Blogger Nicole Pecoraro was ‘die moeder’ die altijd druk was, andere ouders negeerde op het schoolplein en haar kinderen na school niet met anderen liet spelen.
‘Ik was die moeder waar iedereen een hekel aan had’, schrijft ze. ‘Maar dat kan me niets schelen.’
Omdat Nicole altijd zo snel mogelijk haar busje weer instapte zodra ze haar kinderen ophaalde, werd ze door andere ouders gekscherend de ‘busjesmoeder’ genoemd. Maar ook deze ‘busjesmoeder’ heeft een verhaal en dat wil Nicole graag vertellen. ‘Ik had in die periode drie kinderen van 5, 2 en 1. Je weet wel, die superleuke leeftijden waarin niemand slaapt, er altijd iemand aan het zeuren is omdat-ie honger heeft, moe is of het naadje van z’n sok kietelt.’ Ze vervolgt: ‘Daarbij had ik een kind dat je met geweld moest overdragen aan de juf of meester en zich hysterisch aan mijn been vastklampte. Zodra ik hem had afgezet, verzon mijn andere kind, die naar de kleuterschool moest, allerlei nepziektes om te proberen thuis te blijven.’
Lees ook
Man schrijft indrukwekkende column over postnatale depressie van zijn vrouw >
Maar dat was volgens Nicole nog niet alles: ook haar huwelijk verliep in die tijd stug. ‘Mijn ex was verslaafd, woonde niet langer thuis en ik was depressief. Ik moest leren hoe ik een alleenstaande moeder kon zijn en elke dag was een nieuwe strijd. Tussen de gewone kinderchaos was er een rechtbank, advocaten en kinderen om te troosten.’ Nicole had de ouders die haar ‘busjesmoeder’ noemde, graag willen vertellen dat haar leven een complete chaos was. Dat zij en haar kinderen de nacht ervoor huilend in slaap vielen omdat ze met moeite probeerden hun leven weer op te pakken. ‘Soms had ik amper geslapen. Ik was eenzaam, verdwaald en moest het allemaal alleen doen.’
Nu de storm is gaan liggen en het beter gaat, probeert de blogger wél een gesprek te beginnen met ouders op het schoolplein. ‘Ik vind het moeilijk om nieuwe ‘moedervriendinnen’ te maken, maar ik sta er wel, met een lach op mijn gezicht. En aan het eind van het jaar mogen mensen best over mij roddelen, maar ik hoop dat ze me (doordat ik sociaal wat onhandig ben) een ‘rare moeder’ noemen, in plaats van de ‘busjesmoeder’. Want dat klinkt sowieso beter, niet?
Bron: Scary Mommy
Video
Een spontaan bezoekje aan oma klinkt als een prima plan. Zeker als er ook nog een koekje te scoren valt. Maar soms loopt zo’n gezellig onderonsje nét even anders dan verwacht.
Video
Een nieuw nestje puppy’s is natuurlijk reden voor beschuit met muisjes. Ook bij de familie Jelies is er gezinsuitbreiding, al kwam die voor het gezin behoorlijk onverwacht. Hun hond Bella is in Spanje bevallen van maar liefst zes puppy’s.
Kun je intens van je kind houden en toch soms verlangen naar een leven waarin even niemand iets van je nodig heeft? Faryel is al zeven jaar moeder, en toch merkt ze dat ze nog steeds aan het ontdekken is hoe ze goed voor zichzelf kan zorgen zonder zich daar schuldig over te voelen. En […]
Jill en haar man Roel droomden van een groot gezin. Hun zoon Loet (6) bleek een ernstige verstandelijke beperking en ontwikkelingsachterstand te hebben, maar artsen konden niet achterhalen waardoor. De kans dat een tweede kindje dezelfde problematiek zou hebben, werd op 0,01 procent geschat. Toch gebeurde precies dat bij hun dochter Marie (3). Op haar […]
In het gezin Jelies wordt aan tafel niet alleen gegeten, maar ook regelmatig gesproken over opvoeding en school.
Soms zit je met een dilemma waar je zelf niet uit komt. Wat doe je dan? Je roept hulp in van andere moeders. Al is het gewoon om even flink te klagen. Wie weet, komt er daadwerkelijk nog nuttig advies uit voort. Deze week: Jade.
