Beeld: Canva
De dochter van Marloes (45) raakte op haar negentiende ongepland zwanger en besloot de zwangerschap af te breken. Haar moeder wist van niets. Pas een halfjaar later vertelde ze wat er was gebeurd.
Marloes (45), getrouwd met Bart en moeder van Lotte (19): “Mijn dochter wilde op haar zeventiende al uit huis. Ik vond dat eerlijk gezegd behoorlijk jong. Toch hield ik haar niet tegen. Ze was altijd heel zelfstandig geweest en ik had veel vertrouwen in haar. Dus hoewel ik haar liever nog wat langer thuis had gehad, liet ik haar gaan.
In de twee jaar daarna leek het eigenlijk prima te gaan. Ze woonde op zichzelf, werkte veel en volgde een studie. Als ik vroeg hoe het op school ging, vertelde ze dat ze goede resultaten haalde. Ik had geen reden om daaraan te twijfelen. Tot we samen op vakantie gingen.
Mijn man, Lotte en ik waren met z’n drieën op vakantie. Al vrij snel merkte ik dat Lotte stiller was dan normaal. Eerst dacht ik dat ze gewoon moe was. Ze werkte veel en had een druk leven, dus misschien kwam alle vermoeidheid er tijdens de vakantie uit.
Op een dag lag ze met een vakantievriendin bij het zwembad. Ik liep naar haar toe omdat ik iets wilde vragen en zag ineens dat ze keihard aan het huilen was. Niet een paar tranen, maar echt compleet overstuur.
Toen kwam het verhaal eruit. Ze stond er helemaal niet goed voor op haar studie. Sterker nog: ze had er behoorlijk een potje van gemaakt. Ze kon zich slecht concentreren, werkte veel en zag enorm op tegen haar studie. Ik was verbaasd, want tegen ons had ze altijd gezegd dat het juist goed ging. Ik vroeg haar waarom ze daar nooit iets over had verteld. En toen vertelde ze dat er een halfjaar eerder nog iets veel groters was gebeurd.
Lotte was ongepland zwanger geraakt en had besloten de zwangerschap af te breken. Ze had geen vaste relatie en had alles geregeld zonder dat wij iets wisten.
In eerste instantie kon ik bijna niet geloven wat ze vertelde. Het was zo’n groot verhaal dat ineens uit het niets kwam, dat ik zelfs heel even dacht: is dit misschien een excuus voor haar slechte resultaten? Maar toen ik zag hoe overstuur ze was, wist ik dat dit geen verzonnen verhaal was.
Ze vertelde dat een goede vriendin met haar mee was gegaan naar de abortuskliniek en dat ze zich daar gelukkig goed gesteund had gevoeld. Ze had alles zelf geregeld en haar beslissing zelf genomen.
Mijn eerste gevoel was vooral verdriet. Niet omdat ze voor een abortus had gekozen, maar omdat mijn negentienjarige dochter dit allemaal had meegemaakt zonder dat ik ook maar iets wist. Ik bleef maar denken: waarom heb je mij niet gebeld?
Haar antwoord was eigenlijk typisch Lotte. Ze wilde het zelf oplossen. Ze wilde zelfstandig zijn en vooral niet dat wij ons zorgen om haar zouden maken. Precies die zelfstandigheid waar ik altijd zo trots op was geweest, had er nu voor gezorgd dat ze zoiets groots zonder ons had gedragen.
Hoe langer ik erover nadacht, hoe meer ik besefte dat het misschien juist goed was dat ze het mij pas achteraf had verteld. Dat heb ik ook vrij snel tegen haar kunnen zeggen. Zelf heb ik namelijk een heel moeizaam IVF-traject doorlopen voordat ik moeder werd. Zwanger worden was voor mij allesbehalve vanzelfsprekend. Daardoor weet ik hoe pijnlijk het kan zijn als je heel graag een kind wilt, maar het niet lukt.
Ik weet daarom niet hoe ik had gereageerd als Lotte vóór haar abortus naar mij toe was gekomen. Natuurlijk had ik gewild dat zij zelf haar keuze maakte, maar misschien had ik haar onbewust toch proberen te overtuigen om de zwangerschap voort te zetten. Alleen omdat mijn eigen ervaringen en angsten dan door mijn hoofd zouden spoken.
Wat als zij later geen kinderen kan krijgen? Wat als ze dan spijt krijgt? Zulke gedachten had ik achteraf al, dus waarschijnlijk had ik ze op dat moment ook gehad. En dat zou niet eerlijk tegenover haar zijn geweest. Zij was negentien, had geen vaste relatie en wist zelf dat ze op dat moment geen kind wilde. Ik natuurlijk al helemaal niet gewild dat ze haar zwangerschap zou voortzetten omdat haar moeder dat wilde.
Na die vakantie besloot Lotte weer bij ons te komen wonen. Niet omdat wij vonden dat ze niet meer zelfstandig kon zijn, maar omdat ze zelf inzag dat ze wat rust en hulp kon gebruiken. Ze wilde haar studie alsnog halen en heeft daar vervolgens alles op alles voor gezet.
Achteraf is ze blij dat ze haar geheim uiteindelijk met ons heeft gedeeld. Ik ben vooral blij dat ze niet langer alleen hoefde rond te lopen met alles wat er was gebeurd. Natuurlijk had ik gewild dat ze eerder naar mij toe was gekomen. Als moeder wil je graag denken dat je kind je belt als het leven ineens veel te groot wordt. Maar tegelijkertijd ben ik opgelucht dat ik niet betrokken was bij de beslissing die zij toen moest nemen.
Want uiteindelijk was het haar keuze. Niet die van mij. Misschien is het daarom, hoe moeilijk ik dat soms ook vind, goed gegaan zoals het is gegaan.”
Je kind wordt groot en soms gaat dat sneller dan je als moeder kunt bijhouden. Marieke moest daar ook even aan wennen toen ze ontdekte dat haar negenjarige dochter op school uit zichzelf boekjes over seks en seksuele voorlichting leest. Je leest haar verhaal hier.
Een pasgeboren baby, een hoofd vol hormonen en het liefst ieder moment samen doorbrengen: voor veel kersverse moeders verandert er na een bevalling nogal wat. Ook Bettina Holwerda zat helemaal op haar roze wolk toen ze haar eerste kind kreeg.
Video
Je houdt zielsveel van je kind. Je knuffelt, troost en probeert er altijd voor hem of haar te zijn. Toch kan het gebeuren dat je kind zich niet helemaal begrepen voelt, ook als je het beste met hem of haar voorhebt. Want liefde geven en emoties begrijpen zijn twee verschillende dingen. Soms zie je pas […]
Video
Je wilt je kind natuurlijk de beste start geven. Dus lees je voor, moedig je aan en probeer je je vooral niet te druk te maken over al die opvoedadviezen. Maar wist je dat één keuze die je maakt als je kind vier jaar is, jaren later nog verschil kan maken? Dat blijkt uit een […]
Video
Kinderen kunnen nogal uitgesproken zijn als het om eten gaat. Het ene moment is iets het allerlekkerste ter wereld, het volgende moment willen ze er absoluut niets meer van weten. Probeer daar als ouder maar eens wijs uit te worden. Soms zijn die eetgewoontes zó tegenstrijdig dat je er alleen nog maar om kunt lachen. […]
Een kind opvoeden is al een avontuur op zich, maar wat als je daar als jonge moeder ineens alleen voor staat? De Rotterdamse burgemeester Carola Schouten weet hoe dat is. Toen ze 22 was, raakte ze onverwacht zwanger.
Een middag zonder kinderen, even naar de bioscoop of simpelweg iets doen waar ze zelf zin in heeft: voor Bettina Holwerda blijkt dat minder vanzelfsprekend dan je misschien zou denken.
