Op het moment dat de telefoon van blogger Emily Hollenbeck in het water viel, kreeg ze zowat een paniekaanval. Maar nu ze al vijf dagen zonder zit, vindt ze het eigenlijk wel lekker.
Ik had geen idee hoeveel stress ‘aan staan’ veroorzaakt. Met mijn telefoon in de buurt was er altijd nog wel een mail die ik kon beantwoorden of iets wat ik kon googelen. Nu ik die opties niet meer hebt, voelt het als een soort pauze van m’n overbelaste brein.
2. Ik had het niet druk, ik was gewoon afgeleid
Door onnozele Facebookpagina’s, bijvoorbeeld. Waar je maar doorheen kunt blijven scrollen.
3. Ik moet mensen bewust opzoeken
Met mijn telefoon appte ik nog weleens last minute naar vrienden: ‘Hé, wij zijn nu hier, dus als je in de buurt bent…’, maar nu moet ik bewust met iemand afspreken. En eigenlijk is dat heel fijn: ik weet precies waar ik aan toe ben.
Want zo erg is het niet als je een collega niet dezelfde minuut nog terugmailt.
5. Het spel met mijn kinderen wordt niet onderbroken
Met mijn telefoon in de buurt voelde ik me gedwongen om een oneindige to-do-lijst af te vinken. Kunnen spelen met mijn kinderen zonder zo’n lijst in mijn hoofd, voelt bevrijdend.
6. Het voelt als een vakantie
Want ik móet mijn werk nu wel ‘uitschakelen’ op bepaalde momenten.
Ogen geopend
Hiermee wil Emily overigens niet zeggen dat ze nooit meer een mobiel aanschaft, die luxe heeft ze door haar werk niet, maar het heeft wél haar ogen geopend. ‘Ik hoop dat ik mijn telefoon voortaan vaker links laat liggen en minder geestdodend doorspit.’
Je eigen baby is natuurlijk het allermooiste kind van de hele wereld. Maar toen Brenda beviel van haar zoontje, dacht haar moeder heel anders over haar kersverse kleinkind.
Soms denk je: lekker even een sportief avondje voor jezelf. Racket in de hand, haren in een staart, gáán. Maar voor Janneke Jelies (42) liep dat uit op een avond die ze liever had geskipt.
Een pretecho is een bijzonder moment voor aanstaande ouders. Zeker als ze op dat moment ontdekken of ze een jongen of meisje verwachten. Toen Carmen (34) aan haar schoonmoeder vertelde dat ze weer oma zou worden van een kleindochter, had ze deze reactie nooit verwacht.
Als tweejarige zijn sommige woorden nog wat lastig. Maar als je dochter wel het woord ‘vagina’ foutloos kan uitspreken, maar stug vol blijft houden dat haar navel haar vagina is, kom je in heel andere gênante situaties terecht.
Je kinderen spreken het misschien niet elke dag uit, maar hun gedrag zegt alles. Herken jij deze elf signalen? Grote kans dat jij meer goed hebt gedaan in de opvoeding dan je denkt.