Hoofdredacteur Sara schrijft elke maand in Kek Mama vol humor en relativering over zichzelf en haar gezin. Deze maand: exit decemberdip.
Ik: ‘Dit jaar moeten we weer eens een echt grote boom’
Mark: ‘Het woord moeten wil ik hier níet meer horen.’
Ko, grinnikend: ‘Goeie, pap.’
Was ik afgelopen jaren al kerstmoe nog voordat het eerste kransje in de supermarkten was gesignaleerd, nu heb ik zelfs al zin in kerst voordat Sinterklaas is geland. Daar heb ik wel draconische maatregelen voor moeten nemen. Maar: het werkt. Dat zit zo.
Sinds zeven jaar heb ik in december niet alleen te maken met Sinterklaas en Kerst in verschillende uithoeken van het land (Mark en ik hebben allebei gescheiden ouders), we hebben ook nog een Ko-verjaardag inclusief schooltraktatie, kinderfeest en familiehappening. Met frisse moed organiseerde ik ridder -en piratenfestijnen aan huis en knutselden we nachtenlang flitsende traktaties. Ik zei tegen geen enkel Sinterklaas –of kerstvoorstel nee en bracht dus november dichtend en december shoppend en rondtoerend door. Werk denderde ook gewoon voort en met oud en nieuw lag ik geflambeerd op de bank. Ben ik vorig jaar cold turkey mee gestopt. Enkel het allerminimumste minimum aan inspanning deed ik nog: beplakte yoghurtrozijndoosjes als verjaardagstraktatie. Kinderfeestje buiten de deur. Mini-Sinterklaas zonder gedichten en enkel en alleen met z’n vieren. En Kerst in het buitenland, zonder boom en zonder diner.
Waardoor ik nu weer kerstmoed heb. Sterker: ik heb de dagen voor de kerstvakantie al vrij gepland omdat ik met Ko wil koken voor het schooldiner. En de dag erna ga ik kant-en-klaar spul (dat dan weer wel) kopen voor meeneemdiners richting diverse schoonouders. Stiekem wilde ik zelfs oberen tijdens het kerstdiner op school. Maar toen de juf daar Mark voor vroeg en ik me liet ontvallen dat ik dat ook wel wilde, hoorde ik: ‘Het is een erebaantje, daar word je voor gevraagd.’ Heb ik weer, met m’n kerstmoed. Maar die grote boom, die komt er.
Sara van Gorp (42) is hoofdredacteur van Kek Mama en woont samen met Mark en zoons Ko (6) en Toon (1).
Decemberstress? Bekijk ons hilarische filmpje of profiteer van onze geweldige abonnee-aanbieding:
Natuurlijk hoop je dat je kind later een beetje aardig is voor de mensen om zich heen. Dat-ie iemand helpt die valt, niet voordringt bij de bakker en ooit uit zichzelf zijn broer of zus een koekje aanbiedt. Dat laatste is misschien wat ambitieus. Maar hoe leer je een kind eigenlijk om vriendelijk en empathisch […]
Toen we de naam van onze zoon bekendmaakten, waren mijn ouders niet bepaald enthousiast. Vooral de buitenlandse uitspraak vonden ze maar overdreven. Ik dacht dat ze er vanzelf aan zouden wennen. Inmiddels is mijn zoon vier en spreken opa en oma zijn naam nog steeds anders uit.
Kinderen hebben niet veel nodig om zich urenlang te vermaken. Geef ze een lege doos en ze bouwen een huis. Een oude deken wordt een tent, een pollepel een microfoon en een wc-rolletje is binnen drie seconden een verrekijker. En soms hebben ze aan een zolder genoeg.
Je ouders konden ontzettend veel van je houden en je tóch niet altijd geven wat je emotioneel nodig had. Volgens psychologen kunnen de gevolgen daarvan zelfs als volwassene nog merkbaar zijn. En soms zit dat in kleine dingen.
Toen Louis (3) zijn ouders ervan probeerde te overtuigen dat hij prima zonder zijwieltjes kon fietsen, namen ze hem niet meteen serieus. Toch besloten Joyce en haar man de proef op de som te nemen. Dat pakte totaal anders uit dan verwacht.
Je vraagt één keer of je kind z’n schoenen wil aantrekken, en vijf minuten later zit-ie nog steeds op de grond met één sok aan en een LEGO-poppetje in z’n hand. Herkenbaar, want jonge kinderen zijn nu eenmaal niet altijd kampioen luisteren. Gelukkig zijn er slimme manieren om ervoor te zorgen dat wat jij zegt […]
