Beeld: Marc Deurloo
Beeld: Marc Deurloo

Het is zomer 2016 en Anke hoort op een terras een gesprek tussen vriendinnen. Zij durven sinds ze kinderen hebben niet meer in bikini. Daar snapt Anke niks van, en niet omdat ze zelf nou zo dun is.

“Weet je wat ik wel zou willen? Blote armen met dit weer. Maar dat gaat niet, hoor. Ik schaam me dood voor die kipfiletjes die onder mijn bovenarmen hangen.” Ik zit op De Parade en luister stiekem een gesprek tussen vriendinnen af. “Echt he? Gaat iemand van jullie nog in bikini? Sinds ik een kind heb, durf ik dat echt niet meer aan,” zegt een ander. Vol verbazing kijk ik naar het groepje. Allemaal prachtige, goedgeklede, leuke vrouwen. Ik snap er niks van.

 

Hele kalkoenen

Zelf heb ik namelijk helemaal geen last van kipfiletjes onder mijn armen. Niet omdat ik zo slank of afgetraind ben (ik heb in plaats van kipfilets hele kalkoenen onder mijn armen hangen waarmee ik als ik niet oppas in al mijn enthousiasme iemand zo een whiplash zwabber), maar omdat het me gewoon niet boeit. Ik ben dik. Daarnaast ben ik grappig, mooi en (zonder PMS) prima gezelschap. Als ik heel eerlijk ben, en dat ben ik graag, ben ik hartstikke tevreden met mezelf.

 

Potloodtest

Dat was niet altijd zo. Ik was een slanke tiener. Niet extreem dun, maar zeker ook niet dik. Gewoon, gewoon. Daar dacht ik zelf natuurlijk heel anders over. Al op mijn veertiende zakte ik voor de op mijn middelbare school immens populaire potloodtest (Ken je die? Als je een potlood onder je borsten kunt klemmen en hij blijft zitten, dan hangen ze teveel. Ik kon op mijn veertiende al een mediumsize kleurdoos kwijt en inmiddels, als ik echt mijn best doe, een hele tekenleraar.) Dat vond ik verschrikkelijk. Als ik nu de foto’s van toen terugzie, dan kan ik niet geloven dat ik niet zag hoe mooi ik was. Hoe mooi we allemaal waren, trouwens. Stelletje stralende tieners.

 

Gezonde dikkerd

Maar de middelbare school is voorbij en ik ben niet alleen verdubbeld in leeftijd, maar ook in gewicht. Dat vond ik lang verschrikkelijk, maar op een bepaald moment ging er een knop om. Ik ben een gezonde dikkerd. Integendeel tot wat je meestal hoort en leest, kan dat ook. Lage bloeddruk, prima suiker, gemiddelde conditie. Alles in orde. Moet ik me dan elke dag ongelukkig voelen omdat ik mijn lijf zo haat? Wat zonde.

 

Tijgerstrepen

Beter zie ik het voor wat het is. Een prachtig rond lichaam dat twee kinderen heeft gemaakt, ze heeft gevoed en ze nog regelmatig de kamer rondsjouwt. Met een buik vol striae waarvan ik mijn zoon ooit vertelde dat het littekens waren van een gevecht om hem uit de klauwen van een tijger te redden. Hij is nu zeven en weet heus wel dat dat niet zo ging, maar toch hoor ik het hem soms nog trots aan een vriendje vertellen. Een lichaam waar mijn dochter elke ochtend even tegenaan komt liggen. Knuffelen. “Papa is van botten gemaakt”, zegt ze dan. “En jij van kussens. Zo lekker!”

 

Proost!

De volgende keer als ik zo’n gesprek als op De Parade hoor, loop ik erheen, En vertel ik ze hoe het is. Dat ik een van kussens gemaakte, tijgerbevechtende moeder ben, die gewoon met haar blote kalkoenen wijn gaat drinken op een terras, in in bikini aan het zwembad ligt, en zichzelf af en toe trakteert op een dagje sauna. Die geniet van haar lijf in al haar volheid. Zij zullen verbaasd naar zichzelf kijken en denken: verrek, ze heeft gelijk! En dan proosten we. “Op mooie wijven met prachtige lijven. Proost!”

Kek Mama-columnist Anke Laterveer is single moeder van Jakob (7) en Hannah (6). Maandelijks schrijft ze in Kek Mama uitgesproken over wat ze meemaakt. Deze column verscheen vorig jaar.

BN'er-moeders op Instagram

Van grote liefdes tot cheesy Disney liedjes en kleurige outfits: deze bekende moeders waren er op Instagram maar druk mee. Wij hebben de leukste Instagramposts van BN'er-moeders van afgelopen week voor je op een rij gezet.

Grote liefde

 

Mijn liefde 💙 #liefde #brandonraylaurenz #babyboy #trotsmama #gelukkig

Een bericht gedeeld door Bobbi Eden (@bobbieden) op

 

Zo wil iedereen toch wakker worden?

 

Om van te smelten

 

Deze twee 🤩 @day_biba_noel

Een bericht gedeeld door MoniQue Noël (@moniquenoell) op

 

Dat gezicht

 

Prachtige foto

 

Voor wie nog twijfelt

 

Prima match

 

Ik heb vandaag mn outfit aangepast op het rode fruit🍓

Een bericht gedeeld door Miljuschka (@miljuschka) op

 

Welterusten

 

Slaap zacht! 💤

Een bericht gedeeld door Nicolette Kluijver (@nicolettekluijver_) op

 

 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >

moeder-sportouders-schreeuw-niet.

De dochter van Christine Burke vindt het lastig om contact te leggen, dus was het even spannend toen ze zei dat ze op basketbal wilde. Maar wat bleek: niet de kinderen uit haar team, maar de ouders langs de lijn waren het probleem.

Aan al deze 'overfanatieke' ouders schrijft Christine nu een brief.

 

Schreeuwen

'Ik was verbijsterd toen ik voor het eerst bij een wedstrijd was', vertelt ze. Ze schrok ervan hoe andere ouders de jonge kinderen op het veld kleineren. En toen Christine een andere moeder een opmerking hoorde maken over haar dochter, was ze helemaal van slag. 'Even serieus: zijn jullie vergeten dat jullie als kind ook beginners waren? En door jullie als veroordelende, schreeuwende ouders langs de lijn wordt het voor mijn dochter nóg moeilijker om te leren. Mijn mooie, verlegen, maar dappere dochter moet al die opmerkingen maar aanhoren.'

 

Lees ook
Waarom deze slapende moeder op het voetbalveld 'held' wordt genoemd >

 

'Laat het maar zien'

Christine is van mening dat al dat commentaar juist angst opwekt bij de kinderen. 'Jullie hebben geen idee hoe spannend het misschien voor die kinderen is geweest om het veld op te lopen. Het vereist veel lef om met zoveel publiek te spelen. En als je het zelf zo goed denkt te weten: laat het maar zien dan.'

 

Voetbalcontract

'Natuurlijk, deelnemen aan een team kost tijd, ook als ouders', gaat ze verder. 'Na uren rijden naar de training en kijken naar wedstrijden, wil je je kind zien winnen. En gebeurt dat niet? Dan is dat frustrerend, maar ik wil jullie één ding meegeven: het is geen professionele sport. Ze doen dit voor hun lol dus het is geen enorm 'ding'. En tot een scout de naam van jouw kind niet op een voetbalcontract van veertig miljoen heeft gezet, vraag ik je om je mond te houden als mijn kind niet speelt volgens jouw verwachtingen.'

Bron: Scary Mommy

 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >