me-time
Beeld: Getty

Peuterbillen moeten worden afgeveegd, ruzies beslecht, gymtassen gevuld, mails beantwoord. Zie dan maar eens je me-time te pakken. “Ik kook met een koptelefoon op mijn hoofd.”

THIRZA (30) heeft een pact gesloten met een vriendin. “Op dagen waarop ik er echt even geen zin meer in heb, drop ik kind en toebehoren een uurtje bij haar, en ga ik naar de kapper. Of slapen. Of koffiedrinken met een andere vriendin. Andersom doet zij hetzelfde. Hartstikke praktisch: bijkletsen doen we wel in de avonduren, als de kinderen slapen.”
 

Koptelefoon in de keuken

LAURA (27): “Mijn dochter van vijf heeft bijna elke middag vriendinnetjes over de vloer. Reuze gezellig, maar tegen halfzes word ik krankjorum van de tekenfilmstemmetjes, Frozen-liedjes en een woonkamer bezaaid met knutselspullen en poppenwagens. Dan trek ik me terug in de keuken, zet mijn koptelefoon op en vlucht in de muziek. Dat is alle me-time die ik voor mezelf geregeld krijg.”
 

De troep de troep laten

Single moeder DIANE (40) ruimt de keuken niet op na het avondeten. Nooit. “Ik stuur mijn kinderen van elf en negen naar boven om te douchen en ga zelf lekker televisie kijken. Tegen de tijd dat de kinderen naar bed gaan ben ik zo afgeknoedeld, dat er niks meer uit mijn handen komt. Geen vent die er iets van zegt en maar hopen dat er de volgende dag schone messen zijn om de boterhammen te smeren.”
 

"Ik ben even naar de sportschool"

‘‘Elke vrijdagavond ga ik naar de sportschool waar ik geen apparaat aanraak maar heerlijk in de sauna ga zitten.’’ EDITH (43)
 

Eén glas

LIESBETH (36) heeft twee zonen van zes en acht én kantoor aan huis. “Als ik werk mogen de jongetjes niet in mijn werkkamer komen. Die regel is heilig en ze houden zich eraan. Elke dag om vijf uur drink ik er één glas wijn in stilte. Daarna kan ik er weer tegenaan.”
 

Onderuit zakken

“De was, de vaat, stofzuigen – ik doe het allemaal wanneer ik mijn peuter om me heen heb. Kan ik in de tijd dat hij slaapt, tenminste écht even onderuit zakken.” ANNEMIEK (31)
 

Mijn loket is gesloten

CATHY (35): “Op zondag kijk ik minimaal twee woonprogramma’s op rij en moet iedereen zijn waffel houden. Ze mogen me uiteraard wel voorzien van een borrel en hapjes, maar mijn loket is gesloten.”
 

Heerlijk, zo'n masker

SOLANGE (37) geeft haar dochter van acht een kleimasker. “Vindt ze fantastisch. Even een momentje één-op-één met mij, en daarna maak ik haar wijs dat ze een halfuur niet mag praten, omdat anders haar masker barst. Daarvoor word ik vast vervloekt als ze zestien is, maar voor nu is de rust die het me oplevert onbetaalbaar.”
 

Even alleen

ISA (39): "Ik ga elke dag een uur eerder naar bed dan mijn man. Dan ga ik lezen of facebooken. Al zou hij willen, hij is niet welkom. Die tijd is voor mij.”
 

Lees ook
Wat moet ik met me-time? >


Lang leve Netflix

Sommige dingen moet je gewoon voor jezelf houden. Dus begint zzp’er ROSALIE (29) elke dag een uur later met werken dan haar man denkt. “Hij brengt onze tweeling van vier naar school, ik kijk eerst een uur Netflix. Zo kom ik even tot mezelf, voordat ik het ontbijtslagveld van tafel veeg en acht uur werk in vijf uren prop om op tijd de kinderen op te halen.”
 

Uitslapen

CHIARA (38): “Ik slaap elke vrijdag uit. Mijn kinderen van tien en negen staan die dag zelf op, ontbijten met mijn man, en daarna vertrekt iedereen zelfstandig naar school en werk. Soms Netflix of app ik tot wel tien, elf uur in mijn bed. Mijn slaapkamer is verboden terrein die ochtend: met kinderen die op zaterdag voetballen en op zondag tenniscompetitie spelen, en een fulltime baan in vier dagen, heb ik die tijd voor mezelf keihard nodig. Ook in de vakantie.”
 

Deur op slot

MARY-ANN (39) duikt een uur in bad zodra haar vriend thuiskomt uit zijn werk. Deur op slot. “Het moet wel een enorme calamiteit zijn willen ze me daaruit krijgen.”
 

Eerst de hond uitlaten s.v.p.

Na de scheiding wilden de kinderen (acht en elf) van MONIQUE (38) een hond. “Heel gezellig, maar vooral hét recept voor een dagelijks halfuurtje doodse stilte. Na schooltijd laten de kinderen haar namelijk eerst uit. Geeft mij de kans even rustig om te schakelen van werk- naar moedermodus.”
 

Op naar de supermarkt

CHANTAL (30) is lekker pragmatisch: “Ik doe op vrijdagavond de boodschappen voor de hele week. Mijn man legt onze kleuters in bed, ik rij met de muziek op vol volume naar de supermarkt. Met een omweg, mijn telefoon op stil en de ramen naar beneden. Mark vindt het ontzettend nobel van mij dat ik de boodschappen doe, en ik laat hem graag in die waan: geen kerel die begrijpt hoe vrij een uur naar de supermarkt kan voelen.”
 

Schermtijd

“Vijf uur is schermtijd. Terwijl mijn jongens elkaar afknallen op de playstation, doe ik het enige écht belangrijke: ik sluit me op in mijn slaapkamer en kijk tenminste één aflevering van een serie.” FREDÉRIQUE (36)
 

Even naar de wc

BEA (33) zit twintig minuten op de wc. “En daar lees ik lekker een tijdschrift. ‘Krijg je aambeien van hoor’, roept mijn man dan, die ook niet gek is en heus wel snapt wat ik daar uitvoer.”
 

Beter een goede buur...

NATHALIE (34): “Als mijn zonen van zes en zeven met vriendjes de tent afbreken en ik agressief dreig te worden, wandel ik naar de overkant. Mijn buurvrouw heeft altijd wijn in huis. Voordeuren open, voor iedereen bereikbaar, maar wel even uit de herrie. Niet dat het bij haar veel rustiger is, maar daar voel je met een glas chardonnay echt stukken minder van.”
 

"Mama wil even rust, zeg ik dan"

MIRJANA (36): “Ik snap niet waar veel vrouwen zo moeilijk over doen. Ik dirigeer mijn kinderen gewoon een paar keer per week (en bij voorkeur op woensdagmiddag) naar hun kamers. Kunnen ze daar spelen. Mama wil even rust, zeg ik dan. De regel is een halfuurtje, maar als ze eenmaal verzonken zijn in hun Lego-bouwsels, krijg ik er vaak zo nog een uur bij cadeau.”


Dit artikel staat in Kek Mama Magazine en is al een keer eerder gepubliceerd.

 

 

 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >

niet-boos-kind-gebeten

'Mijn dochter is geen lieverdje', geeft blogger Danielle Sherman-Lazar toe. Dus dat haar peuter door een ander op haar plek wordt gezet, vindt ze helemaal niet erg. Juist goed zelfs.

Op Scary Mommy legt ze uit waarom.

 

'Niet slaan!'

Het begon allemaal toen haar dochter met een auto aan het spelen was: op het moment dat er een meisje naar haar toe kwam om naar de auto te kijken, gaf ze een duw. En vervolgens duwde het meisje terug. Danielle: 'Niet slaan! Riep ik', terwijl ik ze van elkaar losrukte. Mijn dochter reed nietsvermoedend verder en het meisje begon te huilen. Ik troostte haar, liet een andere auto zien en hielp haar erin.'

 

Lees ook
'Kinderen gedragen zich als kinderen en daar is niets mis mee' >

 

'Tranen over haar wangen'

Alles leek goed te gaan. Tot de dochter van Danielle even later met blokken speelde en ditzelfde meisje opnieuw naar haar toe kwam: het meisje duwde, haar dochter duwde terug en vervolgens werd ze in haar arm gebeten. 'Mijn dochters gezichtje vertrok. En terwijl de tranen over haar wangen stroomde, gaf ik haar een knuffel.' Maar toen de vader van het meisje verhaal kwam halen, besloot Danielle eerlijk te zijn. 'Ik heb gezegd dat z'n dochter mijn kind beet, maar ze misdroegen zich allebei. Ik bedoel: mijn dochter was niet onschuldig. Natuurlijk is bijten erger dan duwen, maar ze zaten allebei fout.'

 

'Ze heeft haar lesje geleerd'

Vervolgens legde de blogger haar dochter uit dat wanneer je iemand pijn doet, je ook iets terug kunt verwachten. 'En weet je? Misschien heeft ze haar lesje nu eindelijk geleerd, want sindsdien is ze niet meer zo agressief geweest. Daarom ben ik niet boos dat ze is gebeten.'

 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >
Bankrekening zwanger na affaire Australiër
Beeld: Unsplash

Sophie (38), rechercheur bij de Nationale Politie (27 uur per week), single en moeder van zoon Morris (2).

“In mijn tienerjaren zaten mijn ouders in de bijstand. Als ik met een dubbeltje te weinig wisselgeld terugkwam van de boodschappen, had ik een probleem. Er was nooit ergens geld voor. Ik nam me voor dat ik mijn zaken later goed zou regelen.

 

Spaarrekening

Op mijn negentiende opende ik een beleggingsspaarrekening voor het kind dat ik ongetwijfeld snel zou krijgen. Van dat geld zou mijn zoon of dochter dan zo rond anno nu kunnen gaan studeren. Dat duurde allemaal ietsje langer. Tijdens mijn laatste relatie kreeg ik twee miskramen. Omdat de tijd begon te dringen en ik daarna geen leuke man tegenkwam, was ik me serieus aan het verdiepen in het krijgen van een kind met twee homoseksuele mannen.

 

Affaire met knappe Australiër

En toen ontmoette ik Brian, een knappe Australiër die een paar weken in Nederland op vakantie was. We kregen een affaire, maar ik kwam er snel achter dat hij en ik bij elkaar pasten als suiker en peper. Laid back was nogal zwak uitgedrukt. Zijn ouders hebben later tegen me gezegd: dank je wel dat je ons een kleinzoon hebt gegeven, anders was het er nooit van gekomen. Want ja, ik raakte zwanger. ‘Ruïneer ik je leven als ik besluit het te houden?’ vroeg ik hem. Zijn antwoord was gelukkig ‘nee’. Ik zou de volledige voogdij krijgen over Morris, en afzien van alimentatie.
 

Lees ook
'Voor ik het wist, zat ik hartstochtelijk met een vrouw te zoenen' >

 

De familie van zijn vader

Brian keerde terug naar Byron Bay en ik beviel een paar maanden later van onze zoon. Mijn beste vriend was erbij, hij is de peetvader van Morris. Een deel van het spaargeld dat ik voor Morris opzij had gelegd, is inmiddels opgegaan aan een reis naar het land van zijn vader, afgelopen winter. Brians moeder is blind: ik gunde het haar dat zij zo snel mogelijk haar kleinzoon in haar armen kon houden. Morris lijkt veel op zijn opa, weet ik nu ook, en die kennis is waardevol. Ik vind het belangrijk dat mijn zoon ook de familie van zijn vader leert kennen, ook omdat de mijne piepklein is. Mijn vader is begin dit jaar overleden. Naast mijn moeder, mijn broertje en een oom, heb ik niemand.

 

'Mam, ik vertrek naar Australië'

Volgend jaar wil ik weer naar Australië. Dat kost me alleen al € 2800 aan tickets. Dat probeer ik bij elkaar te sprokkelen door maandelijks een deel van de alleenstaanden toeslag opzij te leggen. Brian heeft vrede met de marginale rol die hij speelt in het leven van zijn zoon. En ik met mijn leven als alleenstaande moeder. Ik heb het niet slecht, ook financieel niet. Ik bereid me nu al voor op de dag dat mijn zoon zegt: ‘Mam, ik vertrek naar Australië.’ Ik zou hem niet tegenhouden. Je moet iets over hebben voor het leukste kind van de wereld.”
 

Dit artikel staat in Kek Mama Magazine en is al een keer eerder gepubliceerd.

 


 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >