Beeld: Amber Bontekoe
Jaarlijks wordt ongeveer tien procent van de kinderen te vroeg geboren. Op Wereld Prematurendag wordt er aandacht gevraagd voor de impact van vroeggeboorte, om zo kinderen en hun ouders een hart onder de riem te steken. De start van deze kinderen is allesbehalve vanzelfsprekend en voor ouders is het een periode vol onzekerheid, hoop en angst.
Amber Bontekoe (28) weet hoe zwaar het kan zijn. Ze werd geboren na 24 weken en zes dagen zwangerschap. Een moeilijke start, die “invloed heeft op haar hele leven”, vertelt ze. Nu zet ze zich samen met Zsa Zsa Zonnenberg, die ook prematuur geboren is, in om begrip en kennis over de lange termijn gevolgen van vroeggeboorte te vergroten via hun stichting Klein Meisje Maakt een Reisje.
Amber werd als tweeling geboren. Haar broer overleed vier dagen na de geboorte aan een hersenbloeding, een complicatie die vaker voorkomt bij extreme vroeggeboortes. Amber lag maandenlang aan de beademing, kreeg een doorligplek met ontstekingen en is ontelbare keren geprikt voor infusen. Ze verbleef in totaal vierenhalve maand in het ziekenhuis.
“Elke dag extra in de baarmoeder kan een wereld van verschil maken”, legt ze uit. “Een zwangerschap duurt niet voor niets negen maanden. Wanneer je te vroeg geboren bent, moet je buiten de baarmoeder verder ontwikkelen, wat de kans op complicaties groter maakt.”
Amber heeft nog altijd cognitieve klachten, zoals vermoeidheid, overprikkeling, lage belastbaarheid en moeite met logisch nadenken. “Fulltime werken lukt niet. Ik moet mijn tijd en energie verdelen. Overdag rust ik vaak even uit of trek ik me terug in een donkere kamer om te ontprikkelen.”
Het grootste obstakel was jarenlang het gebrek aan begrip. “Omdat ik verbaal sterk ben, denken mensen dat ik alles aankan. Maar plannen, logisch nadenken en informatie verwerken kosten me veel moeite. Zo heb ik soms twee of drie keer een uitleg nodig om iets goed te begrijpen.”
Lange tijd wist Amber niet waar deze klachten vandaan kwamen. “Vooral anderen vonden het lastig om te begrijpen dat ik zoveel klachten had, omdat er nooit een oorzaak voor was. En dat was echt heel vervelend.” In de kliniek waar Amber werd opgenomen voor haar psychische klachten was er veel aandacht voor haar vroeggeboorte en de langetermijngevolgen. “Het is fijn om eindelijk te weten waar het vandaan komt. Ik weet ook dat ik nooit meer van deze klachten af kom, maar ik kan nu wel duidelijk uitleggen waar de klachten vandaan komen.”
Amber en Zsa Zsa richtten hun stichting Klein Meisje Maakt een Reisje op om bewustwording te vergroten en prematuur kinderen en hun ouders te ondersteunen. “Door gastlessen te geven, waarin we professionals ons ervaringsverhaal vertellen, en door bij te dragen aan wetenschappelijk onderzoek hopen we vroeggeboorte meer bekendheid te geven”, legt ze uit. “Zsa Zsa en ik hebben het begrip gewoon heel erg gemist. We zijn heel gemotiveerd om hiermee aan de slag te gaan, omdat we weten hoe hard het nodig is.”
Hoogleraar neonatologie Manon Benders onderzoekt de hersenontwikkeling van prematuur geboren kinderen. Ze legt uit dat de ontwikkeling van de hersenen, met name de witte stof, anders verloopt, waardoor het risico op hersenschade hoger is. Prematuur geboren kinderen hebben vaker problemen met planning, leren, motoriek en prikkelverwerking.
Het onderzoek richt zich op het vroegtijdig signaleren van hersenschade en het ontwikkelen van manieren om de hersenontwikkeling te herstellen. “We kijken naar herstelmogelijkheden, zoals stamceltherapie via de neus, waarbij de stamcellen naar de hersenen gaan. Ook letten we op factoren die de hersenontwikkeling ondersteunen, zoals het verminderen van stress en pijn, huid-op-huidcontact met ouders en goede voeding.”
Manon benadrukt het belang van nabijheid in de beginfase. “We adviseren ouders om zoveel mogelijk bij hun kind te zijn en huid-op-huid contact te hebben. We weten dat het enorm helpt bij het verminderen van stress en het bevorderen van de hersenontwikkeling.” Ook daarna blijft ondersteuning belangrijk. “Als er problemen zijn, zoek dan op tijd hulp. Vroege ondersteuning helpt in de verdere ontwikkeling van je kind.”
Amber voegt toe: “Vertrouw op je gevoel, want jullie kennen je kind het allerbest. Het kan zijn dat je weerstand ervaart, door gebrek aan kennis of begrip bij anderen. Blijf stevig in je schoenen staan. En probeer vooral zelf te kijken wat je kind nodig heeft. Er zullen momenten zijn dat alles uitzichtloos lijkt. Maar weet dat het goed komt. Ik heb mijn lichaam door de jaren heen beter leren kennen, waardoor ik er beter mee om kan gaan.”
De dochter van Lilian Marijnissen werd ook te vroeg geboren. In gesprek met Kek Mama vertelt ze over de bevalling die haar totaal overviel, hoe haar leven dit jaar 180 graden draaide en de strijd om voetbalclubrompertjes. Je leest het verhaal hier.
Met drie jonge kinderen in huis is tijd met z’n tweeën soms een zeldzaam goed. Dus een onverwacht momentje samen is meer dan gewenst. Alleen reken je dan niet op publiek.
Na jaren samen een leven te hebben opgebouwd, hebben Channah Koerten en Nordin Blessing besloten ieder hun eigen weg te gaan.
Terwijl miljoenen voetbalfans reikhalzend kijken naar de prestaties van Oranje, beleeft één moeder het toernooi net iets anders. Voor Marjon de Bruijn draait het niet alleen om winst of verlies, maar vooral om haar zoon Frenkie de Jong, die opnieuw deel uitmaakt van de Nederlandse selectie.
Rianne Arendsen (35) is onderwijskundige, docent kinderyoga, schrijver en o ja: moeder. Vooral moeder. In haar columns deelt ze haar observaties en bespiegelingen rondom het ouderschap – aanmodderen met de beste intenties. Volg Rianne ook op Substack.
Waar sommige kinderen liever op de achtergrond blijven, lijkt Fender de Mol zich juist helemaal thuis te voelen in de schijnwerpers. Volgens vader Johnny de Mol was al vroeg duidelijk dat zijn jongste zoon geen moeite heeft met aandacht en misschien zelfs wel in de voetsporen van zijn beroemde familie treedt.
Sommige zinnen uit je jeugd blijven niet alleen hangen, maar duiken later in je leven ineens weer op, precies op de momenten dat je ze nodig hebt. Vaak kwamen ze van grootouders: geen lange verhalen, maar korte uitspraken die net iets te vaak werden herhaald om te vergeten. Toen misschien ouderwets of streng, maar achteraf […]
