Bron: Getty Images
Amelia (30) is getrouwd met Liam (36), moeder van Mees (6) en Lucy (4). Ze vertelt over haar leven met twee jonge kinderen en hoe ze alles (meestal) draaiende houdt. Deze keer het plannen van een babyshower, dat niet helemaal ging zoals ze wilde.
“Het is geen geheim dat niet iedereen even goed met de schoonfamilie overweg kan. Een beetje irritatie of een meningsverschil hoort er vaak wel bij, maar dat de schoonfamilie van mijn zusje Layla zonder uitnodiging kwam opdagen op háár babyshower en mij daarna ook nog uitschold? Dat ging echt te ver.
Vanaf het moment dat ik hoorde dat mijn zusje Layla zwanger was, schoot ik meteen in de feestmodus. De eerste keer tante worden is toch wel speciaal. Het voelt bijna alsof je zelf zwanger bent, maar dan zonder de misselijkheid, krampen en andere ellende. Dus ja, die babyshower moest perfect worden.
Wekenlang was ik bezig met bellen, lijstjes maken en versiering uitzoeken. Het werd een klein en gezellig feest met alleen een paar vriendinnen van Layla, onze moeder en ik. Ik besloot al snel dat haar schoonfamilie er niet bij zou zijn. Ze doen vaak afstandelijk en zijn eigenlijk nooit aardig tegen Layla. Ik wilde geen gedoe of ongemakkelijke momenten op deze dag. Dit feest was voor Layla met de mensen die echt om haar geven.
Mijn moeder en ik waren bezig met voorbereidingen, toen ik ineens een appje kreeg van Layla’s schoonzus. ‘Volgens mij ben jij mijn familie vergeten uit te nodigen voor de babyshower. Hierbij een lijstje met familieleden die uitgenodigd moeten worden’, stond er. Wie denkt ze wel niet dat ze is, dat zij bepaalt wie er op Layla’s feest mag komen? Ik heb geen idee hoe ze wist dat er een babyshower werd georganiseerd, maar het zal vast uit de mond van mijn zwager zijn geglipt.
Layla heeft een pittige zwangerschap gehad. Ze lag vaak in het ziekenhuis en had veel rust nodig. En hoeveel keer denk je dat haar schoonfamilie heeft gevraagd hoe het met haar ging? Precies: nul keer. Ik wilde dat Layla op haar dag kon genieten zonder gezeur en juist met de mensen die om haar geven.
Op de dag van de babyshower was Layla helemaal verrast, blij en zelfs een beetje emotioneel. Het was precies zoals ik het me had voorgesteld. Totdat haar hele schoonfamilie ineens voor de deur stond. Zonder uitnodiging en zonder schaamte. Ze stapten binnen alsof het hun feest was. Haar schoonmoeder kwam recht op me af en zei: ‘Wat ben jij een grote bitch om me buiten te sluiten van het feest voor mijn kleindochter.’
Ik wist dat ze gemeen kon zijn, maar dit had ik echt niet verwacht. Ik wilde het leuk houden, dus ik besloot er maar geen probleem van te maken, maar je voelde meteen dat de hele sfeer anders werd. Na het feest kreeg ik nog wat vervelende berichten van haar schoonfamilie, maar die besloot ik lekker te negeren.
Ondanks het gedoe heeft Layla echt genoten van haar dag en daar ging het om. Na alles wat ze heeft meegemaakt, had ze dit feest echt verdiend. Ja, nu ben ik de boeman van de babyshower voor haar hele schoonfamilie, maar ach… het leven gaat door.”
Natuurlijk hoop je dat je kind later een beetje aardig is voor de mensen om zich heen. Dat-ie iemand helpt die valt, niet voordringt bij de bakker en ooit uit zichzelf zijn broer of zus een koekje aanbiedt. Dat laatste is misschien wat ambitieus. Maar hoe leer je een kind eigenlijk om vriendelijk en empathisch […]
Kinderen hebben niet veel nodig om zich urenlang te vermaken. Geef ze een lege doos en ze bouwen een huis. Een oude deken wordt een tent, een pollepel een microfoon en een wc-rolletje is binnen drie seconden een verrekijker. En soms hebben ze aan een zolder genoeg.
Toen we de naam van onze zoon bekendmaakten, waren mijn ouders niet bepaald enthousiast. Vooral de buitenlandse uitspraak vonden ze maar overdreven. Ik dacht dat ze er vanzelf aan zouden wennen. Inmiddels is mijn zoon vier en spreken opa en oma zijn naam nog steeds anders uit.
Erica’s dochter heeft een half jaar verkering met een jongen die ze tijdens de vakantie heeft ontmoet. Ze zijn allebei vijftien en stapelgek op elkaar. Alleen woont hij anderhalf uur verderop. Daarom wil ze bij hem blijven slapen. Erica vindt dat prima, maar haar man denkt daar héél anders over.
Je ouders konden ontzettend veel van je houden en je tóch niet altijd geven wat je emotioneel nodig had. Volgens psychologen kunnen de gevolgen daarvan zelfs als volwassene nog merkbaar zijn. En soms zit dat in kleine dingen.
Je vraagt één keer of je kind z’n schoenen wil aantrekken, en vijf minuten later zit-ie nog steeds op de grond met één sok aan en een LEGO-poppetje in z’n hand. Herkenbaar, want jonge kinderen zijn nu eenmaal niet altijd kampioen luisteren. Gelukkig zijn er slimme manieren om ervoor te zorgen dat wat jij zegt […]
