Onverwacht een brief krijgen van Jeugdzorg, dat ze een melding hebben gekregen van mishandeling en bij je langs willen komen. De schrik van elke ouder. Het overkwam Chantal.
Chantal (36): “Dit was echt zo’n situatie waarvan je hoort, maar je nooit verwacht dat het je zelf zal overkomen. Mijn lichaam is nooit meer helemaal de oude geworden na twee zwangerschappen, dus ik laat het af en toe een beetje bijwerken. Ik heb mijn borsten laten liften, een buikwandcorrectie laten doen en ik ga eens in de zoveel tijd voor wat fillers en botox.
Dit doe ik al jaren, ik ben er ook open over, iedereen in onze omgeving weet het. Je ziet er vaak een beetje gehavend uit na die prikken, je krijgt er eigenlijk gewoon blauwe plekken van. Dat trekt natuurlijk vanzelf weer weg. Geen haan die ernaar kraaide, tot we verhuisden.
Eenmaal verhuisd hadden we nauwelijks contact met deze buren. Wij vonden het prima om elkaar enkel te groeten en niet meer dan dat. Tot ze dus melding maakten van mishandeling en Jeugdzorg ineens bij ons op de stoep stond. Wat allemaal volledig berustte op een misverstand.
Ik had namelijk net weer een rondje nieuwe fillers onder mijn ogen laten spuiten – tegen de wallen die nooit meer zijn verdwenen na het krijgen van mijn kinderen – en liep dus rond met twee blauwe ogen. Daardoor had de buurvrouw, zonder ook maar een woord met me te wisselen, besloten dat ik mishandeld werd. En de kinderen dan dus waarschijnlijk ook.
Jeugdzorg kwam langs om verhaal te halen. Ik vertelde over de fillers en liet de afschriften zien van de behandeling. Ze werkten hun checklist af bij de kinderen en concludeerden: er is hier niks aan de hand. Foutje, bedankt! Nou, dat foutje heeft me anders nogal wat stress bezorgd.
Ik ben verhaal gaan halen bij de buurvrouw: waarom vráág je niet gewoon eerst aan mij of er iets speelt? We hebben geen woord gewisseld en ineens maak je zo’n melding! Ik ben me kapot geschrokken. Ze schoot meteen in de verdediging en sindsdien is het onprettig en ongemakkelijk als we elkaar tegenkomen. Ik overweeg om weer te verhuizen.”
Hoe het er bij jeugdzorg aan toe gaat? Nicolaas Veul loopt 100 dagen stage in de jeugd- en gezinszorg. Daar lees je hier meer over.
Laurie (39) is orthopedagoog, opvoeddeskundige en moeder van zoons Dex (8) en Otis (3). Ze heeft 2 jaar met haar gezin in Zuid-Afrika gewoond en is dit jaar teruggekeerd naar Nederland. In haar column schrijft Laurie over haar ervaringen met het leven over de grens met een jong gezin en de hoogtepunten en worstelingen van […]
Na een periode waarin het leven voor Greetje Hakvoort niet altijd even soepel liep, lijkt er nu vooral ruimte voor iets veel mooiers: blijdschap in de familie.
Ze dacht dat ze als moeder inmiddels al heel veel had gezien, maar deze bizarre vondst in de luier van haar zoontje maakte de 41-jarige Mirthe zelfs sprakeloos.
Mijn 2-jarige dochter onderhandelt tegenwoordig met mij. Ik vrees dat dit mijn eigen schuld is.
Sommige ouders herkennen het kunstwerk van hun kind meteen tussen twintig anderen. Niet door de naam erop, maar door de onmiskenbare… stijl.
De ene moeder staat altijd in een perfecte outfit op het schoolplein (hoe dan?!), terwijl de ander al blij is als er géén vlekken op haar hoodie zitten.
