Aisha Scheuer (bekend van DIWMOTZ) heeft een relatie met Marleen en kreeg met haar ex-vrouw zoon Shai (6). Voor Kek Mama schrijft ze iedere maand een column over het ouderschap van een zoon met twee moeders. Vandaag: de zoektocht naar een spermadonor.
Lees verder onder de advertentie
Toen ik mijn ouders vertelde dat ik verkering had waren ze dolgelukkig. Ik was nogal een laatbloeier en daarom vonden ze het fijn dat ik ook een keer was bezweken voor de liefde. Dat ik mijn pijlen op een vrouw had gericht, daar moesten ze een beetje aan ‘wennen’. Voor mijn moeder was het vooral even slikken dat ze geen kleinkinderen zou krijgen. Want dat gaat nogal lastig als er geen middelen zijn om een ei mee te bevruchten.
Lees verder onder de advertentie
Inschrijven voor een spermadonor
Gelukkig leven we in een tijd waarin bijna alles mogelijk is en kon ik haar jaren later verblijden met het heuglijke nieuws dat ze oma werd. Maar hoe Het was 2008, en we besloten ons in te schrijven voor een spermadonor. We stonden bijna een jaar op de wachtlijst toen ik per toeval op Mick stuitte. Het moest zo zijn.
Lees verder onder de advertentie
Herkenbaar eigenlijk
Ik ging met een vriendin mee naar haar broer, hij kreeg namelijk zijn mediabox niet geïnstalleerd en vroeg of zij hem wilde helpen. Eenmaal daar trof ik een man aan die ijsbeerde door de woonkamer, lichtelijk in paniek en radeloos. Best vreemd, aangezien er een Jip- en Jannekehandleiding bij zit en het dus zo gepiept moet zijn. Maar nee, Mick snapte er niet zoveel van. Herkenbaar eigenlijk, dacht ik, want naast mezelf ken ik niemand die geen mediaboxen kan aansluiten.
Lees verder onder de advertentie
Hoe vraag je of je zijn sperma mag gebruiken?
Deze confrontatie met mijn mannelijke zelve bracht me op een bizar goed idee, maar hoe in godsnaam vraag je iemand of je zijn sperma mag gebruiken voor je vrouw? Ik ben me er immers van bewust wat hij weggeeft en daarbij is de vraag zo ongemakkelijk dat ik nog liever een mediabox met succes probeer aan te sluiten.
Lees verder onder de advertentie
Ook belangrijk: hij lijkt op mij
Het idee om hem als donor te vragen liet me niet los. Mick is geen doorsnee persoon, hij is charmant, grappig en een beetje ongemakkelijk, wat hem ook weer erg bescheiden maakt. En ook belangrijk; hij lijkt op mij. Omdat ik niet ging dragen was dat wel een vereiste. Ik heb al zoveel uit te leggen als het gaat om twee vrouwen die een kind krijgen, dus het is wel fijn als het kindje ook een beetje op mij lijkt, dat scheelt alvast wat verwarring.
Lees verder onder de advertentie
Ze ging het gewoon doen
Toen het onderwerp een week later tijdens een bezoek aan zijn moeder ter sprake kwam, bood zij aan om het aan hem te vragen. Althans, aanbieden… Ze ging het gewoon doen. Dat de wijn daarvan van schrik uit mijn neus vloog heeft haar niet tegengehouden en twee weken later mailde Mick dat hij ons wilde ontmoeten.
Lees verder onder de advertentie
“Ik ga jullie gelukkig maken”
Hij was zenuwachtig, wreef met zijn handen over zijn broek en hoewel hij probeerde om zich zo nonchalant mogelijk op te stellen de spanning voelbaar. Hij vertelde dat het hem eerder was gevraagd, maar dat hij toen nog vrij jong was en er niet achter stond. Hij vertelde over zijn kinderen, twee zoontjes. Hij vertelde over zichzelf en wilde veel over ons weten. Hij sloot uiteindelijk zijn betoog af met de prachtige woorden; ‘Ik wil dit voor jullie doen. Het voelt goed, ik ga jullie gelukkig maken.”
Oudste kind zijn betekent dat je het proefkonijn bent. En ja, soms is het echt zwaar om de eerste te zijn, want af en toe wil je gewoon al die verantwoordelijkheden die bij die titel horen in de prullenbak gooien. Toch blijkt uit onderzoek dat het uiteindelijk best wat oplevert.
Lara Temme is tekstschrijver en woont samen met haar zoon (9) en dochter (11) in Brabant. Thuis wordt er veel gelachen, geknuffeld, gehuppeld en gezongen. Wel vals, maar daar heeft het gezin zelf weinig last van. Evenals de altijd rommelige zolder.
Al jaren is de time-out het go-to trucje van veel ouders. Kind boos? Stuur ze weg, laat ze afkoelen en haal ze daarna weer terug. Maar vaak werkt het averechts, zeggen onderzoekers. Kinderen voelen zich er alleen maar rotter door. Alsof ze gestraft worden voor emoties waar ze zelf geen controle over hebben.
Tweeduizend euro per week neertellen voor een vakantiehuisje? Dana niet gezien. Al jaren ruilt ze met een ander gezin van huis, zodat ze hun geld aan leuke dingen kunnen besteden én drie keer per jaar op reis kunnen. Ook zonder geldboom in de tuin.