Blogger Nicole Pecoraro was ‘die moeder’ die altijd druk was, andere ouders negeerde op het schoolplein en haar kinderen na school niet met anderen liet spelen.
‘Ik was die moeder waar iedereen een hekel aan had’, schrijft ze. ‘Maar dat kan me niets schelen.’
Omdat Nicole altijd zo snel mogelijk haar busje weer instapte zodra ze haar kinderen ophaalde, werd ze door andere ouders gekscherend de ‘busjesmoeder’ genoemd. Maar ook deze ‘busjesmoeder’ heeft een verhaal en dat wil Nicole graag vertellen. ‘Ik had in die periode drie kinderen van 5, 2 en 1. Je weet wel, die superleuke leeftijden waarin niemand slaapt, er altijd iemand aan het zeuren is omdat-ie honger heeft, moe is of het naadje van z’n sok kietelt.’ Ze vervolgt: ‘Daarbij had ik een kind dat je met geweld moest overdragen aan de juf of meester en zich hysterisch aan mijn been vastklampte. Zodra ik hem had afgezet, verzon mijn andere kind, die naar de kleuterschool moest, allerlei nepziektes om te proberen thuis te blijven.’
Lees ook
Man schrijft indrukwekkende column over postnatale depressie van zijn vrouw >
Maar dat was volgens Nicole nog niet alles: ook haar huwelijk verliep in die tijd stug. ‘Mijn ex was verslaafd, woonde niet langer thuis en ik was depressief. Ik moest leren hoe ik een alleenstaande moeder kon zijn en elke dag was een nieuwe strijd. Tussen de gewone kinderchaos was er een rechtbank, advocaten en kinderen om te troosten.’ Nicole had de ouders die haar ‘busjesmoeder’ noemde, graag willen vertellen dat haar leven een complete chaos was. Dat zij en haar kinderen de nacht ervoor huilend in slaap vielen omdat ze met moeite probeerden hun leven weer op te pakken. ‘Soms had ik amper geslapen. Ik was eenzaam, verdwaald en moest het allemaal alleen doen.’
Nu de storm is gaan liggen en het beter gaat, probeert de blogger wél een gesprek te beginnen met ouders op het schoolplein. ‘Ik vind het moeilijk om nieuwe ‘moedervriendinnen’ te maken, maar ik sta er wel, met een lach op mijn gezicht. En aan het eind van het jaar mogen mensen best over mij roddelen, maar ik hoop dat ze me (doordat ik sociaal wat onhandig ben) een ‘rare moeder’ noemen, in plaats van de ‘busjesmoeder’. Want dat klinkt sowieso beter, niet?
Bron: Scary Mommy
Kim wist onlangs niet wat ze meemaakte. Haar schoonzus bleek al langer te weten van het geheim van Kim’s dochter. “Het ging óók over mijn kind.”
Een zwangerschap terwijl je huwelijk net is stukgelopen, zet alles op zijn kop. Als vervolgens blijkt dat je niet één, maar drie baby’s verwacht, wordt die nieuwe werkelijkheid nog veel groter. Kim maakte het mee en werd midden in haar scheiding moeder van een eeneiige meisjesdrieling.
Wendy is trotse mama van een dochter (16) en een zoon (9). Hun gezinsleven is een heerlijke, soms chaotische mix van liefde en mooie momenten. Die deelt ze graag, ook de uitdagingen die op ons pad komen. Je volgt ons op Instagram.
Je vraagt je kind om zijn kamer op te ruimen en een halfuur later is er… precies niets gebeurd. Behalve dat er inmiddels nóg meer Lego op de vloer ligt. Herkenbaar? Misschien kun je de sterren de schuld geven.
Rianne Arendsen (35) is onderwijskundige, docent kinderyoga, schrijver en o ja: moeder. Vooral moeder. In haar columns deelt ze haar observaties en bespiegelingen rondom het ouderschap – aanmodderen met de beste intenties. Volg Rianne ook op Substack.
Je kent het wel: jij kijkt naar een woonkamer vol rondslingerend speelgoed, was die al drie dagen op een stoel ligt en een aanrecht dat zichzelf blijkbaar ook niet gaat opruimen. Ondertussen loopt hij er doodleuk langs.
