harde-buiken-zwangerschap-wat-te-doen

Die harde buiken zullen wel meevallen, dacht Kek Mama’s Malu aan het begin van haar zwangerschap. Maar toen ze na een paar maanden iets te veel van zichzelf vroeg en haar buik op knappen stond, piepte ze wel anders. 

‘Ik ben nog jong, gezond, heb lichamelijk geen zwaar beroep (ik kan als tekstschrijver de hele dag horizontaal als ik wil) en voel me goed. Dus harde buiken? Nee joh, overkomt mij niet…’ Dit is ongeveer wat ik dacht toen ik las dat je in het tweede/derde trimester van je zwangerschap last kunt krijgen van dit bijzondere verschijnsel. En dus ging ik gewoon door met waar ik die maanden ervoor al mee bezig was: op m’n knieën om met de stofzuiger onder de bank te komen, bed verschonen en van hot naar her om boodschappen te doen. 

More content below the advertising

 

'Vermoeider dan normaal'

Nu moet ik eerlijk zeggen dat mijn zwangerschap (op een paar hormoonuitspattingen na - toegegeven) verloopt volgens het boekje. Een reden om het rustiger aan te doen, zag ik dus niet. Zelfs niet doen meerdere mensen mij erop wezen. Ik was misschien wat vermoeider dan normaal, maar soit…

 

'Waggelen als een eend'

Tot ik op een zaterdag met flinke pas door het centrum liep en mijn buik ineens strak trok. Alsof ik een baksteen had ingeslikt, zo hard was-ie. Ik begon te waggelen als een eend en moest echt even zitten. Niet veel later voelde ik die harde buik opnieuw opkomen toen ik moest plassen én toen ik merkte dat de beste man in m’n buik ineens een koprol wilde maken. 

 

Lees ook
Vluchttas voor de bevalling inpakken? Dit moet er zeker in >

 

'Behoorlijk irritant'

Het was geen helse pijn, maar wel behoorlijk irritant, dus ik besloot de verloskundige te bellen. Gelukkig stelde zij me al snel gerust: een harde buik is normaal, maar het moet niet te vaak voorkomen. En ja, ik moest toch echt wat vaker mijn rust pakken.

 

'Sorry, schat...'

Door haar liet ik mij dat natuurlijk geen twee keer zeggen: elke avond slaap ik met een warme kruik op m’n buik, ik hang veel op de bank, maak geregeld stops op terrasjes tijdens het winkelen en ik pieker er niet over een zware boodschappentas naar binnen te dragen. De box, het ledikant en de commode? Mag m’n vriend allemaal in elkaar zetten. Sorry schat, nog een paar weken…

 

Op het moment dat je een harde buik hebt, trekt je baarmoeder zich samen doordat de baarmoeder wordt geprikkeld. Dit kan komen door stress of drukke tijden, maar ook door plotseling opstaan of bukken, een volle blaas, orgasme of beweging van je kind.

Ook last van harde buiken? Dit kun je ertegen doen: 

  • Ga even liggen met een kruik tegen je onderbuik aan
  • Pak wat vaker je rust
  • Gebruik je ademhalingsoefeningen van de zwangerschapscursus. Deze kunnen je harde buik sneller verhelpen en voorkomen
  • Een zwangerschapssteunslip kan ook helpen. Deze ondersteunt je baarmoeder en verlicht de druk, bandenpijn en rugpijn
  • Neem een warme douche of bad

Een harde buik komt vaak voor en is niet iets om je zorgen over te maken. Maar wanneer schakel je de verloskundige in?

  • Bij bloedverlies of vruchtwaterverlies
  • Als plassen pijn doet
  • Als de harde buik niet na een paar minuten afneemt
  • Als je zes tot zeven harde buiken per uur hebt
  • Als je je er niet fijn bij voelt

Bron: mamaenzo.nl

Beeld: Shutterstock
Beeld: Shutterstock

Slaan, duwen, trekken: kinderen doen het bijna dagelijks. Volgens moeder en blogger Acacia Blixen is het heel belangrijk dat een kind 'sorry' leert te zeggen tegen een ander. 'Ouders moeten daarin het goede voorbeeld geven.'

Buiten spelen

De kinderen van Acacia gaan niet naar school, omdat ze er voor kiest ze thuisonderwijs te geven. Haar kinderen spelen regelmatig met vriendjes die ook niet naar school gaan. ‘We zijn een groepje gestart met kinderen van allerlei leeftijden die samen buiten konden spelen, onder toezicht van een ouder. Ik heb toen één ding aangegeven: dat slaan en duwen niet getolereerd wordt en dat als een kind een ander kind pijn doet, hij zijn verontschuldigingen moet aanbieden.’

More content below the advertising

 

Lees ook:
'Mijn dochter (5) hoeft niet altijd sorry te zeggen' >

 

Zelf oplossen

In praktijk blijkt dat echter niet zo eenvoudig. Het komt nogal eens voor dat één van de kinderen van Acacia een duw of trap krijgt en dat de boosdoener dan verder gaat alsof er niets gebeurd is. ‘Daar stoor ik me enorm aan’, vertelt ze. ‘Soms zegt de ouder van het kind ‘sorry’, namens zijn zoon of dochter, maar zo’n verontschuldiging is niets waard.’ Volgens Acacia moet je het de kinderen zélf te laten oplossen. 'Dus: niet ‘sorry’ zeggen namens je kind, maar het je kind zelf laten zeggen. En wil hij dat niet, omdat hij geen spijt heeft, dan moet hij weg.’

 

Goede voorbeeld

Acacia vindt daarnaast dat ouders het goede voorbeeld moeten geven. ‘Bied zelf je verontschuldigingen aan als je een fout maakt. Als een kind het gewend is om ‘sorry’ te horen van zijn ouders, dan zullen ze het gemakkelijker vinden om zichzelf te verontschuldigen tegenover hun vriendjes. Geef je als ouder niet het goede voorbeeld, dan leert een kind dat het normaal is dat iemand anders de verantwoordelijkheid voor zijn acties op zich neemt.’
 

Bron: Scary Mommy.

 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >

 

Beeld: Shutterstock
Beeld: Shutterstock

Klik en nog eens klik: in een mum van tijd heb je twee gaatjes in je oren, voor de rest van je leven. Dat lijkt heel vanzelfsprekend voor meisjes, maar volgens Kristen Mae is dat het niet. Zij liet haar dochter zelf bepalen wanneer ze gaatjes in haar oren wilde. 

Traditie

De dochter van Kristen is 9 en heeft sinds een jaar gaatjes in haar oren. Kristen legt op haar blog uit: ‘Veel ouders geven hun dochters oorbellen als ze nog maar een baby of een peuter zijn. Zelf was ik ook een baby toen ik gaatjes kreeg en ik kan me er dus niets van herinneren. Voor sommige ouders is het zelfs een culturele traditie die er gewoon bij hoort. Maar ik heb er heel bewust voor gekozen om onze dochter pas op haar negende gaatjes te geven.’

More content below the advertising

 

Lees ook:
'Waarom ik mijn baby echt geen oorbellen geef' >

 

Eigen keuze

Kristen noemt daar een aantal redenen voor. ‘Ten eerste wilde ik haar geen pijn doen op zo’n heel jonge leeftijd. Bovendien vind ik de standaard die tegenwoordig aan uiterlijk wordt gesteld, onzin. Ik wilde haar geen gaatjes geven omdat het maatschappelijk verwacht wordt om die als jong meisje te hebben.’ Daarnaast vond Kristen het heel belangrijk dat het haar dochters eigen keuze zou zijn. ‘Rond haar vijfde begon ze zich af te vragen waarom haar vriendinnetjes wel gaatjes in hun oren hadden en zij niet. Ik vertelde haar waarom ik had gewacht en ze vroeg me of het pijn zou doen. Ze besloot toen dat ze op haar achtste gaatjes wilde. En zo geschiedde.’

Sindsdien is haar dochter supertrots op haar oorbellen. ‘Waarschijnlijk was het ook gewoon oké geweest als we haar op jonge leeftijd gaatjes hadden gegeven’, zegt Kristen. ‘Maar ik ben toch blij dat we hebben gewacht. De dag dat ze haar eigen keuze maakte – ook al gaat het maar om twee piepkleine gaatjes – was de dag dat ze zich onafhankelijk voelde. Voor haar was het een bewuste keuze waar ze voor altijd trots op zal zijn.’

 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >