Hoofdredacteur Sara schrijft elke maand in Kek Mama vol humor en relativering over zichzelf en haar gezin. Deze maand: exit decemberdip.
Ik: ‘Dit jaar moeten we weer eens een echt grote boom’
Mark: ‘Het woord moeten wil ik hier níet meer horen.’
Ko, grinnikend: ‘Goeie, pap.’
Was ik afgelopen jaren al kerstmoe nog voordat het eerste kransje in de supermarkten was gesignaleerd, nu heb ik zelfs al zin in kerst voordat Sinterklaas is geland. Daar heb ik wel draconische maatregelen voor moeten nemen. Maar: het werkt. Dat zit zo.
Sinds zeven jaar heb ik in december niet alleen te maken met Sinterklaas en Kerst in verschillende uithoeken van het land (Mark en ik hebben allebei gescheiden ouders), we hebben ook nog een Ko-verjaardag inclusief schooltraktatie, kinderfeest en familiehappening. Met frisse moed organiseerde ik ridder -en piratenfestijnen aan huis en knutselden we nachtenlang flitsende traktaties. Ik zei tegen geen enkel Sinterklaas –of kerstvoorstel nee en bracht dus november dichtend en december shoppend en rondtoerend door. Werk denderde ook gewoon voort en met oud en nieuw lag ik geflambeerd op de bank. Ben ik vorig jaar cold turkey mee gestopt. Enkel het allerminimumste minimum aan inspanning deed ik nog: beplakte yoghurtrozijndoosjes als verjaardagstraktatie. Kinderfeestje buiten de deur. Mini-Sinterklaas zonder gedichten en enkel en alleen met z’n vieren. En Kerst in het buitenland, zonder boom en zonder diner.
Waardoor ik nu weer kerstmoed heb. Sterker: ik heb de dagen voor de kerstvakantie al vrij gepland omdat ik met Ko wil koken voor het schooldiner. En de dag erna ga ik kant-en-klaar spul (dat dan weer wel) kopen voor meeneemdiners richting diverse schoonouders. Stiekem wilde ik zelfs oberen tijdens het kerstdiner op school. Maar toen de juf daar Mark voor vroeg en ik me liet ontvallen dat ik dat ook wel wilde, hoorde ik: ‘Het is een erebaantje, daar word je voor gevraagd.’ Heb ik weer, met m’n kerstmoed. Maar die grote boom, die komt er.
Sara van Gorp (42) is hoofdredacteur van Kek Mama en woont samen met Mark en zoons Ko (6) en Toon (1).
Decemberstress? Bekijk ons hilarische filmpje of profiteer van onze geweldige abonnee-aanbieding:
Een buur helpen als ze een keer omhoogzit met de opvang? Natuurlijk. Maar bij Babette lijkt haar behulpzaamheid inmiddels iets te vanzelfsprekend te zijn geworden. Ze heeft zelf een dochter van zes, maar krijgt op maandag regelmatig twee extra kinderen over de vloer. Zonder dat haar buurvrouw eerst vraagt of dat eigenlijk wel uitkomt.
Een zwangerschap terwijl je huwelijk net is stukgelopen, zet alles op zijn kop. Als vervolgens blijkt dat je niet één, maar drie baby’s verwacht, wordt die nieuwe werkelijkheid nog veel groter. Kim maakte het mee en werd midden in haar scheiding moeder van een eeneiige meisjesdrieling.
Tikkie ontvangen voor een halve wortel uit iemand anders’ maaltijdsalade? In deze rubriek verzamelen we de meest onterechte, ongemakkelijke en gewoon ronduit gênante betaalverzoeken. Deze week Mirna (31), die een Tikkie van nog geen euro ontving.
De zoon van Janine doet wel vaker gekke dingen. Ze dacht dat dat gewoon jongenseigen was. Maar nu heeft hij iets gedaan, waardoor ze zich zorgen maakt of er niet meer aan de hand is.
Je kent het wel: jij kijkt naar een woonkamer vol rondslingerend speelgoed, was die al drie dagen op een stoel ligt en een aanrecht dat zichzelf blijkbaar ook niet gaat opruimen. Ondertussen loopt hij er doodleuk langs.
“Waar zijn de kinderen eigenlijk?” Een vraag waarbij veel ouders tegenwoordig acuut hun telefoon zouden pakken. In de jaren zeventig en tachtig was het antwoord regelmatig: ergens buiten. Geen gps-horloge, geen WhatsApp en al helemaal geen ouder die iedere twintig minuten informeerde of alles nog goed ging. Als je maar thuis was voor het eten.
