Veel ouders smeken zo nu en dan om een oppas, maar blogger Charlene Jimenez slaat zelfs een aanbod van een babysitter af. En daar heeft ze zo haar redenen voor.
Lees verder onder de advertentie
Charlene heeft een peutertweeling en krijgt regelmatig een oppas aangeboden uit haar familie- en vriendenkring. Met beide handen aanpakken, zou je zeggen, maar zij gaat er nooit op in. Op haar blog vertelt ze waarom niet:
‘Tweelingen zijn erg leuk, maar ook veel werk en stress. Mensen die geen ervaring hebben in het opvoeden van tweelingen, wordt het al snel teveel. Als je niet oplet, is je huis binnen vijf minuten één bende. Net als het mijne – uit schaamte laat ik dus ook niemand oppassen in m’n eigen huis.’
Angst
‘Ik ben angstig aangelegd, als het om m’n kinderen gaat. Ik denk constant: zijn ze veilig? Hebben ze gegeten? Worden ze niet geraakt door een auto, of breken ze hun nek niet omdat ze elk meubelstuk als een berg aanzien die ze kunnen beklimmen? Laat staan als iemand anders op ze moet passen.’
Routine
‘Ik doe alles met mijn tweeling volgens een vast schema. Bij die routine voel ik me veilig – en de kinderen ook – en het huis uit gaan zonder kinderen, is het niet waard om dat te verpesten.’
Kalmeren
‘Als één van mijn kinderen huilt, zullen anderen misschien niet in staat zijn om haar te kalmeren. Niemand kent ze zo goed als ik en dat kan rampzalig zijn.’
Onbekenden
‘Veel mensen die ik amper ken, bieden aan om op te passen. Ze bedoelen het goed, maar dat durf ik niet aan. Ze kunnen nog zo aardig en lief zijn, maar ik ken ze niet goed genoeg om mijn kinderen met een gerust hart bij ze achter te laten.’
Ziek
De huizen van andere mensen zitten vol bacteriën en ik wil niet dat mijn tweeling voor de zoveelste keer ziek wordt. Veel mensen vinden dat belachelijk – en ik weet ook wel dat ziek worden helpt bij het opbouwen van hun immuunsysteem. Maar toch. Mijn kinderen worden al zo snel ziek, dus ik wil niet dat ze nog eens extra risico lopen.’
Verantwoordelijkheid
‘Het zijn míjn kinderen. Ik ben verantwoordelijk voor ze. Ik vind het lastig om andere mensen tegen hen te horen zeggen: ‘Je moet dit of dat.’
Ondanks al haar bezwaren, begrijpt Charlene dat er een dag komt dat ze heel hard een oppas nodig heeft. ‘Er komt een keer een noodgeval waarbij ik mijn kinderen ergens moet droppen of iemand naar ons huis moet halen. Maar tot die tijd werkt dit voor ons – zonder oppas, alleen mijn man en ik. En de tijd die wij samen hebben? Die zit wel goed. Er zijn genoeg manieren om het samen leuk te hebben als de kinderen in bed liggen.’
Suzes oudste zoon mag sinds kort zelfstandig van school naar huis, maar komt de laatste tijd steeds laat uit school. Als ze op een middag besluit te kijken waar hij blijft, ontdekt ze de reden voor zijn dagelijkse vertraging.
Natuurlijk hoop je dat je kind later een beetje aardig is voor de mensen om zich heen. Dat-ie iemand helpt die valt, niet voordringt bij de bakker en ooit uit zichzelf zijn broer of zus een koekje aanbiedt. Dat laatste is misschien wat ambitieus. Maar hoe leer je een kind eigenlijk om vriendelijk en empathisch […]
Kinderen hebben niet veel nodig om zich urenlang te vermaken. Geef ze een lege doos en ze bouwen een huis. Een oude deken wordt een tent, een pollepel een microfoon en een wc-rolletje is binnen drie seconden een verrekijker. En soms hebben ze aan een zolder genoeg.
Erica’s dochter heeft een half jaar verkering met een jongen die ze tijdens de vakantie heeft ontmoet. Ze zijn allebei vijftien en stapelgek op elkaar. Alleen woont hij anderhalf uur verderop. Daarom wil ze bij hem blijven slapen. Erica vindt dat prima, maar haar man denkt daar héél anders over.
Een broek, spijkerrok of gewone jurk? Lou (7) bedankt ervoor. Marloes’ dochter weigert gewone kleding aan te trekken. Als het aan haar ligt, vertrekt ze iedere ochtend in een prinsessenjurk naar school.
Lady Gaga en haar verloofde Michael Polansky hebben hun eerste kind verwelkomd, werd vorige week bekend. Nu blijkt dat ze al maanden geleden is bevallen.