Beeld: Canva
Iedere moeder heeft haar momentjes. Maar sommige blunders zijn té erg – of te hilarisch – om voor jezelf te houden. In de rubriek ‘Opgebiecht’ delen vrouwen hun grootste geheimen en gênantste momenten. Deze week Fieke, die haar leven van vóór de kinderen ontzettend mist.
Fieke, getrouwd, moeder van twee kinderen (5 en 7): “Ik hou van mijn kinderen. Echt. Met heel mijn hart. Maar soms… of eigenlijk best vaak… mis ik mijn leven van vroeger zo erg dat het pijn doet. En daar voel ik me dan weer ontzettend schuldig over.
Ik mis eigenlijk alles aan mijn leven van voor de kinderen. De spontane dingen. Gewoon besluiten om ergens heen te gaan zonder een logistiek draaiboek in m’n hoofd. Ik mis dat ik gewoon kon uitslapen. Dat ik ver ging reizen. Dat ik alleen maar geld aan mezelf hoefde uit te geven. Ik mis mijn appartement in de stad. Ik mis het uitgaan met mijn vriendinnen. Misschien mis ik vooral het niet-moe zijn. Ik ben nu altijd moe.
Ik mis gesprekken die niet gaan over poep, plas, scheten, honger, speelgoed of school. Ik mis mezelf een beetje. Of eigenlijk: best wel veel.
Het is niet eens alleen de drukte. Het is dat mijn hoofd nóóit meer stil is. Die mental load vreet mijn hele levensvreugde op. Ik ben alleen nog maar bezig met mijn kinderen, de hele godganse dag. Dat ik geen echte ‘babymoeder’ zou zijn en van die fase niet intens zou genieten, dat had ik van tevoren al wel zien aankomen. Dat ligt gewoon niet zo in mijn aard. Maar ik had wel gedacht dat als ze eenmaal op de basisschool zouden zitten, mijn tijd zou komen. Dat ik het dan echt leuk zou gaan vinden. Maar dat moment is nog steeds niet gekomen.
Zodra ik denk: ik word gek, ik moet weg, gewoon even alleen zijn, komt ook het schuldgevoel. “Maar je wilde dit toch zo graag?” “Anderen zouden hier alles voor geven.” “Wees dankbaar.” En ja, dat ben ik ook. Echt waar. Maar kan ik óók toegeven dat ik soms denk: ik wil gewoon één dag mijn oude leven terug? Zonder dat ik me daar meteen een slechte moeder over voel?
Ik merk dat ik het gevoel heb dat ik de enige persoon op aarde ben die dit zo ervaart, want niemand praat hierover. We delen alleen leuke momenten. Maar dit soort twijfels, dit soort gedachten, dat deelt niemand. Er rust een groot taboe op. Ik heb ooit eens geprobeerd het er met mijn moeder over te hebben en zij was echt in shock. Ik vergeet nooit meer hoe ze me aankeek op dat moment. Daarna heb er nooit meer over durven beginnen. Zelfs mijn man weet het niet. Dat voelt heel eenzaam, en het schuldgevoel wordt er trouwens ook niet bepaald minder van.”
Talissa ging een dagje naar de sauna en alles wat mis kon gaan, ging mis. Zo bleek het géén badkledingdag, viel ze bijna in de sauna en probeerde haar buurman haar op te vangen. Tot overmaat van ramp belandde ze toch op de grond, oog in oog met zijn blote zaakje. Je leest het verhaal hier.
Ilva Kuijpers (28) is leerkracht van groep 1/2. Iedere maand schrijft ze voor Kek Mama een column over haar belevenissen op de basisschool.
Sommige mama’s lijken wel een ingebouwd radarapparaat te hebben. Ze voelen het meteen als er iets mis is, nog voordat jij zelf doorhebt dat er een probleem is.
Lieke Martens, die onlangs deelde zwanger te zijn van haar tweede kindje, deelt het verdrietige nieuws dat de zwangerschap niet goed is verlopen en ze haar zoontje is verloren.
Haar man werkt hard en kreeg eindelijk die promotie, voor de droombaan waar hij het allemaal voor deed. Maar ja. Lotte zag het niet zitten.
Elsemieke (31) is samen met T (33), moeder van twee zoontjes (4 en 2) en redacteur bij Kek Mama. Chaotisch, chronisch moe en heeft een brein met 46 tabbladen tegelijkertijd open. Probeert rust in de chaos te vinden, maar met drie mannen in huis is die rust ver te zoeken.
Patricia van Liemt is stewardess, schrijver en moeder van Maria (15) en Phaedra (13). Ze schrijft rake, eerlijke, grappige en vooral herkenbare columns over haar leven.
