Mariëtte Middelbeek is chef redactie van Kek Mama en auteur. Samen met haar man Erik heeft ze twee kinderen: zoon Casper (5) en dochter Nora (3).
Casper werd vijf en dus was het moment daar voor de in mijn ogen meest onderschatte mijlpaal der ouderschap: het eerste kinderfeest. Erik en ik waren duidelijk amateurs. Drukke amateurs, want in de weken voor Caspers verjaardag kwam er van alles samen op het gebied van deadlines en ineens was het zomaar ‘nog maar elf nachtjes, mam!’ En de uitnodigingen moesten nog verstuurd. Ik had zo leuk bedacht samen met Casper op de fiets die uitnodigingen te gaan rondbrengen, maar sjeesde uiteindelijk om half tien ‘s avonds met de auto door de wijk.
Maar goed, het feestje dus. Er moest een programma komen, dus boekten we een clown. En dan nog cake versieren, cadeautjes verstoppen, beetje spelen, zelf pizza’s maken – daar moesten wij toch wel drieënhalf uur mee kunnen vullen. Mijn zus – moeder van vier en daardoor lichtjaren meer ervaren dan ik – bleef er bijna in. ‘Twee uur is ook al lang, hoor’, zei ze, maar ja, toen waren de zeven partygangers al uitgenodigd.
Lees ook
Zo organiseer je een kinderfeestje in 12 stappen >
Die bewuste dag dacht ik in een uurtje alles wel te kunnen klaarzetten. Dat was inschattingsfout één. Een kwartier voor aanvang van het feest verzuchtte ik licht wanhopig tegen een vriendin waarom wij toch niet zoals alle andere ouders naar het trampolinepark waren gegaan. Ze bood me oxazepam aan, de schat, die ik toch maar afsloeg want dat leek me ook weer wat overdreven. Bovendien waren de kinderen er nog niet eens.
Die kwamen om twee uur, uit school. Lang verhaal kort: om acht over twee was de cake versierd en opgegeten (planning: kwart voor drie), om twaalf over twee waren de cadeaus verstopt en gevonden (planning: drie uur), om kwart over twee haakten ze al af bij de spelletjes en redde de trampoline zoals wel vaker mijn leven. De clown was een hit, behalve dan dat een van de uitgenodigde lolbroeken alles wat ze zei beantwoordde met ‘scheet’, en van de pizza’s werd 0,01% daadwerkelijk gegeten. Uiteindelijk nam Erik het hele spul mee naar de ijssalon, waar ze gelukkig lang over deden.
’s Avonds appte een moeder dat haar zoon op “het leukste feestje ooit” was geweest. Boven lag een blij jongetje te slapen. Erik en ik namen een wijntje en proostten op het feit dat iedereen, inclusief wijzelf, nog in leven was. En op het bestaan van trampolineparken.
Deze column staat in Kek Mama 08-2019.
Meer Kek Mama? Neem een abonnement.
De opvoeding van Xess doet Yolanthe alleen, maar het contact met zijn vader, voormalig voetbalprof Wesley Sneijder, is wel heel goed. Wij spraken haar.
Een avond op de bank met Netflix of Videoland is natuurlijk heerlijk, niemand die daar iets op tegen heeft. Maar stellen die zich langdurig verbonden voelen, blijken opvallend vaak net iets anders te doen als de dag voorbij is.
Tussen werk, kinderen, boodschappen, sportclubs en die eindeloze wasmand blijft er soms weinig energie over voor elkaar. Waar je vroeger urenlang kon kletsen en elke avond de vonken door de slaapkamer vlogen, eindig je nu regelmatig samen lusteloos op de bank, terwijl jullie allebei gedachteloos door je telefoon scrollen.
Monique Westenberg (48) laat op Instagram zien hoe een ochtendroutine met zoon Dré (9) eruit ziet. Één ding is zeker: zonder deze gewoonte gaat Dré niet de deur niet.
Neeltje voelde altijd al ‘iets’. Haar relatie met Jacco was anders, dan met vorige mannen. Beter, op veel vlakken. Maar op andere vlakken ook minder. En toen ze twee keer vlak na elkaar de vraag kreeg of Jacco homo is, ging ze zelf aan alles twijfelen.
Opvoeden draait niet alleen om regels, grenzen en dagelijkse routines. Vaak zijn het juist de eenvoudige uitspraken van ouders die jarenlang blijven hangen. Zinnen die je vroeger misschien met een zucht aanhoorde, maar die later ineens verrassend veel waarheid blijken te bevatten.
