Beeld: Unsplash
Chaunie Brusie legt haar taken als moeder neer na negen uur ’s avonds, en daar schaamt ze zich geen seconde voor.
Kinderen in bed? Dan zit haar dienst als moeder erop, vindt Chaunie Brusie. Na bijna zes jaar vol zwangerschappen en borstvoeding, heeft ze het ouderschap in de avonduren overgedragen aan haar man, schrijft ze op Babble. ‘Ik heb wel wat vrije tijd verdiend, vind je niet?’
Kinderen ziek, dorstig of bang voor monsters onder het bed? Sinds ze ouder en dus zelfstandiger zijn, mag hun vader het regelen, schrijft ze. ‘Ondertussen lees ik een boek in bed, of dommel lekker weg, voordat de wekker weer vroeg gaat, de volgende ochtend.’ Oké, voor echte noodgevallen – zoals een spugend kind of die ene keer dat haar dochter een muis achter de muur hoorde – is ze heus wel beschikbaar. Maar verder staat haar man er na negenen alleen voor, en daar is nog nooit een discussie over gevoerd, volgens Chaunie.
Lees ook
‘Mama wil even rust’: zo zorgen deze moeders voor me-time >
‘Ik ben altijd thuis. Ik heb dus de hele dag al dienst’, schrijft ze. ‘Daar ben ik aan het eind van de dag gewoon doodmoe van. Mijn man steunt me daarin door me in elk geval rustige avonden te gunnen.’ Daarnaast werkt ze ook nog fulltime, vanuit huis, en staat daarvoor extra vroeg op. ‘Plus: mijn man is een avondmens. Als hij tv kijkt, kan ‘ie toch net zo goed af en toe wat voor de kinderen doen?’
Bovendien, schrijft ze: ‘Al die mensen die maar denken dat je alleen een goede moeder bent wanneer je alles opgeeft voor je kinderen, inclusief je nachtrust: onzin. Mannen kunnen net zo goed zorg op zich nemen.’ Op de één of andere manier is de standaard dat de moeder altijd maar opstaat voor de kinderen, oordeelt Chaunie. ‘Die standaard mag weleens voor beide sexen gelden.’
Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >
Natuurlijk hoop je dat je kind later een beetje aardig is voor de mensen om zich heen. Dat-ie iemand helpt die valt, niet voordringt bij de bakker en ooit uit zichzelf zijn broer of zus een koekje aanbiedt. Dat laatste is misschien wat ambitieus. Maar hoe leer je een kind eigenlijk om vriendelijk en empathisch […]
Kinderen hebben niet veel nodig om zich urenlang te vermaken. Geef ze een lege doos en ze bouwen een huis. Een oude deken wordt een tent, een pollepel een microfoon en een wc-rolletje is binnen drie seconden een verrekijker. En soms hebben ze aan een zolder genoeg.
Toen we de naam van onze zoon bekendmaakten, waren mijn ouders niet bepaald enthousiast. Vooral de buitenlandse uitspraak vonden ze maar overdreven. Ik dacht dat ze er vanzelf aan zouden wennen. Inmiddels is mijn zoon vier en spreken opa en oma zijn naam nog steeds anders uit.
Erica’s dochter heeft een half jaar verkering met een jongen die ze tijdens de vakantie heeft ontmoet. Ze zijn allebei vijftien en stapelgek op elkaar. Alleen woont hij anderhalf uur verderop. Daarom wil ze bij hem blijven slapen. Erica vindt dat prima, maar haar man denkt daar héél anders over.
Je ouders konden ontzettend veel van je houden en je tóch niet altijd geven wat je emotioneel nodig had. Volgens psychologen kunnen de gevolgen daarvan zelfs als volwassene nog merkbaar zijn. En soms zit dat in kleine dingen.
Je vraagt één keer of je kind z’n schoenen wil aantrekken, en vijf minuten later zit-ie nog steeds op de grond met één sok aan en een LEGO-poppetje in z’n hand. Herkenbaar, want jonge kinderen zijn nu eenmaal niet altijd kampioen luisteren. Gelukkig zijn er slimme manieren om ervoor te zorgen dat wat jij zegt […]
