Croissantjes als ontbijt, koek als tussendoortje, patat als avondeten. Sommige gezinnen hebben een heel andere definitie van ‘gezond en gevarieerd’. Wat doe je als je kind daar het liefst elke dag wil spelen – én blijven eten?
Lees verder onder de advertentie
Steffi: “Ik weet heus wel dat je kinderen niet elke dag alleen maar groenten en quinoa hoeft voor te schotelen. Echt, ik ben geen voedselpolitie. Maar er is een grens. En die grens heet: elke avond pizza, patat of pannenkoeken.
Bizarre eetgewoonten
Mijn zoontje speelt vaak met een jongetje uit de buurt. Hartstikke leuk, ze kunnen goed met elkaar opschieten en zijn onafscheidelijk zodra ze elkaar zien. Maar sinds een tijdje wil mijn zoon bijna dagelijks bij hem spelen. Dat is echter niet het probleem, de bizarre eetgewoonten van het gezin wel.
Ik heb ze nog nooit iets zien eten wat als gezond wordt gezien. Ze krijgen de hele dag door lekkers. Met ‘lekkers’ bedoel ik: croissantjes, chocoladebroodjes, koekjes met een halve centimeter chocolade erop, en snoep – héél veel snoep. En dan heb ik het nog niet over het avondeten gehad. Vissticks, friet, knakworsten, pizza… Iedere avond weer. Dit is echt niet normaal, toch?
Dus wat gebeurt er elke keer als ik hem daar ophaal rond etenstijd? ‘Mam, mag ik blijven eten? Pleaaaase? Ze eten pannenkoeken!’ En dan moet ik weer de strenge moeder uithangen en zeggen: ‘Nee schat, we eten thuis.’ Dat is natuurlijk een grote teleurstelling. Tranen zelfs. Want ja, wie wil er nou broccoli als je ook een Nutella-crêpe kunt krijgen?
Lees verder onder de advertentie
Ik probeer het tactisch aan te pakken. ‘Laat hem volgende keer lekker bij ons spelen!’ app ik dan enthousiast. Maar negen van de tien keer krijg ik terug: ‘Ze willen liever hier, ze zijn zo lekker aan het bouwen met Lego.’ Tuurlijk. Ik weet precies wat ze daar aan het bouwen zijn: een suikerbom met extra hagelslag. Ik snap wel dat ze liever daar spelen.
Klaar ermee
Maar nu zit ik dus met een dilemma. Ik wil niet die moeder zijn die playdates gaat verbieden omdat het menu me niet aanstaat. Maar ik wil ook niet dat mijn kind denkt dat een normale maaltijd standaard eindigt met drie koekjes en een chocomel.
Soms fantaseer ik dat ik gewoon een keer zeg: ‘Nee, klaar. Je mag daar niet meer spelen.’ Maar dat voelt ook niet goed, want het zijn goede vrienden. Dus voor nu blijf ik laveren tussen de broccoli en de bitterballen. En probeer ik hem thuis te overtuigen dat worteltjes ook best lekker zijn. Met wisselend succes.”
Met een sleutelbos in de hand en een hoofd vol plannen begint voor de familie Blom een nieuw hoofdstuk. In Een huis vol zien we hoe het gezin zich opmaakt voor een verhuizing die allesbehalve rustig verloopt.
Iedere week delen we op Kek Mama een dilemma van onze lezers. Deze week het dilemma van de 31-jarige Florien. Door haar eigen onzekerheid en ongemak heeft Tycho (4) geen vriendjes in de straat en dat steekt.
Huiselijk geweld komt in allerlei vormen. Audrey Zetta kreeg er ook mee te maken, toen haar ex-man duidelijk maakte dat ze bij een zwangerschap voor abortus moest kiezen.
Laurie (38) is orthopedagoog, opvoeddeskundige en moeder van zoons Dex (7) en Otis (3). Sinds vorig jaar woont ze met haar gezin in Kaapstad. In haar column schrijft Laurie over haar ervaringen van het emigreren met twee jonge kinderen, het leven in Zuid-Afrika en de hoogtepunten en worstelingen van het ouderschap.
Je gooit ’m gedachteloos in je winkelmandje, snijdt ’m in reepjes voor bij de pasta of prikt ’m rauw van de borrelplank. Maar juist een groente die bij veel gezinnen standaard op tafel staat, blijkt nu onverwacht hoog te scoren als het gaat om bestrijdingsmiddelenresten.