest aflossen, anders had ik nog langer staan dansen. Kortom: ik ben ook geland.
In Kek Mama 03-2019 lees je het geestige verhaal over het eerste halfjaar op school met wennen aan klassenapps, rangordes voor hulpmoeders en een timide zoon die ineens blijkt te kunnen vloeken. Het nummer koop je hier.
Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >
Na een pittige periode met ziekenhuisopnames, mentale dips en een kinderwens die even op pauze staat, probeert Amy Rose, bekend van Winter Vok Liefde, vooral weer te vertrouwen op haar eigen lichaam en gevoel. En dat doet ze stap voor stap.
Een mobiele telefoon, die heeft een kind toch niet nodig, vindt de een. Buitenspelen zal ie, en boeken lezen. Juist wel, vindt de ander. Een mobiel is namelijk hartstikke educatief, en nog veilig ook.
Leven zónder auto, videogames en de hipste items, maar met tweedehands parels, biologische boodschappen en kamperen in de natuur. Moeder Kari (37) leeft samen met haar dochters Isaya (10) en Alela (7) volgens de seizoenen, voor een groen en vrij leven.
Ellen (37) is getrouwd met Arend (39) en moeder van Sanne (9) en Keesje (7). Haar man heeft zich een paar jaar geleden laten verleiden om in de crypto’s te stappen, maar dat heeft nog niet het gewenste resultaat opgeleverd.
Anouk is trotse echtgenote van Erwin en mama van vier meiden: Aurélie (12), Emeline (10), Vieve (8) en Lilou (5). In hun levendige huishouden is het soms één en al chaos, maar liefde, gelach en spontane dansfeestjes voeren steevast de boventoon. Anouk deelt vol enthousiasme haar avonturen in het ouderschap.
Moeder van een peuter, en nog steeds chronisch reislustig. Nu haar relatie voorbij is, stapt freelance redacteur Lianne Kooistra met haar dochter in een camper om voor lange tijd door Europa te trekken. Onderweg zoeken ze een nieuw ritme, nieuwe plekken en af en toe een speeltuin. In haar columns schrijft ze over hun tijdelijke […]
